National Museum of the United States Air Force

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
National Museum of the United States Air Force
National Museum of the United States Air Force
Państwo  Stany Zjednoczone
Stan  Ohio
Miejscowość Dayton
Typ Muzeum wojskowe
Właściciel Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych
Położenie na mapie Ohio
Mapa lokalizacyjna Ohio
National Museum of the United States Air Force
National Museum of the United States Air Force
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
National Museum of the United States Air Force
National Museum of the United States Air Force
Ziemia 39°46′55,41″N 84°06′38,03″W/39,782058 -84,110564Na mapach: 39°46′55,41″N 84°06′38,03″W/39,782058 -84,110564
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Emblemat muzeum
Wejście do muzeum

National Museum of the United States Air Force – Narodowe Muzeum Amerykańskich Sił Powietrznych mieszczące się w bazie sił powietrznych Wright-Patterson Air Force Base w Riverside obok Dayton w stanie Ohio. Największe i najstarsze muzeum sił powietrznych na świecie. Obecnym derektorem muzeum jest Charles D. Metcalf, generał sił powietrznych w stanie spoczynku. Muzeum, w którym prezentowanych jest ponad 400 samolotów, śmigłowców i pocisków rakietowych, odwiedzane jest przez ponad milion turystów rocznie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Muzeum zostało założone w 1923 r. na lotnisku McCook (McCook Field) znajdujące się na przedmieściach Dayton. W czterech budynkach na terenie lotniska prezentowano kolekcję wyposażenia lotniczego związanego z okresem I wojny światowej. W 1927 r. lotnisko McCook zostało zamknięte a eksponaty przeniesione na znajdujące się nie daleko lotnisko Wright (Wright Field) gdzie umieszczono je w budynku administracji lotniska. Podczas przeprowadzki zniszczono wiele cennych eksponatów. 30 sierpnia 1931 roku rozkazem ówczesnych sił powietrznych Army Air Corps muzeum uzyskało osobowość prawną jako Army Aeronautical Museum (Muzeum Aeronautyki Wojskowej). Jednym z pierwszych samolotów prezentowanych w Muzeum był Nieuport 27, pokazywana była również duża kolekcja silników lotniczych, przyrządów pokładowych, dokumentacji, zdjęć i modeli. W 1934 roku wybudowano nowy budynek dla celów muzealnych. Cztery lata później muzeum odwiedzało już 30 tys. zwiedzających rocznie. Po wybuchu II wojny światowej muzeum zostało czasowo zamknięte w 1939 roku. Rok później budynki należące do muzeum zostały oddane aż do odwołania do użytku administracji wojskowej, a eksponaty zmagazynowane. W 1944 roku generał Henry H. Arnold podjął decyzję o ponownym otwarciu muzeum, jednak podobnie jak podczas pierwszej przeprowadzki tak i teraz wiele eksponatów uległo poważnym zniszczeniom podczas przechowywania ich w niewłaściwych warunkach.

2 stycznia 1948 roku w budynku który podczas wojny służył jako warsztat silnikowy otwarto Techniczne Muzeum Sił Powietrznych (Air Force Technical Museum), jednak eksponaty tam przechowywane nie były prezentowane publicznie. Stało się to dopiero w 1954 roku. W 1956 roku Air Force Technical Museum zmieniło nazwę na Centralne Muzeum Sił Powietrznych (Air Force Central Museum), a w listopadzie 1957 roku na Air Force Museum. W 1961 roku powołano do życia fundację (Air Force Museum Foundation), na czele której stanął Eugene W. Kettering. Jej zadaniem było zbieranie pieniędzy na budowę nowego budynku, w którym można by pomieścić ciągle rozrastającą się kolekcję: stary budynek muzealny, pamiętający jeszcze czasy wojny, nie spełniał podstawowych wymogów bezpieczeństwa przeciwpożarowego. W 1962 r. zatwierdzono oficjalny emblemat muzeum obowiązujący do dnia dzisiejszego. Starania fundacji zakończyły się sukcesem, kiedy to w 1971 r. otwarto nowy budynek muzealny, w inauguracji którego uczestniczył prezydent Richard Nixon. W 1977 r. muzeum zyskało nowe budynki na terenie Wright Field, tzw. hangar nr 9 i hangar nr 1. Znalazły w nich schronienie wystawy Prezydencka (Presidential) i wystawa poświęcona badaniom i rozwojowi (Research and Development). W grudniu 1981 roku muzeum zmieniło nazwę na United States Air Force Museum. W 1988 r. otwarto kolejne budynki, w których znalazły schronienie samoloty prezentowane dotychczas na wolnym powietrzu. W 1990 r. otwarto trójwymiarowe kino IMAX. W styczniu 2004 r. otwarto budynek, w którym znalazła schronienie wystawa poświęcona technice rakietowej. W tym samym roku muzeum kolejny raz zmieniło swoją nazwę i do dnia dzisiejszego znane jest jako National Museum of the United States Air Force. Obok przechowywania i prezentowania eksponatów związanych z techniką lotniczą i rakietową zajmuje się ono również zbieraniem dokumentacji, filmów i zdjęć poświęconych historii awiacji.

Eksponaty[edytuj | edytuj kod]

Pionierskie czasy lotnictwa[edytuj | edytuj kod]

  • Wright 1909 Military Flyer
  • Wright Modified B Flyer
  • Curtiss 1911 Model D
  • Blériot XI

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Okres międzywojenny[edytuj | edytuj kod]

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Konstrukcje eksperymentalne[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]