Nap Lajoie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nap Lajoie
Nap Lajoie
drugobazowy
Pełne imię i nazwisko Napoléon Lajoie
Pseudonim Larry, Poli
Data i miejsce urodzenia 5 września 1874
Woonsocket, Rhode Island
Data i miejsce śmierci 7 lutego 1959
Daytona Beach, Floryda
Odbija prawą
Debiut prawą
Statystyki
Średnia uderzeń 0,338
Uderzenia 3252
Runy 1504
Kariera klubowa
Lata Kluby
1896–1900 Philadelphia Phillies
1901–1902 Philadelphia Athletics
1902–1914 Cleveland Naps
1915–1916 Philadelphia Athletics
Kariera menadżerska
Lata Kluby
1905–1909 Cleveland Naps
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1937
Głosów 83,6% (2. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Napoléon Lajoie (ur. 5 września 1874, zm. 7 lutego 1959) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego przez 21 sezonów w Major League Baseball.

Lajoie karierę rozpoczął w zespole niższej ligi Fall River Indians, z którego został odkupiony 8 sierpnia 1896 za 1500 dolarów przez Philadelphia Phillies[1]. Debiut w Phillies zaliczył 4 dni później[2]. W sezonie 1898 zaliczył najwięcej w lidze RBI (127) i double'ów (43)[2]. W 1901 przeszedł do Philadelphia Athletics, zespołu, który przystąpił do rozgrywek nowo utworzonej American League[1]. W sezonie 1901 uzyskał najlepszą w lidze średnią uderzeń (0,426) i zwyciężył w klasyfikacji zaliczonych uderzeń (232), zdobytych runów (145), a także miał najlepszy wskaźnik on-base percentage (0,463) i slugging percentage (0,643)[2]. W kwietniu 1902 po rozegraniu jednego meczu, stał się wolnym agentem i miesiąc później podpisał kontrakt z Cleveland Broncos, który przed rozpoczęciem sezonu 1903 zmienił nazwę na Cleveland Naps[1][3].

W 1903 i 1904 ponownie był najlepszym uderzającym w lidze, uzyskując średnią uderzeń odpowiednio 0,344 i 0,376; w 1904 zaliczył również najwięcej uderzeń (208), RBI (102), double'ów (49), miał najlepszy wskaźnik on-base percentage (0,413) i slugging percentage (0,546)[2]. Sezon 1904 Naps zakończyli na 4. miejscu w lidze, a Lajoie został grającym menadżerem zespołu, po rezygnacji Billa Armoura i pełnił tę funkcję przez 6 sezonów[1]. W 1910 po raz piąty w karierze zwyciężył w klasyfikacji średniej uderzeń (0,384)[2].

27 września 1914 został trzecim zawodnikiem, który zaliczył 3000. uderzenie, double w meczu przeciwko New York Yankees; przed nim pułap ten przekroczyli Cap Anson i Honus Wagner[4][5]. W latach 1915–1916 grał w Philadelphia Athletics[1]. W późniejszym okresie był między innymi grającym menadżerem w zespołach niższych lig – Toronto Maple Leafs i Indianapolis Indians[1].

W 1937 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[6].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
NL RBI champion 1898 [2]
AL RBI champion 1903–1904 [2]
AL batting champion 1901–1904, 1910 [2]
MLB Triple Crown 1901 [7]
3000 hit club [4]
Baseball Hall of Fame od 1937 [6]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Nap Lajoie Biogprahy (ang.). sabr.org. [dostęp 14 grudnia 2013].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Nap Lajoie Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 14 grudnia 2013].
  3. Cleveland Indians (ang.). baseballlibrary.com. [dostęp 14 grudnia 2013].
  4. 4,0 4,1 The 3,000 Hit Club - Nap Lajoie (ang.). baseballhalloffame.org. [dostęp 14 grudnia 2013].
  5. The 3,000 Hit Club (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 14 grudnia 2013].
  6. 6,0 6,1 Lajoie, Nap (ang.). baseballhall.org. [dostęp 14 grudnia 2013].
  7. Triple Crown Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 14 grudnia 2013].