Nagykanizsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nagykanizsa
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Węgry
Komitat Zala
Powiat Nagykanizsa
Zarządzający Dénes Sándor
Powierzchnia 148,40 km²
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

49 302
332,22 os./km²
Nr kierunkowy 93
Kod pocztowy 8800
Położenie na mapie Węgier
Mapa lokalizacyjna Węgier
Nagykanizsa
Nagykanizsa
Ziemia46°27′N 17°00′E/46,450000 17,000000
Strona internetowa
Portal Portal Węgry

Nagykanizsa (niem. Großkirchen, Groß-Kanizsa, tur. Kanije, serb. Velika Kanjiža / Велика Кањижа) – miasto na Węgrzech (49,85 tys. mieszkańców w I 2011) w komitacie Zala na południowym zachodzie kraju.

Ośrodek przemysłu naftowego (po odkryciu pobliskich złóż ropy naftowej w latach 30. XX wieku).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto w czasie oblężenia przez Turków w 1600 r.
Nagykanizsa wg grafiki z dzieła Janeza Vajkarda Valvasora pt. Die Ehre des Herzogthums Crain z 1689 r.

Miejscowość znana od średniowiecza, pierwsza wzmianka z 1245 r. Na wysepce na rzece Kanizsa ród Kanizsai wybudował czworoboczny zamek obronny, przy którym rozwinęło się miasto. Osiągnęło ono szczyt swojego znaczenia w pierwszej poł. XVI w., kiedy było ważnym ośrodkiem handlu z Italią i Styrią. Obok Szigetváru Kanizsa była najważniejszą twierdzą na pd.-zach. ówczesnych Węgier.

Kiedy Turcy zajęli w 1571 r. zamek, mieszkańcy schronili się w ufortyfikowanym mieście, które zostało zajęte przez Turków dopiero w roku 1600. Zamek był siedzibą tureckiego wilajetu do roku 1690. Po wycofaniu się Osmanów wiedeńska Rada Wojenna kazała w 1702 r. zniszczyć zamek, a do opustoszonego miasta zostali sprowadzeni nowi osadnicy z Niemiec, Chorwacji i Serbii.

W 1765 r. książę Lajos Batthyány, palatyn Węgier, sprowadził do miasta zakon pijarów, którzy założyli w nim wkrótce szkołę i znane później liceum. Po zniszczeniu miasta przez pożar w końcu XVIII wieku kolejne znaczne ożywienie gospodarcze nastąpiło w l. 1860. wraz z uruchomieniem linii kolejowej, łączącej Wiedeń i Budapeszt z Rijeką nad Adriatykiem. W 1895 r. założona wcześniej szkoła handlowa została przekształcona w uniwersytet. W okresie międzywojennym kolejnym impulsem do rozwoju było odkrycie pod miastem złóż ropy naftowej i gazu ziemnego.

Nagykanizsa była jednym z ośrodków pobytu uchodźców polskich w czasie II wojny światowej.

Postacie związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

  • Károly Kaán (1867-1940) – węgierski leśnik, pionier ochrony przyrody

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]