Narzędzia komunikacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Narzędzia komunikacji – umożliwiają proces przekazywania informacji, którym jest komunikacja[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Juliusz Bolek zaproponował podział na narzędzia klasyczne i nowoczesne[1].

Przykłady klasycznych narzędzi komunikacji:

wykorzystywane są przez tradycyjne środki masowego przekazu, takie jak prasa, radio lub telewizja[2].

Przykłady nowoczesnych narzędzi komunikacji:

powstały wraz z pojawieniem się nowych technologii, takich jak np. Internet, technologie mobilne lub ISDN[2].

Przykłady zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Marketing – w tym przypadku narzędzia komunikacji są stosowane do reklamy oraz promocji produktów i usług. Interaktywne typy promocji, na które pozwala Internet, jak np. bezpośredni kontakt z konsumentem poprzez e-maile, strony internetowe lub SMS, wykorzystywane są przy użyciu nowoczesnych technologii[2].

Nauka – w działalności naukowej narzędzia komunikacji stosowane są do popularyzacji nauki. Takimi narzędziami są np. dedykowanie serwisy wyszukiwawcze zasobów Open Access. Opisane usługi internetowe kształtują formy i sposoby komunikacji w nauce, czyniąc ją szybszą i wygodniejszą[3].

Przedsiębiorstwa – przedsiębiorstwa wykorzystują narzędzia komunikacji m.in. do jednostronnego przekazywania informacji, używając w tym celu np. radiowęzła. Z kolei najczęściej wykorzystywanym nowoczesnym narzędziem jest intranet. Pozwala na dostęp wyłącznie odbiorcom wybranym przez nadawcę[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Juliusz Bolek, Zarządzanie kapitałem intelektualnym w organizacji inteligentnej, Warszawa 2012 [dostęp 2022-01-23] (pol.).
  2. a b c d Jolanta Tkaczyk, Nowe narzędzia komunikacji – próba klasyfikacji, Gdańsk 2005, DOI 10.13140/2.1.4436.8165 [dostęp 2022-01-23] (pol.).
  3. Sabina Cisek, Nauka 2.0: nowe narzędzia komunikacji naukowej, 2008 [dostęp 2022-01-24] (pol.).