Narodnaja Wola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Narodnaja Wola

Narodnaja Wola (ros. Народная воля, Wola Ludu[1]) – organizacja rewolucjonistów rosyjskich dążąca do obalenia caratu. Powstała w lesie koło Lipiecka we wrześniu 1879 r., w wyniku rozłamu organizacji Ziemla i Wola. Organizacja została rozbita w następstwie licznych aresztowań po zabójstwie cara Aleksandra II w 1881[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Organizacja dążyła do obalenia caratu przy pomocy indywidualnego terroru. Doceniała znaczenie walki politycznej dla zdobycia swobód demokratycznych[3], cel ten jednak starała się realizować za pomocą spisków i terroru indywidualnego (m.in. wielokrotne próby zamachu na cara Aleksandra II). Najważniejsi przywódcy: Andriej Żelabow, Aleksandr Michajłow. Do Narodnej Woli należeli m. in. Ignacy Hryniewiecki i Hesia Helfman.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W języku rosyjskim słowo воля oznacza zarówno wolę, jak i całkowitą wolność, dlatego niektórzy tłumaczą nazwę organizacji także jako Wolność Ludu; Pipes w "Zamachowcach i zdrajcach" (str. 142) wskazuje jednak, że "współczesne świadectwa dowodzą, że nazwa organizacji miała wyrażać ideę woli ludu", wcześniej podobnie pisał Kucharzewski.
  2. Historia. Encyklopedia szkolna PWN, wyd. 2009, s. 407
  3. Program Komitetu Wykonawczego "Woli Ludu" 1879 (ros.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]