Naramiennik (zbroja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbroja króla Henryka VIII. Widoczne duże naramienniki
Naramiennik husarskiej zbroi wielofolgowej typu węgierskiego z końca XVI wieku

Naramiennik – część płytowej zbroi rycerskiej, służąca do ochrony barku i ramienia. Wchodzi w skład naręczaka. Znany od starożytności, stał się popularny w średniowieczu, w XV wieku. Naramienniki są obecne w starogreckiej zbroi z Dendry[1]. Naramienniki rozwijały się do okresu renesansu. Naramienniki występowały w polskiej zbroi husarskiej[2][3]. Naramienniki mogły być symetryczne (jednakowe), albo asymetryczne, różniące się znacznie kształtem i wielkością. Niekiedy żołnierz używał tylko jednego, lewego naramiennika. W szczególności dotyczyło to strzelców konnych posługujących się kuszami.

Przypisy

  1. The Greek Age of Bronze Armour (ang.). salimbeti.com. [dostęp 2017-05-22].
  2. Husaria – zbroja (pol.). husaria.jest.pl. [dostęp 2017-05-22].
  3. Półzbroja husarska (pol.). muzea.malopolska.pl. [dostęp 2017-05-22].

Zobacz też[edytuj]