Neutralność światopoglądowa państwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Neutralność światopoglądowa państwa – model relacji między państwem a światopoglądem, w szczególności zaś religią, a także doktryna polityczno-prawna opierająca się na postulacie oddzielenia kwestii wyznaniowych od władzy świeckiej.

Jej genezy należy szukać w hasłach rewolucji francuskiej 1789 roku, kiedy to po raz pierwszy w nowożytnych dziejach Europy nastąpił rozdział państwa od kościoła oraz w Konstytucji USA, która w I Poprawce z 1791 roku proklamowała zakaz ustanawiania religii państwowej. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 roku zasadę tę wyraża w zawartej w art. 25 ust. 2 formule bezstronności religijnej, światopoglądowej i filozoficznej władz publicznych.

Współczesna doktryna zakłada równe traktowanie wszystkich wyznań. Obywatel jest podmiotem mającym takie same prawa i obowiązki bez względu na wyznanie i światopogląd.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Bezstronność religijna, światopoglądowa i filozoficzna władz Rzeczypospolitej Polskiej, red. Tadeusz Jacek Zieliński, Warszawa 2009
  • W. Brzozowski, Bezstronność światopoglądowa władz publicznych w Konstytucji RP, Warszawa 2011
  • Neutralność światopoglądowa państwa, red. Ewa Nowicka-Włodarczyk, Kraków 1998
  • M. Pietrzak, Państwo prawne, państwo świeckie, Warszawa 2012
  • Standardy bezstronności światopoglądowej władz publicznych, red. Artur Mezglewski, Anna Tunia, Lublin 2013

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]