National Museum of Western Art

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
National Museum of Western Art[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Państwo  Japonia
Spełniane kryterium kulturowe (i) (ii) (vi)
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2016
na 40 w Statmbule. sesji
Położenie na mapie Tokio
Mapa konturowa Tokio, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „National Museum of Western Art”
Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „National Museum of Western Art”
Ziemia35°42′56″N 139°46′33″E/35,715556 139,775833

National Museum of Western Art (jap. 国立西洋美術館 Kokuritsu Seiyō Bijutsukan) – publiczne muzeum sztuki w Tokio w Japonii specjalizujące się w sztuce zachodniej tradycji. Budynek główny muzeum zaprojektowany przez le Corbusiera został w 2016 roku wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Historia i kolekcja[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec Ii wojny światowej rząd Francji skonfiskował 400 dzieł sztuki ze zbiorów Kōjirō Matsukaty (1865-1950) znajdujących się w Paryżu pod opieką dyrektora Musée Rodin Léonce Bénédite. Po podpisaniu w 1951 roku w San Francisco traktatu pokojowego premier Shigeru Yoshida zwrócił się do ministra spraw zagranicznych Francji Roberta Schumana z prośbą o zwrot kolekcji. W 1953 roku Francja zgodziła się pod warunkiem stworzenia i umieszczenia zbiorów w "francuskim muzeum sztuki" oraz budowy budynku dla muzeum według projektu francuskiego projektanta[1]. W styczniu 1959 roku zostało oficjalnie podpisane porozumienie pomiędzy rządami Francji i Japonii o zwrocie kolekcji, a w kwietniu na statku Asama Maru kolekcja zostaje przewieziona do Japonii[2]. Muzeum zostało otwarte 10 czerwca 1959 roku. Jego celem jest szerzenie wiedzy na temat kultury i sztuki krajów zachodnich. Eksponaty pochodzą z okresu od renesansu do XX wieku. Muzeum prowadzi również szerokie badania nad materiałami związanymi ze sztuką zachodu oraz dokonuje ich renowacji[3]. Posiada ok. 4500 eksponatów, w większości obrazów i rzeźb m.in. prace: El Greca, Veronese, Rubensa, Brueghla, Delacroixa, Courbeta, Maneta, Renoira, Moneta, Van Gogha, Gauguina oraz Picassa, Miró czy Pollocka.

Budynki[edytuj | edytuj kod]

Przygotowanie projektu budynku zlecono francuskiemu architektowi Le Corbusierowi. Projekt przygotowało trzech japońskich uczniów Corbusiera pracujących w jego pracowni w Paryżu: Kunio Maekawa, Junzo Sakakura i Takamasa Yoshizaka. Zajęli się oni również nadzorowaniem prac budowlanych prowadzonych przez Shimizu Corporation[4]. W 2016 roku budynek został razem z innymi budynkami Le Corbusiera wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO[5]. Ma on 4399 m² powierzchni, w tym 1533 m² zajmują galerie wystawowe[4].

W sierpniu 1967 roku od pobliskiej świątyni Kan'eiji zakupiono działkę pod budowę nowego skrzydła. Zbudowano je według projektu Maekawa Kunio Associates i zostało ono otwarte w 1979 roku[2]. Wizualnie i strukturalnie zostało ono zintegrowane z budynkiem głównym projektu Corbusiera, a w 1997 roku roku dobudowano skrzydło wystawowe o powierzchni 7979 m²[4].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1998 Główny budynek otrzymuje nagrodę „Kokyo Kenchiku 100 Sen” (100 wybranych budynków użyteczności publicznej), ufundowaną przez byłe Ministerstwo Budownictwa[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Matsukata Collection, www.nmwa.go.jp [dostęp 2021-02-15].
  2. a b c Chronology, www.nmwa.go.jp [dostęp 2021-02-15].
  3. Outline | The National Museum of Western Art, www.nmwa.go.jp [dostęp 2017-11-19].
  4. a b c The Building, www.nmwa.go.jp [dostęp 2021-02-15].
  5. Polish city of Kraków to host 2017 World Heritage Committee session, UNESCO World Heritage Centre [dostęp 2021-02-15] (ang.).