Naruszenie nietykalności cielesnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Naruszenie nietykalności cielesnej
KK z 1997
Ciężar gatunkowy

występek

Przepis

art. 217 § 1 k.k.

Kara

grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku

Strona podmiotowa

umyślna w zamiarze bezpośrednim i ewentualnym

Odpowiedzialność od 15. roku życia

tak

Typ kwalifikowany

nie

Typ uprzywilejowany

tak

Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Naruszenie nietykalności cielesnejwystępek polegający na uderzeniu pokrzywdzonego lub naruszeniu jego nietykalności cielesnej w inny sposób. Nietykalność cielesna to zakaz podejmowania czynności względem ciała człowieka[1]. Nietykalność cielesną osoby można naruszyć przykładowo poprzez spoliczkowanie, popychanie, oplucie bądź oblanie płynem.

Jeżeli naruszenie nietykalności wywołało wyzywające się zachowanie pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział wzajemnym naruszeniem nietykalności, sąd może odstąpić od wymierzenia kary (art. 217 § 2) podobnie jak przy popełnieniu zniewagi[2].

Jest to przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego.

W podobny sposób regulowały odpowiedzialność za ten występek wcześniejsze kodeksy z 1932 w art. 239 i z 1969 w art. 182.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Violetta Konarska-Wrzosek, Kodeks karny. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016.
  2. W prawie rzymskim zniewagę oraz naruszenie nietykalności cielesnej określano łącznym mianem iniuria (łac. "bezprawie").

Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 1 października 2006. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.