Nancy J. Currie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nancy Jane Currie-Gregg
Nancy Jane Decker
Ilustracja
Nancy J. Currie (1995)
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1958
Wilmington (Delaware)
Narodowość amerykańska
Status w stanie spoczynku
Funkcja specjalistka misji
Łączny czas misji kosmicznych 41 dni, 15 godzin i 32 minuty[1]
Misje STS-57, STS-70, STS-88, STS-109
Emblematy załóg STS-57STS-70STS-88STS-109
Stopień pułkownik US Army
Inny zawód inżynier, pilot wojskowy
Nancy J. Currie podczas pracy w module Zaria stacji ISS (1998)

Nancy Jane Currie-Gregg z d. Decker[2] (ur. 29 grudnia 1958 w Wilmington) – amerykańska astronautka, inżynier, pilot wojskowy[3]. W czasie swojej kariery w NASA czterokrotnie podróżowała w kosmos na pokładzie amerykańskich promów kosmicznych.

Urodziła się w Wilmington, w stanie Delaware. W 1977 roku ukończyła Troy High School w Troy, w stanie Ohio, a następnie otrzymała z wyróżnieniem tytuł licencjata w dziedzinie nauk biologicznych na Ohio State University w 1980 roku[3].

Przez 23 lata służyła w US Army aż do przejścia na emeryturę w maju 2005 roku. Była instruktorem lotniczym w U.S. Army Aviation Center i służyła na różnych stanowiskach dowódczych. Wylatała ponad 4000 godzin na różnych typach samolotów i śmigłowców. Dosłużyła się rangi pułkownika[3].

Kariera astronauty[edytuj]

We wrześniu 1987 została przydzielona do Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona jako inżynier symulacji lotu. Została wybrana na astronautkę w 1990 roku, program szkolenia astronautów ukończyła w roku 1991[3].

Czterokrotnie podróżowała w kosmos. Pierwszy raz na pokładzie wahadłowca Endeavour w ramach misji STS-57 (21 czerwca – 1 lipca 1993). Podczas misji Currie wykonała 22 eksperymenty z dziedziny materiałoznawstwa i nauk o Ziemi, była także operatorką ramienia robotycznego promu podczas wyjścia w otwartą przestrzeń dwóch innych astronautów[3].

Była także członkiem misji STS-70 na pokładzie promu Discovery (13–22 lipca 1995) oraz STS-80 (wahadłowiec Endeavour; 4–15 grudnia 1998), podczas której załoga rozpoczęła prace nad zbudowaniem Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Currie była głównym operatorem robotycznego ramienia, dzięki któremu połączono w jedną całość rosyjskie i amerykańskie elementy przyszłej stacji[3].

Ostatnim jej lotem był STS-109 na pokładzie wahadłowca Columbia (1–12 marca 2002), podczas którego Currie sterowała robotycznym ramieniem podczas naprawy teleskopu Hubble’a[3].

Pracowała na stanowiskach kierowniczych w różnych ośrodkach i biurach NASA. Obecnie (2016) jest głównym inżynierem w NASA Engineering and Safety Center[3].

Życie prywatne[edytuj]

Trzykrotnie wychodziła za mąż: za Richarda J. Sherlocka, Davida W. Currie (zmarł w 2011) oraz Timothy’ego R. Gregga[1]. Ma jedną córkę[3].

Wykaz lotów[edytuj]

Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Nancy J. Currie
Data startu Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
21 czerwca 1993
1 lipca 1993
STS-57
Endeavour
F-4
specjalista misji MS2
9 dni 23 godziny 44 minuty
2
13 lipca 1995
22 lipca 1995
STS-70
Discovery
F-21
specjalista misji MS2
8 dni 22 godziny 20 minut
3
4 grudnia 1998
15 grudnia 1998
STS-88
Endeavour
F-13
specjalista misji MS2
11 dni 19 godzin 18 minut
4
1 marca 2002
12 marca 2002
STS-109
Columbia
F-27
specjalista misji MS2
10 dni 22 godziny 10 minut
Łączny czas spędzony w kosmosie — 41 dni, 15 godzin i 32 minuty

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Biogram (ang.). W: Spacefacts [on-line]. [dostęp 2017-02-21].
  2. a b Mark Wade: Currie, Nancy Jane Sherlock (ang.). W: Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2017-04-06].
  3. a b c d e f g h i j Lyndon B. Johnson Space Center, Biographical Data: NANCY JANE CURRIE-GREGG [pdf], styczeń 2016 [dostęp 2017-02-01] (ang.).