Nektar (przemysł spożywczy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy napoju owocowego. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.

Nektarnapój owocowy, przecierowy lub sokowy otrzymany ze świeżego lub utrwalonego metodami fizycznymi kremogenu lub zagęszczonego soku rozcieńczonego wodą z dodatkiem cukrów oraz kwasów spożywczych. Zgodnie z międzynarodowymi przepisami[potrzebne źródło] nektar nie może zawierać dodatków w postaci barwników, aromatów oraz substancji konserwujących. Maksymalny dodatek cukru lub miodu nie może przekraczać 20% wagowych produktu końcowego. Dopuszczalne jest też zastąpienie cukru lub miodu innymi substancjami słodzącymi.

Minimalna zawartość soku w nektarze jest w Polsce ściśle określona przepisami i wynosi[1]:

  • 50% dla jabłek, gruszek, pomarańczy, brzoskwiń oraz ananasów,
  • 40% dla jeżyn, malin, truskawek, czereśni, moreli,
  • 35% dla wiśni,
  • 30% dla śliwek, agrestu oraz żurawin,
  • 25% dla porzeczki (czarna, czerwona, biała), cytryny, bananów, granatów, mango, papai, guawy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 września 2003 roku w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej soków i nektarów (Dz. U. z 2003 r. Nr 177, poz. 1735)