Narządy limfatyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Narządy limfatyczne, narządy limfoidalne – u ssaków miejsce powstawania, dojrzewania, uzyskiwania własności odpornościowych i współdziałania komórek układu odpornościowego w celu rozpoznawania antygenów drobnoustrojów chorobotwórczych, komórek nowotworowych lub wszystkich komórek i substancji nierozpoznanych jako własne.

Dzielą się na:

  • narządy centralne (pierwotne)
  • narządy obwodowe (wtórne)

Centralne narządy limfatyczne[edytuj | edytuj kod]

W nich powstają i dojrzewają limfocyty T i limfocyty B.

Zalicza się do nich[1]:

  • szpik kostny – źródło komórek multipotencjalnych różnicujących się na komórki linii mieloidalnej i linii limfoidalnej, w którym dojrzewają limfocyty B
  • grasicę – dojrzewają w niej limfocyty T
  • torebkę Fabrycjusza – u ptaków.

Obwodowe narządy limfatyczne[edytuj | edytuj kod]

W tych narządach głównie przebiega odpowiedź immunologiczna. Zalicza się do nich[1]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jakub Gołąb, Marek Jakóbisiak, Witold Lasek, Tomasz Stokłosa: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 6. ISBN 978-83-01-15154-6.
  2. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 282. ISBN 83-09-01792-8.