Naradka północna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Naradka północna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd wrzosowce
Rodzina pierwiosnkowate
Rodzaj naradka
Gatunek naradka północna
Nazwa systematyczna
Androsace septentrionalis L.
Sp. Pl. 1: 142. 1753

Naradka północna (Androsace septentrionalis L.) – gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w środkowej i wschodniej Europie, na Kaukazie oraz w północnej Azji. W Polsce rozpowszechniona na niżu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina jednoroczna ze słabo zaznaczonym korzeniem palowym. Cała roślina pokryta czerwonawymi szypułkowatymi gruczołami.
Łodyga
Bardzo mała, często niewidoczna.
Liście
Odziomkowe, w przyziemnej rozetce, lancetowate lub podługowato-lancetowate, ząbkowane, pokryte włoskami.
Kwiaty
Na szypułkach długości 5-15 cm, wyrastające z kątów górnych liści. Pojedyncze lub zebrane po kilka w wielokwiatowym gęstym baldaszku. Białe lub czerwonawe z żółtą gardzielą.
Kwiaty
Rozetka liściowa

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. W Polsce kwitnie od maja do czerwca. Rośnie na polach, pagórkach, nasypach, na glebach piaszczystych, miejscach trawiastych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Cerastio-Androsacetum septentrionalis[2]. Liczba chromosomów 2n = 20[3].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-12].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  3. Androsace septentrionalis na Flora of North America [dostęp 2014-01-17].
  4. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998, s. 138-139. ISBN 83-7129-756-4.
  2. Józef Rostafiński, Olga Seidl: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1965, s. 129.