Nawra (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nawra
Pałac w Nawrze
Pałac w Nawrze
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat toruński
Gmina Chełmża
Liczba ludności 480
Strefa numeracyjna (+48) 56
Kod pocztowy 87-140 (poczta Chełmża)
Tablice rejestracyjne CTR
SIMC 0842093
Położenie na mapie gminy Chełmża
Mapa lokalizacyjna gminy Chełmża
Nawra
Nawra
Położenie na mapie powiatu toruńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu toruńskiego
Nawra
Nawra
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Nawra
Nawra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nawra
Nawra
Ziemia53°11′29″N 18°30′07″E/53,191389 18,501944

Nawrawieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Chełmża.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie toruńskim.

Miejscowość w średniowieczu (XIV wiek) przeszła na własność prokuratora papowskiego (z Papowa Biskupiego)[1].

Zabytki[edytuj]

  • Zespół pałacowo-parkowy: klasycystyczny pałac zbudowany w latach 1798-1805 dla Konstantego Kruszyńskiego, przebudowany ok. 1870-80 dla rodziny Sczanieckich. Od 1865 roku właścicielem został ród Sczanieckich, po ślubie Bogusławy, córki Władysława Kruszyńskiego, z działaczem narodowym i kolekcjonerem sztuki Michałem Sczanieckim. W czasie II wojny światowej pałac został zdewastowany przez Niemców, którzy już na początku okupacji usunęli całkowicie z majątku ostatnich właścicieli: Jana i Irenę z Cichowskich Sczanieckich. Po bokach pałacu znajdują się dwie symetrycznie rozmieszczone oficyny. Pałac otoczony jest zaprojektowanym przez braci Larassów parkiem krajobrazowym z I połowy XIX wieku.
  • Klasycystyczna karczma z końca XVIII w.
  • Gotycko - barokowy kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej z kamieni polnych i cegły powstał prawdopodobnie w XIV w., przebudowany po 1661 i 1778-86, wewnątrz wyposażenie barokowe. W rokokowym ołtarzu głównym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XVII wieku, w sukience z 1767, według legendy przywieziony z niewoli moskiewskiej przez Bernarda Kruszyńskiego. Wśród pozostałego wyposażenia znajdują się: epitafium Kruszyńskich z 1815, fundacji Konstantego Kruszyńskiego, ołtarze boczne z przełomu XVII i XVIII w., późnorenesansowe stalle z pierwszej połowy XVII w., rokokowa ambona z trzeciej ćwierci XVIII w.
Kościół w Nawrze


Zobacz też: Nawra

Bibliografia[edytuj]

  • F. Stolkowski Nawra z tamtych lat, Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu 2014 r., ISBN 978-83-61891-72-7

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Waldemar Rozynkowski: Zarys Dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Urząd Gminy, 1996.