Nakasendō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Współczesne oznaczenie Nakasendō koło stacji Musa-juku

Nakasendō (jap. 中山道 - droga wśród gór?), również zwana Kisokaidō[1] (jap. 木曾街道?), to jedna z pięciu arterii (zwanych wspólnie Gokaidō) w Japonii w epoce Edo łączących stolicę kraju z innymi prowincjami. Podróżowało nią wielu sławnych ludzi, np. poeta Matsuo Bashō. Znaczna ilość podróżujących (zwłaszcza kobiety) wybierała Nakasendō, gdyż podczas wędrówki przez nią nie trzeba było przeprawiać się przez żadną rzekę[2].

Droga prowadziła przez Alpy Japońskie (stąd jej japońska nazwa) oraz przez prowincje: Musashi, Kōzuke, Shinano, Mino i Ōmi[3]. Na drodze istniało 69 oficjalnych stacji (zw. shukuba) oferujących podróżnym odpoczynek. Obecnie Nakasendō prowadzi przez prefektury: Saitama, Gunma, Nagano, Gifu i Shiga. Długość Nakasendō to około 534 km.

Budowa Nakasendō[edytuj | edytuj kod]

Nakasendō pomiędzy Tsumago i Magome

Na początku epoki Edo w Japonii zachodziły istotne zmiany polityczne i ekonomiczne, zmieniał się system prawny oraz nastąpił szybki rozwój kultury i sztuki. Unowocześniono także prawie tysiącletni system dróg. "Pięć dróg" zostało oficjalnymi traktami przeznaczonymi dla sioguna, daimyō oraz aby zapewnić siogunatowi Tokugawa sieć komunikacyjną, potrzebną do stabilizacji i rządzenia krajem. Jedną z tych dróg była Nakasendō biegnąca od Edo, siedziby rządu, przez centralne pasmo górskie na Honsiu, do Kioto stanowiącego siedzibę cesarza.

Do czasu ustanowienia systemu dróg Gokaidō, istniało wiele krótszych dróg łączących miasta na różnych dystansach. Kisoji była takim szlakiem, którego wszystkie jedenaście stacji stały się częścią Nakasendō. Przed epoką Edo Nakasendō była nazywana zarówno Sandō (山道), jak i Tōsandō (東山道), lecz w czasie jej trwania zmieniono na nazwę, która obowiązuje do dziś, chociaż była zapisywana dwoma sposobami: 中山道 i 中仙道. Siogunat Tokugawa ustanowił zapis 中山道 jako oficjalną nazwę w 1716.

Nakasendō współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Fragment Nakasendō z zachowanym oryginalnym brukiem ishi-datami

Jakkolwiek większa część trasy została bezpowrotnie utracona, kilka odcinków zachowało się do dziś w swojej oryginalnej formie. Najbardziej znany jest fragment w dolinie rzeki Kiso w prefekturach Nagano i Gifu. Około 8-kilometrowy odcinek pomiędzy Tsumago-juku a Magome-juku można pokonać pieszo w ciągu 2-3 godzin po odnowionym ishi-datami, w lesie, z widokami na liczne wodospady. Obie miejscowości zachowały tradycyjną architekturę zlokalizowaną wokół centralnej osi drogi.

Wodospad Odaki na zachód od Tsumago-juku

Znaczna część Nakasendō nie istnieje już w swojej starożytnej formie, lecz wiele współczesnych dróg krajowych podąża tą trasą:

Przypisy

  1. Richard Lane, Images from the Floating World (1978) Chartwell, Secaucus; s. 285
  2. Japan Atlas: Nakasendo
  3. Nakasendou Jouhou

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons