Nataniel (Krykota)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nataniel
Petro Krykota
biskup łucki i wołyński
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1959
Zalucie
biskup łucki i wołyński
Okres sprawowania od 2016
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia wołyńska
Śluby zakonne 31 marca 1986
Diakonat 22 maja 1986
Prezbiterat 7 grudnia 1986
Nominacja biskupia 25 czerwca 2015
Sakra biskupia 5 sierpnia 2015
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 5 sierpnia 2015
Miejscowość Poczajów
Miejsce Ławra Poczajowska
Konsekrator Onufry (Berezowski)
Współkonsekratorzy Marek (Petrowcy), Teodor (Hajun), Paweł (Łebid), Mitrofan (Jurczuk), Hiob (Tywoniuk), Ireneusz (Seredni), Bartłomiej (Waszczuk), Sergiusz (Hensycki), Antoni (Fiałko), Pitirim (Starynski), Augustyn (Markewycz), Anatol (Hładky), Włodzimierz (Moroz), Eleuteriusz (Kozorez), Agapit (Bewcyk), Pantelejmon (Baszczuk), Melecjusz (Jehorenko), Aleksy (Hrocha), Nikodem (Horenko), Włodzimierz (Melnyk), Pantelejmon (Łuhowy), Eulogiusz (Hutczenko), Aleksander (Nesterczuk), Antoni (Borowyk), Pantelejmon (Poworozniuk), Filaret (Kuczerow), Longin (Żar), Roman (Kymowycz), Klemens (Weczeria), Efrem (Jarinko), Tichon (Czyżewski)

Nataniel, imię świeckie Petro Hryhorowicz Krykota (ur. 12 lipca 1959 w Zaluciu w obwodzie wołyńskim) – ukraiński biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył techniczną szkołę zawodową w Łucku (1977). Trzy lata później, po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, podjął naukę w seminarium duchownym w Odessie, które ukończył w 1984. Przez kolejne cztery lata studiował na Moskiewskiej Akademii Duchownej. Od II roku nauki żył w Ławrze Troicko-Siergijewskiej, zaś 31 marca 1986 namiestnik Ławry, archimandryta Aleksy, dokonał jego postrzyżyn mniszych, nadając mu imię zakonne Nataniel. 22 maja 1986 biskup włodzimierski i suzdalski Serapion, w soborze Zaśnięcia Matki Bożej we Włodzimierzu, wyświęcił go na hierodiakona. 7 grudnia tego samego roku przyjął święcenia kapłańskie[1].

Od 1988 do 1997 był nauczycielem w seminarium duchownym w Odessie. W tym czasie, w 1990 otrzymał godność igumena, zaś w 1996 – archimandryty. W 1997 został rektorem seminarium duchownego przy Ławrze Poczajowskiej[1]. W 2014 otrzymał prawo noszenia dwóch krzyży napierśnych z ozdobami[1].

24 czerwca 2015 otrzymał nominację na biskupa szumskiego, wikariusza eparchii tarnopolskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[1]. Jego chirotonia biskupia odbyła się w soborze Przemienienia Pańskiego w Ławrze Poczajowskiej 5 sierpnia pod przewodnictwem metropolity kijowskiego i całej Ukrainy Onufrego[2]. Równocześnie z obowiązkami biskupa pomocniczego sprawował obowiązki rektora seminarium duchownego w Poczajowie. W styczniu 2016 został zwolniony z obydwu urzędów i skierowany do eparchii wołyńskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa kamień-koszyrskiego[3]. W październiku tego samego roku został mianowany ordynariuszem tejże eparchii[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Nifont (Sołoducha)
Biskup łucki i wołyński
od 2016
Następca
Nadal sprawuje urząd