Nesti Kerenxhi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nesti Kerenxhi
Data i miejsce urodzenia 5 września 1921
Korcza
Data i miejsce śmierci 29 listopada 2002
Tirana
Minister spraw wewnętrznych Albanii
Okres od 2 października 1948
do 21 listopada 1948
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Albanii
Poprzednik Koçi Dzodze
Następca Mehmet Shehu

Nesti Kerenxhi (ur. 5 września 1921 w Korczy, zm. 29 listopada 2002[1]) - albański komunista, minister spraw wewnętrznych w 1948.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn działacza niepodległościowego Pilo Kerenxhiego. W 1936 związał się z ruchem komunistycznym. Uczestniczył w wojnie domowej w Hiszpanii, jako żołnierz Brygad Międzynarodowych. Powrócił do kraju w 1939, działał w korczańskiej grupie komunistycznej. W 1941 ukończył liceum francuskojęzyczne w Korczy, w tym samym roku wstąpił do Komunistycznej Partii Albanii i zajął się działalnością organizacyjną w partyjnej organizacji młodzieżowej. W czasie wojny pełnił funkcję komisarza politycznego w IV Brygadzie Uderzeniowej, a następnie przedstawiciela Sztabu Głównego Albańskiej Armii Narodowowyzwoleńczej przy Sztabie Głównym jugosłowiańskiej armii partyzanckiej.

Po wyzwoleniu Albanii w 1944 otrzymał stanowisko wicedyrektora Wydziału Obrony Ludu (późniejszego Sigurimi) i stopień pułkownika. W tym czasie kilkakrotnie wyjeżdżał do Belgradu, w ramach współpracy między służbami specjalnymi obu krajów. Po usunięciu Koçi Dzodze, przez dwa miesiące pełnił funkcję ministra spraw wewnętrznych. W czerwcu 1947 reprezentował Albanię przed Radą Bezpieczeństwa ONZ, która rozpatrywała incydentów na granicy albańsko-greckiej[2].

W listopadzie 1948 został usunięty ze stanowiska. W 1949 otrzymał posadę wicedyrektora w przedsiębiorstwie budowy dróg w Durrësie, a rok później wicedyrektora przedsiębiorstwa eksportowo-importowego[3]. W latach 1960-1961 zasiadał w komisji d.s. cen działającej przy Radzie Ministrów, a następnie został skierowany na stanowisko wicedyrektora kopalni bituminu w Selenicy. 6 października 1982 został aresztowany po napisaniu listu ze skargą do Envera Hodży[3]. W 1983 został uwolniony z więzienia i internowany wraz z rodzina we wsi Mavrove, gdzie przebywał do 1988. W 1996 powrócił do Tirany.

Był żonaty (żona Naxhije Dume).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kastriot Dervishi: Sigurimi i Shtetit 1944-1991: Historia e policisë politike të regjimit komunist. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 152.
  2. Owen Pearson: Albania in the Twentieth Century, A History vol. III. I.B.Tauris, 2006, s. 191.
  3. a b Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet : anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 152.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kastriot Dervishi: Sigurimi i Shtetit 1944-1991: Historia e policisë politike të regjimit komunist. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 152.