Antylopka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Neotragus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antylopka
Neotragus[1]
C.H. Smith, 1827[2]
Przedstawiciel rodzaju – antylopka piżmowa (N. moschatus)
Przedstawiciel rodzaju – antylopka piżmowa (N. moschatus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj antylopka
Typ nomenklatoryczny

Capra pygmea Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Antylopka[5] (Neotragus) – rodzaj ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w rodzinie wołowatych (Bovidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w gęstych lasach Afryce[6][7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 38–66 cm, długość ogona 5–13 cm, wysokość w kłębie 24–38 cm; długość rogów 2,5–12,7 cm; masa ciała 2–10 kg[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Neotragus: gr. νεος neos – nowy; τραγος tragos – kozioł[8].
  • Nanotragus: gr. νανος nanos – karzeł; τραγος tragos – kozioł[9]. Gatunek typowy: Antilope spinigera Temminck, 1827 (= Capra pygmea Linnaeus, 1758).
  • Nesotragus: gr. νησος nēsos – wyspa; τραγος tragos – kozioł[10]. Gatunek typowy: Nesotragus moschatus von Dueben, 1846.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6][5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Neotragus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.E.H. Smith: Order VII.— Ruminantia. Pecora, Lin.. W: G. Cuvier: The animal kingdom: arranged in conformity with its organization. Cz. 5: Mammalia. London: G.B. Whittaker, 1827, s. 349. (ang.)
  3. C.J. Sundevall. Öfversigt af däggdjursordningen Pecora. „Öfversigt af Kongl. Vetenskaps-Akademiens Forhandlingar”. 2 (3), s. 31, 1846 (szw.). 
  4. W. von Dueben. Nesotragus M. v. Dueben. „Öfversigt af Kongl. Vetenskaps-Akademiens Forhandlingar”. 3 (7), s. 221, 1847 (szw.). 
  5. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 179. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b c d e C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 621–623. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Neotragus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2018-02-03]
  8. Palmer 1904 ↓, s. 456.
  9. Palmer 1904 ↓, s. 448.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 459.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)