Napoleon Gąsiorowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grobowiec Gąsiorowskich we Lwowie

Napoleon Jan Gąsiorowski herbu Korwin (ur. 28 czerwca 1876 we Lwowie, zm. 27 czerwca 1941 tamże) – polski lekarz bakteriolog, mikrobiolog, profesor Uniwersytetu Lwowskiego

W 1894 ukończył gimnazjum we Lwowie, po czym podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego (1894–1901). Studiował też w Paryżu i Wiedniu.

Po ich ukończeniu przez rok był asystentem Zakładu Anatomii Patologicznej, przez kolejne dwa lata kierował pracownią histologiczno-bakteriologiczną kliniki położniczo-ginekologicznej. W latach 1904–1918 pracował w Państwowej Stacji Bakteriologiczno-Epidemiologicznej we Lwowie. W 1919 habilitował się z bakteriologii i serologii. Od 1920 był kierownikiem filii Państwowego Zakładu Higieny we Lwowie. Od 1929 był profesorem tytularnym. W październiku 1936 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego bakteriologii i epidemiologii Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[1]. Został kierownikiem Katedry Mikrobiologii Lekarskiej lekarskiej UJK[2], w roku akademickim 1938/1939 był dziekanem Wydziału Lekarskiego UJK. W czasie pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa (1939–1941) był profesorem Instytutu Medycznego we Lwowie. Zmarł podczas wykładu. Był autorem 80 prac naukowych.

W 1937 roku, za zasługi na polu pracy naukowej, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3][4].

Zmarł w przeddzień swoich 65 urodzin. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowi profesorowie na Uniwersytecie lwowskim. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 245 z 24 października 1936. 
  2. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 38. ISBN 978-83-7188-964-6.
  3. M.P. z 1937 r. Nr 260, poz. 410
  4. Odznaczenia w dniu Święta Niepodległości. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 258 z 13 listopada 1937. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]