Naturalne odnowienie lasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odnowienie naturalne sosny

"Naturalne" odnowienie lasu - odnowienie lasu powstające w miejscu dotychczasowego, usuniętego lasu, wykorzystujące głównie siły natury. W lasach o charakterze pierwotnym odnowienie naturalne przebiega żywiołowo, a nowe pokolenie wzrasta pod osłoną drzewostanu macierzystego lub na otwartej przestrzeni, powstałej na skutek wiatrów (wiatrołomy) i innych naturalnych czynników niszczących. W lasach gospodarczych, również może dojść do samosiewu jednak człowiek może wcześniej (przed wysiewem) zastosować odpowiednie zabiegi techniczne, np. przygotować glebę.

Według przyrodników zajmujących się ekologią biocenoz leśnych w tym części leśników jakakolwiek ingerencja człowieka bezpośrednio przed czy w trakcie odnowienia wyklucza nazywanie takiego odnowienia naturalnym. Uzasadniają to znaczeniem słowa "naturalny" w kontekście niezakłóconych antropogenicznie a co za tym idzie naturalnych procesów podlegających prawom sukcesji ekologicznej prowadzących do samoregulacji struktur ekosystemu lasu.

Zalety odnowienia "naturalnego"
  • niski koszt odnowienia i mała pracochłonność, pod warunkiem, że został optymalnie wykorzystany termin roku nasiennego i nie zachodzi potrzeba tzw. poprawek,
  • zachowanie ciągłości drzewostanu, co zgodnie z ustawą o lasach[1] jest obowiązkiem właściciela lasu,
  • możliwość wcześniejszego osiągnięcia zwarcia i odpowiedniej budowy piętrowej.
Wady odnowienia "naturalnego"
  • nierównomierność wysiewu, która może pojawić się przy złej udatności wschodów, przy małej ilości wysianych nasion, podczas kilku następujących po sobie latach nasiennych (prowadząc do nierównomierności wysokości),
  • uzależnienie od lat nasiennych,
  • uzależnienie od warunków środowiskowych,
  • duży koszt utrzymania młodego pokolenia w późniejszym okresie, związany z zabiegami pielęgnacyjnymi (czyszczenia),
  • trudności z prowadzeniem prac w zakresie pozyskania drewna.

Przypisy

Zobacz też[edytuj]