Wodoryjek wytworny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Nectogale elegans)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wodoryjek wytworny
Nectogale elegans[1]
Milne-Edwards, 1870
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina ryjówki
Plemię wodoryjki
Rodzaj wodoryjek
Gatunek wodoryjek wytworny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wodoryjek wytworny[3] (Nectogale elegans) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy opisany przez A. Milne-Edwardsa w 1870 roku pod nazwą Nectogale elegans[4] w czasopiśmie Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l'Académie des Sciences. Jako miejsce typowe autor wskazał Moupin (dzisiejszy Baoxing) w Syczuanie[4]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Nectogale[5] utworzonym również przez A. Milne-Edwardsa w 1870 roku[4].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Nectogale elegans Milne-Edwards, 1870

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten występuje w Chinach, Tybecie, Nepalu, Mjanmie, Indiach i Bhutanie. Zamieszkuje czyste, górskie strumienie na wysokościach 900–2270 m n.p.m.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 90–128 mm
Długość ogona 89–110 mm
Masa ciała 25-45 g

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Ssak ten ma miękkie, aksamitne futro o szarawym zabarwieniu. Spód ciała jest biały. Długi ogon jest pomocny podczas pływania. Duża głowa o wydłużonym pysku, słabo rozwiniętych oczach i mało widocznych uszach. Uzębienie jest przystosowane do spożywania ryb. Stopy są przystosowane do chodzenia po mokrych, śliskich skałach - palce są spięte błoną pływną.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Mało poznany. Przebywa najczęściej w pobliżu wody, w której świetnie pływa i nurkuje.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Szczegóły rozrodu, wielkości miotu i wychowania młodych nie są znane.

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii niskiego ryzyka LC[2].

Przypisy

  1. Nectogale elegans, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Molur, S. 2008. Nectogale elegans. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-16]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 71-72. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. 4,0 4,1 4,2 A. Milne-Edwards. Note sur quelques Mammiferes du Tibet oriental. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l'Académie des Sciences”. 70, s. 341, 1870 (fr.). 
  5. Nectogale. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 4 sierpnia 2011]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Divya Jain: Nectogale elegans (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 28 października 2008].
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Nectogale elegans. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 28 października 2008]
  3. Elegant/Tibetan water shrew (Nectogale elegans) (ang.). Insectivore, Tree Shrew & Elephant Shrew Specialist Group. [dostęp 28 października 2008].