Napad na Bank Polski w Częstochowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Napad na Bank Polski w Częstochowie – udaremniony przez Policję Państwową napad na placówkę Banku Polskiego w II Alei 34 w Częstochowie.

Pierwsza próba napadu odbyła się w grudniu 1929 r., plany włamywaczy pod wodzą doświadczonego kasiarza Stanisława Cichockiego pokrzyżował jednak niespodziewanie syn nocnego stróża banku, który przyszedł do ojca z kolacją[1]. Grupa Cichockiego postanowiła dostać się do kasy banku przez wykonanie otworu w ścianie. W tym celu kupili mieszkanie w oficynie sąsiedniej kamienicy, które od pomieszczeń bankowego archiwum dzieliła jedynie cienka ściana. Cichocki planował przebić się przez ścianę do archiwum, skąd mógłby swobodnie przedostać się do skarbca i otworzyć go za pomocą palnika acetylenowego. Dla sfinansowania przygotowań do tego napadu Cichocki obrabował warszawski zakład jubilerski Edwarda Jagodzińskiego przy ul. Nowy Świat 61[2], z którego ukradł 170 tysięcy ówczesnych złotych i biżuterię. Policja Państwowa, prowadząc śledztwo w sprawie napadu na jubilera, zdołała Cichockiego zatrzymać 25 stycznia 1930 roku, a znalezione wówczas plany urządzeń alarmowych i rachunek za nabicie butli tysiącem litrów acetylenu skierowały śledztwo w stronę przygotowań do napadu na bank. Jeden z projektantów systemów alarmowych rozpoznał w schematach Cichockiego instalacje częstochowskiego oddziału Banku Polskiego. Po odkryciu zakupu mieszkania w sąsiedniej kamienicy podjęto w niej poszukiwania i odnaleziono prawie ukończony otwór w ścianie prowadzącej do banku[3].

Gdyby doszło do napadu, łupem kasiarza mogłoby paść, według różnych źródeł, od 6 do 30 mln zł i wtedy byłby to największy napad na bank w Europie[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monika Piątkowska: Życie przestępcze w przedwojennej Polsce. Grandesy, kasiarze, brylanty. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 30. ISBN 978-83-01-17232-9.
  2. Monika Piątkowska: Życie przestępcze w przedwojennej Polsce. Grandesy, kasiarze, brylanty. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 31. ISBN 978-83-01-17232-9.
  3. a b Joanna Skiba: To hit! Kto kupił bank Szpicbródki? (pol.). Gazeta.pl Częstochowa, 2011-10-12. s. 1. [dostęp 2011-10-12].