New York Mets

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baseball pictogram.svg New York Mets
New York Mets
Data założenia 1961
Liga Major League Baseball
National League
NL East
Adres 126th St. & Roosevelt Ave.
Queens
Nowy Jork
NY 11368
Stadion Citi Field
Właściciel Fred Wilpon
Trener Terry Collins

New York Mets – drużyna baseballowa z Nowego Jorku, grająca we wschodniej dywizji National League. Dwukrotny zwycięzca w World Series.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Plany założenia klubu datuje się na rok 1959, kiedy to po przeniesieniu siedziby dwóch nowojorskich zespołów New York Giants i Brooklyn Dodgers do Kalifornii, prawnik William Shea zaproponował utworzenie trzeciej zawodowej ligi Continental League, którą reprezentować miał między innymi nowy klub z siedzibą w Nowym Jorku[1]. W lipcu 1960 zarząd National League ogłosił, że jest w stanie poszerzyć ligę do dziesięciu zespołów, jeśli powołanie Continental League nie dojdzie do skutku[2]. W sierpniu 1960 William Shea ogłosił utworzenie nowej ligi, jednak cztery z pięciu klubów, które miały do niej przystąpić, dołączyły do Major League Baseball i w efekcie Continental League została rozwiązana[2]. W 1961 nowy klub z Nowego Jorku został oficjalnie członkiem National League, przyjmując nazwę Mets i barwy klubowe pomarańczowe i niebieskie, nawiązując do dwóch dawnych nowojorskich drużyn Giants i Dodgers[1]. Pierwszym stadionem, na którym Mets rozgrywali domowe mecze był Polo Grounds zlokalizowany na Manhattanie, na którym występowali w latach 1962–1963[1].

11 kwietnia 1962 Mets rozegrali pierwszy w historii klubu mecz, przegrywając na wyjeździe 4–11 z St. Louis Cardinals[1]. Dwa lata później zespół wystąpił w roli gospodarza na nowym obiekcie Shea Stadium w Queens[3].

W 1969 po zwycięstwie w World Series nad Baltimore Orioles Mets zdobyli pierwszy tytuł[1]. Zespół, który wywalczył wówczas mistrzostwo ligi, zyskał przydomek The Amazin' Mets[4]. W 1986 w World Series Mets w siedmiu meczach pokonali Boston Red Sox, mimo iż w meczu numer sześć byli o jeden strike od przegranej w finałach; przy stanie 4–5 dla Red Sox w drugiej połowie 10. zmiany, po niekontrolowanym narzucie miotacza Red Sox Boba Stanleya, a następnie po uderzeniu zapolowego Mets Mookie Wilsona i błędzie przy pierwszej bazie Billa Bucknera, Mets zdobyli dwa runy i zwyciężyli 6–5, doprowadzając w efekcie do siódmego spotkania, w którym pokonali Red Sox 8–5, ostatecznie wywalczając drugi w historii klubu tytuł mistrzowski[1][5][6]. W 2000 roku New York Mets awansowali do finałów, gdzie przegrali 1–4 z New York Yankees; były to pierwsze Subway Series w postseason od 1956 roku[1][7].

W kwietniu 2014 Mets wyrównali klubowy rekord z 1986 roku wygrywając 11 meczów z rzędu i osiągając bilans zwycięstw i porażek 13–3[8].

Skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

Shea Stadium
Citi Field
New York Mets
Kadra Sztab szkoleniowy

Miotacze

Łapacze

Wewnątrzpolowi

Zapolowi


Menadżer

Trenerzy


Zawieszeni

Injury icon 2.svg 7- lub 15-dniowa lista kontuzjowanych
Injury icon 2.svg60DL 60-dniowa lista kontuzjowanych
Stan na 20 czerwca 2015[9][10]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Liczba Rok
World Series 2 1969, 1986
National League Championship Series 4 1969, 1973, 1986, 2000
National League East Division 5 1969, 1973, 1986, 1988, 2006

Członkowie Baseball Hall of Fame[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Baseball Hall of Fame
klubu New York Mets

Roberto Alomar
Richie Ashburn
Yogi Berra

Gary Carter
Tom Glavine
Rickey Henderson

Pedro Martínez
Willie Mays
Eddie Murray

Nolan Ryan
Tom Seaver
Duke Snider

Warren Spahn
Casey Stengel
Joe Torre

* Czcionką pogrubioną zaznaczono zawodnika, którego upamiętniono na tablicy w muzeum z herbem klubu New York Mets[11]
* Czcionką pogrubioną i kursywą zaznaczono zawodnika, którego upamiętniono na tablicy w muzeum z herbem klubu Montreal Expos,
pomimo jego prośby o użycie dwóch herbów, klubów Expos i Mets, lub tylko Mets
[12]

Zastrzeżone numery[edytuj | edytuj kod]

William Shea – nowojorski prawnik, który przyczynił się do powstania New York Mets i włączenia go w szeregi National League.

Od 1997 numer 42 zastrzeżony jest przez całą ligę ku pamięci Jackie Robinsona, który jako pierwszy afroamerykanin przełamał bariery rasowe w Major League Baseball[13].

Mets37.svg
Casey
Stengel

M: 1962–1965

Zastrzeżony 2 września 1965
Mets14.svg
Gil
Hodges
*
1B: 1962–1963
M: 1968–1971
Zastrzeżony 9 czerwca 1973
Mets41.svg
Tom
Seaver
*
P: 1966-1977, 1983

Zastrzeżony 24 lipca 1988
Jr.svg
Jackie
Robinson

Wycofany przez
wszystkie kluby MLB
Zastrzeżony 15 kwietnia 1997
Metsshea.svg
William
Shea



Uhonorowany 8 kwietnia 2008

Oznaczenie skrótów: M – menadżer, 1B – pierwszobazowy, P – miotacz

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Mets Timeline (ang.). mets.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
  2. 2,0 2,1 Continental League from the Chronology (ang.). baseballlibrary.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
  3. Shea Stadium History (ang.). mets.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
  4. 1969 The Amazin' Mets (ang.). thisgreatgame.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
  5. Battle Lines: '86 World Series - Mets vs. Red Sox (ang.). espn.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
  6. Red Sox - Mets Box Score: Game 6 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
  7. 2000 World Series (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
  8. Mets run to 11th straight win with 10-0 homestand (ang.). mets.mlb.com. [dostęp 25 kwietnia 2015].
  9. New York Mets Active Roster (ang.). mets.com. [dostęp 20 czerwca 2015].
  10. New York Mets Coaching Staff (ang.). mets.com. [dostęp 3 kwietnia 2015].
  11. Mets Hall of Famers (ang.). mets.mlb.com. [dostęp 5 kwietnia 2015].
  12. Carter to go into Hall of Fame with Expos hat (ang.). usatoday.com. [dostęp 5 kwietnia 2015].
  13. Mets Retired Numbers (ang.). mets.com. [dostęp 29 grudnia 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna strona klubu