Natalja Gorbaniewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Natalia Gorbaniewska)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Natalja Gorbaniewska
Ilustracja
Gorbaniewska w Moskwie, 19 września 2005
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1936
Moskwa
Data i miejsce śmierci 29 listopada 2013
Paryż
Zawód poetka, dziennikarka, tłumaczka
Odznaczenia
Medal Za Zasługi I stopnia (Czechy) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Natalja Gorbaniewska (ur. 26 maja 1936 w Moskwie, zm. 29 listopada 2013 w Paryżu) – rosyjska poetka, dysydentka, dziennikarka, tłumaczka literatury polskiej posiadająca obywatelstwo polskie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia filologiczne podjęła w 1953 na Uniwersytecie Moskiewskim, ukończyła je w 1963 na Uniwersytecie Leningradzkim. Już w czasie studiów związała się z ruchem demokratycznym, co spowodowało stopniowo nasilające się szykany. 25 sierpnia 1968 jako współorganizatorka demonstracji w Moskwie przeciwko wejściu armii Układu Warszawskiego do Czechosłowacji została na krótko aresztowana, w następnych miesiącach toczyło się śledztwo, zakończone w kwietniu 1970 represyjnym uznaniem za psychicznie chorą i uwięzieniem do 22 lutego 1972, najpierw w szpitalu psychiatrycznym w Kazaniu, a potem w więzieniu na Butyrkach w Moskwie. W grudniu 1975 została zmuszona do opuszczenia kraju. Osiedliła się w Paryżu. Pracowała jako dziennikarka w kilku rosyjskich pismach emigracyjnych, a także dla Radia Swoboda.

Joan Baez dedykowała jej w 1973 piosenkę Natalia do tekstu Shushy Guppy (album From Every Stage, 1976)[1].

Za przekłady literatury polskiej nagrodzona przez Polski PEN Club (1992). Laureatka Nagrody im. Jerzego Giedroycia przyznawanej przez dziennik „Rzeczpospolita” za działałalność na rzecz polskiej racji stanu (2005)[2]. Do 8. edycji (2013) była przewodniczącą jury Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”. Od kwietnia 2005 obywatelka Polski.

W październiku 2008 Gorbaniewska otrzymała tytuł doktora honoris causa lubelskiego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej[3][4].

Za wybitne zasługi w działalności na rzecz przełamywania historycznych stereotypów między narodem polskim i rosyjskim, za osiągnięcia w popularyzowaniu polskiej kultury, za wspieranie przemian demokratycznych w Polsce została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Poetka jest autorką kilkunastu zbiorów poetyckich, m.in.:

  • Poems, Carcanet Press, 1972, ​ISBN 0-85635-002-8​.
  • Прильпе земли душа моя. Сборник стихотворений 1956–2010 гг.,

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]