Narodowy Front Wyzwolenia Moro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Narodowy Front Wyzwolenia Moro
Flaga organizacji
Flaga organizacji
Data założenia 1969
Lata aktywności 1969–obecnie
Terytorium  Filipiny

Narodowy Front Wyzwolenia Moro (ang. Moro National Liberation Front, MNLF) – organizacja ludności muzułmańskiej Moro, powstała w 1969 roku. MNLF działa na południu Filipin (Mindanao, archipelag Sulu, Palawan)[1]. Narodowy Front Wyzwolenia Moro walczył zbrojnie o autonomię, a później o oderwanie od Filipin wysp Mindanao, Palawanu i archipelagu Sulu[1][2]. Założycielem i obecnym liderem organizacji jest Nur Misuari.

Od początku istnienia organizacji, w MNLF aktywnie działała inteligencja muzułmańska[3]. Członkowie Narodowego Frontu Wyzwolenia Moro uzbrojeni byli głównie w broń strzelecką[3]. Zbrojnym ramieniem Frontu była Armia Bangsa Moro[4].

Największa aktywność MNLF przypadła na okres prezydentury Ferdinanda Marcosa. Wiosną 1971 r. w prowincjach Cotabato i Lanao na Mindanao doszło do starć między muzułmańskimi powstańcami a chrześcijańskimi osadnikami, które przyniosły 200 ofiar. W 1973 r. powstanie muzułmańskie (w którym uczestniczy już kilkanaście tysięcy ludzi) rozszerza się na Mindanao, Sulu i Palawan. W 1976 r. (zwłaszcza wiosną i latem) dochodzi do nasilenia walki Moro (ginie kilkudziesięciu żołnierzy). Front stosował też metody terrorystyczne, np. porywając samoloty w kwietniu 1975 r. i maju 1976 r.[5].

W 1974 roku rząd rozpoczął zorganizowaną walkę zbrojną przeciwko MNLF. Marcos rozpoczął także rozmowy dyplomatyczne, które miały zakończyć walkę zbrojną w zamian za ustępstwa[3]. 23 grudnia 1976 w Trypolisie zakończono rozmowy pokojowe pomiędzy rządem a organizacją. W wyniku rozmów przerwano ogień i utworzono 13 prowincji w autonomicznym regionie Mindanao i Sulu[3].

W 1977 roku Haszim Salamat doprowadził do rozłamu w MNLF, nie akceptując promowanego wówczas umiarkowanego stanowiska grupy w relacjach z władzą filipińską[6]. W wyniku rozpadu powstał Islamski Front Wyzwolenia Moro. W 1991 roku z MNLF wyłoniła się organizacja Abu Sajjafa[7].

MNLF zawarł formalne porozumienie z rządem w 1997 roku[6]. 17 czerwca 2002 Nur Misuari zerwał porozumienie, atakując armię na wyspie Jolo[8]. 22 czerwcu 2002 roku malezyjska policja aresztowała Nura Misuariego i sześciu jego współpracowników[8].

W sierpniu 2013 roku lider organizacji ogłosił powstanie niepodległej, islamskiej republiki na obszarze południowych wysp Filipin[9]. Od 9 do 23 września 2013 roku Narodowy Front Wyzwolenia Moro walczył z siłami bezpieczeństwa w mieście Zamboanga[10]. 4 października 2013 roki oddział policji wdarł się do domu założyciela MNLF, Nura Misauriego, oskarżonego o przygotowanie śmiertelnego ataku w Zamboanga[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Narodowy Front Wyzwolenia Moro (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-04-10].
  2. Filipiny. Historia (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-04-10].
  3. a b c d Maciej Zimny: Terroryzm w Azji Południowo-Wschodniej. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2007.
  4. Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s. 238
  5. Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s. 238
  6. a b Islamski Front Wyzwolenia Moro i Abu Sajjaf. Ewolucja islamskiej aktywności terrorystycznej na Filipinach (pol.). repozytorium.amu.edu.pl. [dostęp 2016-04-10].
  7. Abu Sayyaf Group (ASG) (ang.). Terrorist Knowledge Base. [dostęp 2016-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-08-27)].
  8. a b Malezja: aresztowano przywódcę Frontu Moro (pol.). Wirtualna Polska, 2002-06-22. [dostęp 2016-04-10].
  9. MNLF confirms 'declaration of independence', girds itself for possible fighting. (ang.). gmanetwork.com, 2013-08-16. [dostęp 2016-04-17].
  10. Timeline: Crisis in Zamboanga City (ang.). gmanetwork.com, 2013-09-10. [dostęp 2016-04-10].
  11. Ewa Aniśkiewicz: Filipiny: Policja wdziera się do domu założyciela Narodowego Frontu Wyzwolenia Moro (pol.). polska-azja.pl, 2013-10-04. [dostęp 2018-06-03].