New York Mets
|
|||
| Data założenia | 1961 | ||
| Liga | Major League Baseball National League NL East |
||
| Adres | 126th St. & Roosevelt Ave. Queens Nowy Jork NY 11368 |
||
| Stadion | Citi Field | ||
| Właściciel | Fred Wilpon | ||
| Trener | Terry Collins | ||
New York Mets – drużyna baseballowa z Nowego Jorku, grająca we wschodniej dywizji National League. Dwukrotny zwycięzca w World Series.
Spis treści
Historia[edytuj | edytuj kod]
Plany założenia klubu datuje się na rok 1959, kiedy to po przeniesieniu siedziby dwóch nowojorskich zespołów New York Giants i Brooklyn Dodgers do Kalifornii, prawnik William Shea zaproponował utworzenie trzeciej zawodowej ligi Continental League, którą reprezentować miał między innymi nowy klub z siedzibą w Nowym Jorku[1]. W lipcu 1960 zarząd National League ogłosił, że jest w stanie poszerzyć ligę do dziesięciu zespołów, jeśli powołanie Continental League nie dojdzie do skutku[2]. W sierpniu 1960 William Shea ogłosił utworzenie nowej ligi, jednak cztery z pięciu klubów, które miały do niej przystąpić, dołączyły do Major League Baseball i w efekcie Continental League została rozwiązana[2]. W 1961 nowy klub z Nowego Jorku został oficjalnie członkiem National League, przyjmując nazwę Mets i barwy klubowe pomarańczowe i niebieskie, nawiązując do dwóch dawnych nowojorskich drużyn Giants i Dodgers[1]. Pierwszym stadionem, na którym Mets rozgrywali domowe mecze był Polo Grounds zlokalizowany na Manhattanie, na którym występowali w latach 1962–1963[1].
11 kwietnia 1962 Mets rozegrali pierwszy w historii klubu mecz, przegrywając na wyjeździe 4–11 z St. Louis Cardinals[1]. Dwa lata później zespół wystąpił w roli gospodarza na nowym obiekcie Shea Stadium w Queens[3].
W 1969 po zwycięstwie w World Series nad Baltimore Orioles Mets zdobyli pierwszy tytuł[1]. Zespół, który wywalczył wówczas mistrzostwo ligi, zyskał przydomek The Amazin' Mets[4]. W 1986 w World Series Mets w siedmiu meczach pokonali Boston Red Sox, mimo iż w meczu numer sześć byli o jeden strike od przegranej w finałach; przy stanie 4–5 dla Red Sox w drugiej połowie 10. zmiany, po niekontrolowanym narzucie miotacza Red Sox Boba Stanleya, a następnie po uderzeniu zapolowego Mets Mookie Wilsona i błędzie przy pierwszej bazie Billa Bucknera, Mets zdobyli dwa runy i zwyciężyli 6–5, doprowadzając w efekcie do siódmego spotkania, w którym pokonali Red Sox 8–5, ostatecznie wywalczając drugi w historii klubu tytuł mistrzowski[1][5][6]. W 2000 roku New York Mets awansowali do finałów, gdzie przegrali 1–4 z New York Yankees; były to pierwsze Subway Series w postseason od 1956 roku[1][7].
W kwietniu 2015 Mets wyrównali klubowy rekord z 1986 roku wygrywając 11 meczów z rzędu i osiągając bilans zwycięstw i porażek 13–3[8]. 24 sierpnia 2015 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies wygranym 16–7, zawodnicy Mets ustanowili klubowy rekord zdobywając 8 home runów i 15 extra base hits[9]. 26 września 2015 po zwycięstwie nad Cincinnati Reds, Mets zapewnili sobie tytuł mistrzowski dywizji National League East po raz pierwszy od 2006 roku[10].
Skład zespołu[edytuj | edytuj kod]
Sukcesy[edytuj | edytuj kod]
| Tytuł | Liczba | Rok |
|---|---|---|
| World Series | 2 | 1969, 1986 |
| National League Championship Series | 5 | 1969, 1973, 1986, 2000, 2015 |
| National League East Division | 6 | 1969, 1973, 1986, 1988, 2006, 2015 |
Członkowie Baseball Hall of Fame[edytuj | edytuj kod]
| Członkowie Baseball Hall of Fame | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| klubu New York Mets | |||||||||
| * Czcionką pogrubioną zaznaczono zawodnika, którego upamiętniono na tablicy w muzeum z herbem klubu New York Mets[13] | |||||||||
| * Czcionką pogrubioną i kursywą zaznaczono zawodnika, którego upamiętniono na tablicy w muzeum z herbem klubu Montreal Expos, pomimo jego prośby o użycie dwóch herbów, klubów Expos i Mets, lub tylko Mets[14] |
|||||||||
Zastrzeżone numery[edytuj | edytuj kod]
Od 1997 numer 42 zastrzeżony jest przez całą ligę ku pamięci Jackie Robinsona, który jako pierwszy afroamerykanin przełamał bariery rasowe w Major League Baseball[15].
Casey Stengel M: 1962–1965 Zastrzeżony 2 września 1965 |
Gil Hodges* 1B: 1962–1963 M: 1968–1971 Zastrzeżony 9 czerwca 1973 |
Tom Seaver* P: 1966-1977, 1983 Zastrzeżony 24 lipca 1988 |
Jackie Robinson Wycofany przez wszystkie kluby MLB Zastrzeżony 15 kwietnia 1997 |
William Shea Uhonorowany 8 kwietnia 2008 |
Oznaczenie skrótów: M – menadżer, 1B – pierwszobazowy, P – miotacz
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Mets Timeline (ang.). mets.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
- ↑ a b Continental League from the Chronology (ang.). baseballlibrary.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
- ↑ Shea Stadium History (ang.). mets.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
- ↑ 1969 The Amazin' Mets (ang.). thisgreatgame.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
- ↑ Battle Lines: '86 World Series - Mets vs. Red Sox (ang.). espn.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
- ↑ Red Sox - Mets Box Score: Game 6 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
- ↑ 2000 World Series (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
- ↑ Mets run to 11th straight win with 10-0 homestand (ang.). mets.mlb.com. [dostęp 25 kwietnia 2015].
- ↑ Mets set club records with 8 HRs, 15 XBH vs. Phils (ang.). mlb.com. [dostęp 25 sierpnia 2015].
- ↑ Meet the best! Mets win first East title since '06 (ang.). mlb.com. [dostęp 27 września 2015].
- ↑ New York Mets Active Roster (ang.). mets.com. [dostęp 12 września 2015].
- ↑ New York Mets Coaching Staff (ang.). mets.com. [dostęp 12 lipca 2015].
- ↑ Mets Hall of Famers (ang.). mets.mlb.com. [dostęp 5 kwietnia 2015].
- ↑ Carter to go into Hall of Fame with Expos hat (ang.). usatoday.com. [dostęp 5 kwietnia 2015].
- ↑ Mets Retired Numbers (ang.). mets.com. [dostęp 29 grudnia 2012].
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
|
|||||||||||||||||||||||||||||