Nawra (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nawra
Pałac w Nawrze
Pałac w Nawrze
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat toruński
Gmina Chełmża
Liczba ludności (III 2011) 477[1]
Strefa numeracyjna (+48) 56
Kod pocztowy 87-140[2]
Tablice rejestracyjne CTR
SIMC 0842093
Położenie na mapie gminy Chełmża
Mapa lokalizacyjna gminy Chełmża
Nawra
Nawra
Położenie na mapie powiatu toruńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu toruńskiego
Nawra
Nawra
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Nawra
Nawra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nawra
Nawra
Ziemia53°11′29″N 18°30′07″E/53,191389 18,501944

Nawrawieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Chełmża.


Podział i demografia[edytuj]

Kościół w Nawrze

Miejscowość w średniowieczu (XIV wiek) przeszła na własność prokuratora papowskiego (z Papowa Biskupiego)[3]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie toruńskim. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 477 mieszkańców[1]. Jest siódmą co do wielkości miejscowością gminy Chełmża.

Części wsi[edytuj]

Integralne części wsi Nawra [4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0842101 Izabelin część wsi
0842118 Nawra-Kolonia część wsi

Zabytki[edytuj]

  • Zespół pałacowo-parkowy: klasycystyczny pałac zbudowany w latach 1798-1805 dla Konstantego Kruszyńskiego, przebudowany w latach 1870-1880 dla rodziny Sczanieckich. Od 1865 roku właścicielem został ród Sczanieckich, po ślubie Bogusławy, córki Władysława Kruszyńskiego, z działaczem narodowym i kolekcjonerem sztuki Michałem Sczanieckim. W czasie II wojny światowej pałac został zdewastowany przez Niemców, którzy już na początku okupacji usunęli całkowicie z majątku ostatnich właścicieli: Jana i Irenę z Cichowskich Sczanieckich. Po bokach pałacu znajdują się dwie symetrycznie rozmieszczone oficyny. Pałac otoczony jest zaprojektowanym przez braci Larassów parkiem krajobrazowym z 1. połowy XIX wieku
  • Klasycystyczna karczma z końca XVIII wieku
  • Gotycko-barokowy kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej z kamieni polnych i cegły, powstał prawdopodobnie w XIV w., przebudowany po roku 1661 i w latach 1778-1786, wewnątrz wyposażenie barokowe. W rokokowym ołtarzu głównym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 1. połowy XVII wieku, w sukience z roku 1767, według legendy przywieziony z niewoli moskiewskiej przez Bernarda Kruszyńskiego. Wśród pozostałego wyposażenia znajdują się: epitafium Kruszyńskich z roku 1815, fundacji Konstantego Kruszyńskiego, ołtarze boczne z przełomu XVII i XVIII w., późnorenesansowe stalle z 1. połowy XVII w., rokokowa ambona z 3. ćwierci XVIII w.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • F. Stolkowski Nawra z tamtych lat, Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu 2014 r., ​ISBN 978-83-61891-72-7

Linki zewnętrzne[edytuj]



Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Waldemar Rozynkowski: Zarys Dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Urząd Gminy, 1996.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. 2013 poz. 200)
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].