Namiar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Namiernik na repetytorze żyrokompasu na Darze Młodzieży

Namiar, peleng – w nawigacji jest to pojęcie oznaczające wartość kąta pomiędzy kierunkiem odniesienia a kierunkiem, w którym obserwowany jest obiekt namierzany. Kierunkiem odniesienia jest najczęściej kierunek północny lub diametralna (oś) jednostki (statku, samolotu), na której znajduje się obserwator. Wierzchołek kąta stanowi oko obserwatora. Namiaru dokonuje się w celu określenia pozycji oraz kursu jednostki.

Wyróżnia się:

Namiary, w których punktem odniesienia jest kierunek północny, podaje się w zakresie 0-360° licząc w prawo od punktu odniesienia. Namiar burtowy podaje się w dwóch zakresach 0-180° – prawym, zwanym też dodatnim, oraz lewym, zwanym też ujemnym, gdzie 0° wypada również na linii odniesienia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]