Ner tamid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ner tamid

Ner tamid (hebr. נר תמיד = wieczne światło, jid. nejir tomid) – w synagodze lampka symbolizująca obecność boskiego światła, pierwotnie umieszczana w niszy, w ścianie zachodniej bóżnicy, a później zawieszana przed lub nad aron ha-kodesz. Lampka powinna palić się bez przerwy, nawet wtedy, gdy synagoga jest pusta lub zamknięta. Stanowi wspomnienie złotej menory, która była ustawiona w Pierwszym Przybytku, a także używana później w Świątyni Jerozolimskiej[1][2].

 Osobny artykuł: wieczna lampka.

Przypisy

  1. Eleonora Bergman: Ner tamid (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2017-02-26].
  2. Zofia Borzymińska i Rafał Żebrowski: Menora (pol.). W: Polski słownik judaistyczny [on-line]. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2017-02-26].