Wizon morski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Neovison macrodon)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wizon morski
Neovison macrodon[1]
(Prentis, 1903)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice
Rodzaj wizon
Gatunek wizon morski
Synonimy
  • Lutreola macrodon Prentis, 1903
  • Mustela macrodon (Prentis, 1903)[2]
  • Lutreola vison antiquus Loomis, 1911[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 EX pl.svg

Wizon morski[5] (Neovison macrodon) – gatunek wymarłego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych (Mustelidae). Gatunek ten występował u wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej w Massachusetts i Maine w Stanach Zjednoczonych oraz Nowym Brunszwiku i Nowej Fundlandii w Kanadzie[2][4]. Ssak ten został opisany po raz pierwszy przez Prentisa w 1903 roku jako Lutreola macrodon[6]. Przez dłuższy czas gatunek ten traktowany był jako podgatunek wizona amerykańskiego. W 2000 roku Mead i współpracownicy porównali N. macrodon z pięcioma podgatunkami N. vison, wykorzystując do badań czaszki, żuchwy, kość ramienną, promieniową, udową, piszczelową i inne elementy szkieletu, stwierdzając że N. macrodon była większa niż pokrewny gatunek[7]. Również badania uzębienia wykazały odrębność tego gatunku[8]. Niewiele wiadomo na temat ekologii wizona morskiego. Według słów okolicznych mieszkańców gatunek ten miał bardziej czerwone futro, puszysty ogon i grubsze ciało niż wizon amerykański[2]. W 1867 roku w Nowej Szkocji odnotowano okaz mierzący 82,6 cm długości[2]. Zamieszkiwał skaliste wybrzeża i przybrzeżne wyspy[9]. Najprawdopodobniej ssak ten wiódł nocny i samotniczy tryb życia, dużo czasu spędzając w morzu. Wizon morski żywił się ptakami, jajami ptaków, rybami oraz morskimi bezkręgowcami. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EX (wymarły)[4]. Najprawdopodobniej ssak ten wyginął około 1860 roku. Główną przyczyną wyginięcia mogły być polowania związane z handlem futrami.

Przypisy

  1. Neovison macrodon, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Peter Mass: Neovison macrodon (ang.). Recently Extinct Animals. [dostęp 10 stycznia 2010].
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Neovison macrodon. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 stycznia 2009]
  4. 4,0 4,1 4,2 Turvey, S. & Helgen, K. 2008. Neovison macrodon. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-20]
  5. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 161. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. D. W. Prentis. Description of an extinct mink from the shellheaps of the Maine coast. „Proceedings of the United States National Museum”. 26, s. 887-888, 1903. 
  7. Jim I. Mead, Spiess, Kristin D. Sobolik. Skeleton of Extinct North American Sea Mink (Mustela macrodon). „Quaternary Research”. 53 (2), s. 247-262, Marzec 2000. University of Washington. DOI: 10.1006/qres.1999.2109. 
  8. Rebecca A. Sealfon. Dental Divergence Supports Species Status of the Extinct Sea Mink (Carnivora: Mustelidae: Neovison macrodon). „Journal of Mammalogy”. 88 (2), s. 371-383, 2007. American Society of Mammologists. DOI: 10.1644/06-MMM-A-227R1.1. 
  9. Sea Mink Mustela macrodon (ang.). Species at Risk Public Registry. [dostęp 10 stycznia 2010].