Neocallitropsis pancheri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Neocallitropsis pancheri
Ilustracja
Neocallitropsis pancheri, Chutes de la Madeleine, Nowa Kaledonia
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

nagonasienne

Klasa

iglaste

Rząd

cyprysowce

Rodzina

cyprysowate

Rodzaj

Neocallitropsis

Gatunek

Neocallitropsis pancheri

Nazwa systematyczna
Neocallitropsis pancheri (Carrière) de Laub.
in Fl. Nouv.-Caléd. 4: 161 1972[3]
Synonimy
  • Callitropsis araucarioides Compton
  • Eutacta pancheri Carrière
  • Neocallitropsis araucarioides (Compton) Florin[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 EN pl.svg

Neocallitropsis pancherigatunek zimozielonych krzewów z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Reprezentuje monotypowy rodzaj Neocallitropsis. Jest endemitem na Nowej Kaledonii[5], gdzie rośnie w południowej części wyspy na wysokościach do 1140 m n.p.m.[4]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzewiasty, z kandelabrowo rozgałęziającym się pędem. Roślina osiąga od kilku do 12 m wysokości. Główny pień osiąga do 80 cm średnicy.
Liście
Młodociane liście szpilkowe, spiralne ułożone. Mają do 14 mm długości przy szerokości do 0,8 mm. Dorosłe liście są łuskowate, lancetowatego kształtu, o długości 4-5 mm i szerokości do 2,5 mm.
Organy generatywne
Kwiaty męskie skupione w strobile wyrastające na końcach pędów. Osiągają do 10 mm długości przy szerokości ok. 6 mm. Mikrosporofile ułożone w 8 rzędach na osi zawierają po 12 woreczków pylkowych. Strobile żeńskie mają kształt jajowaty, 10 mm długości i 8 mm szerokości. Składają się z 8 lancetowatych łusek wyrastających w dwóch okółkach.
Nasiona
Jajowate, długości 6 mm, grubości 2 mm, zaopatrzone w dwa wąskie skrzydełka o szerokości do 0,6 mm[5].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek znajduje się w recesji – z powodu działalności człowieka stracił ponad połowę swoich zasobów. Obecnie znany jest z trzech obszarów na Nowej Kaledonii, gdzie spotykany jest łącznie na obszarze 32 km2. Łączne zasoby populacji tego gatunku oceniane są na 2,5–10 tys. roślin. Gatunek stracił znaczną część swoich siedlisk z powodu działalności górniczej, w latach 60. XX wieku część populacji została zalana podczas budowy tamy w Yaté. Największym zagrożeniem współcześnie są pożary[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
  2. M.J.M. Christenhusz i inni, A new classification and linear sequence of extant gymnosperms, „Phytotaxa”, 19 (1), 2011, s. 55–70, DOI10.11646/phytotaxa.19.1.3 (ang.).
  3. a b Neocallitropsis pancheri (ang.). W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2011-12-04].
  4. a b c P. Thomas, Neocallitropsis pancheri, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2009-06-10] (ang.).
  5. a b John Silba: Encyclopaedia Coniferae. Harold N. Moldenkeand, Alma L. Moldenke, 1986, s. 112-113, seria: Phytologia Memoroirs VIII.