Najdymowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°52′39″N 20°53′42″E
- błąd 38 m
WD 53°57'N, 20°53'E, 53°57'N, 20°53'E
- błąd 20793 m
Odległość 764 m
Najdymowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat olsztyński
Gmina Biskupiec
Liczba ludności (2006) 1250
Strefa numeracyjna 89
Kod pocztowy 11-300
Tablice rejestracyjne NOL
SIMC 0471745
Położenie na mapie gminy Biskupiec
Mapa konturowa gminy Biskupiec, po lewej znajduje się punkt z opisem „Najdymowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Najdymowo”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Najdymowo”
Położenie na mapie powiatu olsztyńskiego
Mapa konturowa powiatu olsztyńskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Najdymowo”
Ziemia53°52′39″N 20°53′42″E/53,877500 20,895000

Najdymowo (niem. Neudims) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Biskupiec.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.

Wieś sołecka, położona w pobliżu jeziora Dadaj, wśród lasów, gruntów ornych, łąk i pastwisk, otoczona wzniesieniami. O atrakcyjności przyrodniczej wsi decyduje obecność starodrzewu z gatunkami takimi jak: klony, jesiony, kasztanowce. Najciekawszymi architektonicznie obiektami we wsi są domy mieszkalne, w większości zadbane z odnowionymi zabudowaniami gospodarczymi. Charakterystyczne są trzy rodzaje zabudowy mieszkalnej (murowanej) dwu-, trzy- i czteroizbowe. Do ciekawych elementów architektonicznych należy dom sołtysa (wielopokoleniowy, dawniej zamieszkiwany przez rodzinę Szttogenier).

We wsi znajdują się murowane kapliczki, stanowiące typowy element dla krajobrazu warmińskiego. Na terenie miejscowości znajduje się cmentarz, grób mieszkańców Najdymowa oraz żołnierzy niemieckich. Zabytkiem architektury jest piętrowy budynek dawnej szkoły (obecnie dom mieszkalny). Nie zachowały się istniejące wcześniej chałupy drewniane, kalenicowe, konstrukcji zrębowej. Blisko drogi do wsi, na trasie BiskupiecCzerwonka znajdują się budynki cegielni, kominy oraz usytuowane wzdłuż drogi zabudowa pracowników dawnej cegielni. W obszar wsi wpisana jest (w rejestrze zabytków) osada starożytna.

Okoliczne drobne zbiorniki (glinianki) badane były pod względem hydrobiologicznym przez pracowników Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś lokowana 27 grudnia 1380 na prawie chełmińskim na 50 włókach, z których pięć było sołeckich. Nazwa niemiecka Neudims pochodzi od zniekształconej pruskiej nazwy odosobowej, wywodzącej się od nazwiska Prusa Neydima vel Najdyma). Pierwszy przywilej lokacyjny zaginął i jego treść znana jest jedynie z wypisu pochodzącego z 1702. Dawniej we wsi była karczma, z której w 1533 płacono 2 grzywny czynszu. Po wojnie z lat 1519-1521 leżały odłogiem 24 włóki czynszowe, a do 1533 obsadzono jedynie dwie. Zajęli je osadnicy z Mazowsza - Kokowski i Grochowski.

W 1783 wieś liczyła 39 domów, a w 1820 mieszkały 266 osoby, w 1848 – 367, w 1939 – 795.

Szkoła powstała prawdopodobnie przed rokiem 1827, językiem nauczania był polski, a religii uczył Maciej Barlewski. W 1935 szkoła miała 103 uczniów i trzech nauczycieli.

W 1886 powstała we wsi biblioteczka polska Towarzystwa Czytelni Ludowych. W okresie 1920-1939 działał tu mąż zaufania Związku Polaków w Niemczech.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]