Nerwica niedzielna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nerwica niedzielna – rodzaj zaburzeń nerwicowych, występujący u ludzi którzy czerpią dużą satysfakcję z aktywności i działania. Termin ten został wprowadzony do psychiatrii przez Viktora Frankla[1].

Osoba podatna na nerwicę niedzielną funkcjonuje bez zaburzeń w dobrze zaplanowanym grafiku pracy, odsuwając na bok możliwe stany lękowo-depresyjne. Kiedy nadchodzi weekend lub okres świąteczny, owe mechanizmy obronne przestają działać i dana osoba może zacząć odczuwać napięcie lękowe, przygnębienie, poczucie osamotnienia lub poczucie bycia bezużytecznym[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. “Sunday neurosis, that kind of depression which afflicts people who become aware of the lack of content in their lives when the rush of the busy week is over and the void within themselves becomes manifest.” Viktor Frankl, Człowiek w poszukiwaniu sensu [1]
  2. Sunday Neurosis, w: Segen's Medical Dictionary.