Naparstek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Naparstek.

Naparstek – kapturek ochronny nakładany na palec podczas szycia. Zabezpiecza przed ukłuciem się igłą podczas wbijania jej w twardy materiał.

Historia[edytuj]

Najstarszy naparstek (wykonany z brązu) znaleziono w Pompejach. Pochodził z I wieku n.e. Prawdopodobnie najstarszy naparstek w Polsce (i jeden z najstarszych w Europie) znaleziono w czerwcu 2007 podczas wykopalisk archeologicznych w Sobkowie w województwie świętokrzyskim. Ma około 2000 lat. Zrobiono go z gliny. Został znaleziony wśród pozostałości chat kultury łużyckiej. Bardzo przypomina dzisiejsze naparstki, ma tylko grubsze ścianki. Naparstek prawdopodobnie był używany, gdyż widać w środku ślad paznokcia[1].

Najczęściej naparstki wykonywane są z metalu, gumy, skóry, szkła, drewna albo porcelany. Dawniej robiono je też niekiedy z kości (w tym z kości słoniowej), rogu albo srebra.

Potocznie naparstkiem nazywa się niewielką ilość cieczy – pojęcie to pochodzi z początków XIX wieku, gdy naparstki stosowano jako miarki do mocnego alkoholu.


Przypisy

  1. Marcin Sztandera: Odnaleziono najstarszy polski naparstek (pol.). wyborcza.pl, 2007-06-29. [dostęp 2017-04-17].