Neoplan K4016td

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Neoplan K4016td
Ilustracja
Neoplan K4016td w Skarżysku-Kamiennej
Dane ogólne
Inne nazwy

olibus

Producent

Neoplan Polska

Premiera

1998

Lata produkcji

1998-1999

Miejsce produkcji

 Polska, Bolechowo-Osiedle

Dane techniczne
Typy nadwozia

Niskopodłogowy autobus miejski klasy MAXI

Układ drzwi

2-2-2

Liczba drzwi

3

Wysokość podłogi

320 mm (I drzwi)
320 mm (II drzwi)
350 mm (III drzwi)

Po zastosowaniu przyklęku

-80 mm

Szerokość drzwi

1250 mm

Silniki

MAN D0826 LOH 17

Moc silników

162 kW (220 KM)

Skrzynia biegów

Voith D854.3
Voith D851.3
ZF 5HP500

Liczba przełożeń

4, 5

Długość

12 000 mm

Szerokość

2500 mm

Wysokość

2780 mm
2950 mm

Masa własna

10 800 kg

Masa całkowita

18 000 kg

Rozstaw osi

6020 mm

Wnętrze
Liczba miejsc ogółem

104

Liczba miejsc siedzących

28
38

Informacje dodatkowe
ABS

Tak

ASR

Tak

EBS

Nie

ESP

Nie

Klimatyzacja

Niektóre

Portal Komunikacja miejska

Neoplan K4016tdautobus miejski produkowany w latach 1998-1999 przez firmę Neoplan Polska.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

Konstrukcyjnie zbliżony jest do modelu Neoplan Metroliner N4016td, stanowił jego odświeżoną stylistycznie wersję. W przeciwieństwie do pozostałych modeli oferowanych przez Neoplan Polska, nie posiadający odpowiednika w ofercie niemieckiego koncernu Gottlob Auwärter, producenta autobusów pod marką "Neoplan".

Produkcja rozpoczęła się w grudniu 1998 roku. Głównym celem opracowania modeli serii K, w tym "Neoplana K4016td", było zebranie doświadczeń przez biuro projektowe firmy Neoplan Polska, przed planowanym wprowadzeniem zupełnie nowych własnych modeli, produkowanych od 1999 roku jako Solaris Urbino. Łącznie powstały 43 sztuki tego modelu. Niektóre elementy po raz pierwszy wprowadzone w autobusach oferowanych przez Neoplan Polska w modelu "K4016td", znalazły zastosowanie w późniejszych konstrukcjach z rodziny Solaris Urbino.

Autobusy serii K były stylizowane przez polską firmę stylistyczną Nc.Art z Sękocina koło Warszawy[1]. Elementy nadwozia tych autobusów powstawały w Warszawie, w piwnicy na ulicy Chłodnej, skąd były przewożone do fabryki firmy Solaris.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przemysław Dobrosławski: Nc.Art – prekursor polskiego wzornictwa pojazdów transportu publicznego. InfoBus, 23 października 2007. [dostęp 2009-10-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]