Nenia (pieśni)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nenia (łac. naenia) – w starożytnym Rzymie pieśni żałobne śpiewane podczas pogrzebu przez rodzinę lub płaczki przy akompaniamencie fletu.

Pierwotnie nenia śpiewano jedynie podczas stypy, później także podczas prowadzenia konduktu żałobnego i samego pogrzebu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]