Need for Speed (gra komputerowa 2015)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Need for Speed
Logo gry
Logo gry
Producent Ghost Games
Wydawca Electronic Arts
Seria gier Need for Speed
Silnik Frostbite 3
Data wydania Am.Płn.: 3 listopada 2015
EU: 5 listopada 2015
Gatunek gra wyścigowa
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Język angielski, hiszpański, rosyjski, polski, portugalski
Wymagania sprzętowe
Platforma Xbox One, PlayStation 4, PC
Nośniki Blu-ray, DVD
Kontrolery klawiatura, gamepad
Poprzednik Need for Speed: Rivals (2013)
Kontynuacja Need for Speed Payback (2017)

Need for Speed – dwudziesta druga gra z serii Need for Speed, której premiera odbyła się 3 listopada 2015 roku na PlayStation 4 i Xbox One[1], natomiast na komputery osobiste z systemem Windows gra ukazała się 17 marca 2016 roku.[2] Jest to pierwsza odsłona serii, która wymaga stałego połączenia z Internetem.[3]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Fabuła gry kieruje nas do fikcyjnego miasta Ventura Bay, gdzie główny bohater gry zaimponował swoimi osiągnięciami lokalną grupę mistrzów kierownicy i aby móc dołączyć do niej, musi ją przekonać poprzez wykonywanie różnych wyzwań na drodze. W trakcie ich wykonywania gracz spotyka się z różnymi ikonami, które preferują różne ścieżki rozgrywki, za które gracz dostaje punkty doświadczenia.

Tryby gry[edytuj | edytuj kod]

  • Tuning – ulepszanie samochodów, z nastawieniem na osiągi i wygląd. Ikoną tuningu jest Nakai-San.
  • Styl – cecha ta jest nastawiona na "kręcenie bączków", driftowanie, skakanie samochodem czy wchodzenie w zakręty z poślizgiem. Ikoną stylu jest Ken Block.
  • Ekipa – grupowe wyścigi, które są nastawione na rywalizację między znajomymi. Ikoną ekipy jest grupa Risky Devil.
  • Prędkość – gracz otrzymuje punkty za jazdę bez uszkodzeń z jak największą prędkością. Ikoną prędkości jest Magnus Walker.
  • Bezprawie – polega na niszczeniu różnych samochodów, znaków drogowych oraz częstych pościgach z policją. Ikoną bezprawia jest Morohoshi-San.

Wersja próbna gry[edytuj | edytuj kod]

Electronic Arts przygotowało na komputery osobiste 10-godzinną wersję próbną gry, w której gracz może bez ograniczeń zagrać w pełną wersję gry. Po upłynięciu czasu, jeżeli gracz zdecyduje się na zakup gry, cały jego postęp przeniesie się do pełnej wersji gry. Ponadto od lipca 2016, pełna wersja gry jest dostępna w ramach usługi EA Access, gdzie gracz może zdecydować się na roczną lub miesięczną subskrypcję, w ramach której przez okres subskrypcji, gracz może grać w gry udostępnione w ramach tej usługi bez żadnych ograniczeń.

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

Ta odsłona w wersji na PlayStation 4 zebrała średnie recenzje (66/100 w Metacritic)[4]) i 66% w GameRankings. [5] Z drugiej strony, w styczniu 2016 roku w tę grę grało dwa razy więcej osób niż w poprzednią część. [6]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]