Narciarstwo klasyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Narciarstwo klasyczne (lub dawniej także: norweskie) to dyscypliny narciarstwa które wykształciły się w dużej mierze w krajach skandynawskich, w oparciu o tradycyjne narty „z wolną piętą” – z wiązaniem przytrzymującym jedynie przednią część buta[1]. Określenie: „narciarstwo norweskie” wywodziło się z dużego wkładu Norwegów w kształtowanie tych dyscyplin [2][3].

Głównymi dyscyplinami sportowymi narciarstwa klasycznego są:

Od 1925 rozgrywane są Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym[3].

Przypisy

  1. Stanisław Ziemba, Śladami dwóch desek. Zarys dziejów narciarstwa, s. 310, Kraków 1955
  2. Stanisław Ziemba, Śladami dwóch desek. Zarys dziejów narciarstwa, s. 342, Kraków 1955
  3. a b Wojciech Lipoński, Krzysztof Sawala: Encyklopedia sportów świata. T. 9: na-pe. 2008, s. 42. ISBN 9788375521368.