Nefelometria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nefelometria – metoda analizy stężenia roztworu na podstawie pomiaru natężenia światła rozproszonego przez zawiesinę, wykorzystująca efekt Tyndalla.

Wiązka światła przechodząc przez roztwór koloidalny pod określonym kątem względem wiązki padającej, staje się widoczna w postaci stożka Tyndalla. Na tej podstawie oznacza się stężenie tej zawiesiny lub rozmiary tworzących ją cząstek.

Nefelometrię wykorzystuje się w medycynie. Jest jedną z metod analizy instrumentalnej. Do pomiaru używa się nefelometru.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Instrukcja na stronach Katedry Chemii Fizycznej Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej