To jest dobry artykuł

Newag Dragon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Newag Dragon
Dragon (5622803214).jpg
E6ACT-001
Producent Polska Newag Gliwice (do 2016)
Polska Newag Nowy Sącz (od 2017)
Lata budowy od 2009
Układ osi Co’Co’
Masa służbowa 116 – 119,6 t
Długość ze zderzakami 20 250 – 20 330 mm
Szerokość 3000 mm
Wysokość 4325 mm
Średnica kół 1250 mm
Liczba silników 6
Typ silników trakcyjnych STX500-4A
ABB AMXL450
Moc ciągła 5004 kW
5000 kW
Napięcie zasilania 3000 V DC
Maksymalna siła pociągowa 375-450 kN
Prędkość konstrukcyjna 140 km/h
Maksymalna prędkość eksploatacyjna 120 km/h
Nacisk osi na szyny 19,6 t
[1][2][3][4][5][6]
Portal Portal Transport szynowy

Newag Dragon – rodzina sześcioosiowych lokomotyw elektrycznych, przeznaczonych do prowadzenia ciężkich pociągów towarowych do 4500 ton. Od 2009 do 2016 była produkowana przez Newag Gliwice, zaś od 2017 przez Newag Nowy Sącz. Powstało łącznie 9 sztuk zasilanych prądem stałym (seria E6ACT), które są eksploatowane przez Lotos Kolej i Industrial Division oraz 6 sztuk w wersji z dodatkowym silnikiem spalinowym (seria E6ACTd) eksploatowanych przez spółkę Freightliner PL i przedsiębiorstwo Budokrusz.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym środkiem trakcyjnym kolei towarowej w Polsce jest sześcioosiowy elektrowóz ET22[7], którego ponad 1000 sztuk powstało w latach 1969-1989 w zakładach PaFaWag we Wrocławiu[8]. W późniejszych latach fabryka ta, będąca głównym producentem lokomotyw elektrycznych w Polsce, zaprzestała produkcji ciężkich lokomotyw towarowych, budując jedynie czteroosiowe elektrowozy pasażerskie EP09 (do 1997)[9] i uniwersalne dwusystemowe EU43 i jednosystemowe EU11. Te dwie ostatnie, budowane dla PKP między 1997 a 2002 już po przejęciu PaFaWagu przez Adtranz, nie trafiły jednak na polskie tory ze względu na problemy finansowe zamawiającego[10]. W 2002 roku Adtranz-Pafawag został przejęty przez Bombardiera, który nie zdecydował się produkować kompletnych lokomotyw elektrycznych we wrocławskim zakładzie[10]. Od 2002 roku przez kilka lat w Polsce nie produkowano żadnych elektrowozów[10][1][11].

Produkcja prototypu[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2006 podpisano umowę z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego na dofinansowanie projektu budowy nowej lokomotywy[12]. Zdecydowano się na jednostkę przeznaczoną do prowadzenia ciężkich pociągów towarowych o masie do 4000 t, a dodatkowo, ze względu na chęć umożliwienia eksploatacji lokomotywy na bardziej zużytych torowiskach, na konstrukcję 6-osiową[12]. Projekt takiej lokomotywy został przygotowany przy współpracy producenta z EC Engineering i Instytutem Elektrotechniki[13]. Silniki trakcyjne zostały zaprojektowane przez Branżowy Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Maszyn Elektrycznych Komel[14], a wykonane przez Zakład Maszyn Elektrycznych Emit[1].

Prezentacje promocyjne i testy[edytuj | edytuj kod]

Prototyp na targach Trako 2009
E6ACT-008 na targach InnoTrans 2014

Prototypowy egzemplarz został zaprezentowany 14 października 2009, podczas targów kolejowych Trako w Gdańsku[15]. Jest on pierwszą nową polska konstrukcją lokomotywy elektrycznej od 1990 roku, kiedy premierę miał EM10[1].

W marcu 2010 rozpoczęto testy na torze doświadczalnym Centrum Naukowo-Technicznego Kolejnictwa w Węglewie koło Żmigrodu[16]. Próby homologacyjne maszyny prowadził Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor” z Poznania[17]. We wrześniu lokomotywa została zaprezentowana na targach InnoTrans w Berlinie[18]. 30 grudnia Urząd Transportu Kolejowego wydał firmie ZNLE w Gliwicach tymczasowe świadectwo dopuszczenia do eksploatacji pojazdu kolejowego dla lokomotywy elektrycznej E6ACT-001[16].

Od 13 stycznia do 30 grudnia 2011 trwała eksploatacja nadzorowana prototypowej jednostki, prowadzona przez STK, PKP Cargo, Pol-Miedź Trans oraz Lotos Kolej, w ramach których E6ACT-001 przejechał 77 866 km, a maksymalne brutto pociągu wyniosło 4021 t[19]. W październiku lokomotywa została ponownie zaprezentowana na targach Trako w Gdańsku[20]. 23 grudnia Urząd Transportu Kolejowego wydał bezterminowe świadectwo dopuszczenia do eksploatacji[21].

W lutym 2012 miała miejsce eksploatacja promocyjna w DB Schenker Rail Polska[19].

We wrześniu 2014 na targach InnoTrans zaprezentowano dragona należącego do Lotos Kolej o numerze E6ACT-008[22], a we wrześniu 2016 dragon Freightlinera o numerze E6ACTd-101[23].

Podczas targów InnoTrans 2018 zaprezentowano lokomotywę E6ACTa-002[24].

Zamówienia i produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • 12 października 2011 – podpisanie umowy na dostawę 4 lokomotyw dla STK[25]
  • 19 września 2012 – podpisanie umowy na dostawę 5 lokomotyw dla Lotos Kolej[26]
  • 30 stycznia 2015 – podpisanie umowy na dostawę 5 lokomotyw dla Freightliner PL[27]

W czerwcu 2016 podjęto decyzję o przeniesieniu produkcji lokomotyw z Gliwic do Nowego Sącza[28]. Na przełomie 2016 i 2017 w Nowym Sączu trwała budowa nowej hali na potrzeby produkcji lokomotyw[29] i równolegle rozpoczęto produkcję pierwszego nowosądeckiego Dragona[30].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dostępne wersje[edytuj | edytuj kod]

Dragony oferowane są w wersjach zasilanych[6]:

  • prądem stałym o napięciu 3 kV
  • prądem przemiennym o napięciu 15 lub 25 kV
  • prądem stałym o napięciu 3 kV lub prądem przemiennym o napięciu 15 lub 25 kV
  • silnikiem diesla (wersja o ograniczonej mocy ciągłej, sile pociągowej i prędkości maksymalnej z obciążeniem).

Producent przewiduje również dwie opcje ulepszeń[6]:

  • Max Load – zwiększenie siły pociągowej do 450kN,
  • Dual Power – dodatkowy napęd spalinowy.

Wyprodukowane lokomotywy zasilane prądem stałym dla STK i Lotos Kolej otrzymały oznaczenie E6ACT, co oznacza lokomotywę elektryczną, 6-osiową, napędzaną przez silniki asynchroniczne, dedykowaną przewozom towarowym. Lokomotywy zamówione przez Freightliner PL również są zasilane prądem stałym, jednak początkowo miały otrzymać inne oznaczenie – E6DCF-DP, które oznaczało lokomotywę elektryczną (ang. electric), 6-osiową, zasilaną prądem stałym (ang. DC), dedykowaną przewozom towarowym (ang. freight), wyposażoną w dwa systemy zasilania (ang. Dual power)[31][32][33]. Ostatecznie lokomotywom tym również nadano typ E6ACT[34].

E6ACT[edytuj | edytuj kod]

Przedział maszynowy lokomotywy

Zasilanie[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywa E6ACT przystosowana jest do pracy przy napięciu zasilania 3 kV DC[35]. Aparatura trakcyjna została wykonana w technologii IGBT[1]. Pierwszy egzemplarz lokomotywy napędzany jest przez 6 silników elektrycznych typu STX500-4A (prod. EMIT) o mocy 834 kW każdy, które zasilane są przez przekształtniki trakcyjne opracowane przez Instytut Elektrotechniki[1]. Przekładnie osiowe typu SET 553 dostarczyła firma Voith[36]. W kolejnych egzemplarzach wykorzystano silniki (AMXL450[5]) i przekształtniki (Bordline CC1500[5]) produkcji ABB[37]. Lokomotywy wyposażone są w hamulce tarczowe[38].

Możliwości[edytuj | edytuj kod]

Prototyp ma moc ciągłą 5004 kW, a jej siła pociągowa mierzona na haku wynosi 375 kN, dzięki czemu E6ACT może pociągnąć składy o masie 4000 t[1].

Masa Nachylenie Maksymalna
prędkość
3200 t 0‰ 115 km/h
3200 t 6‰ 58 km/h
2500 t 6‰ 74 km/h
2080 t 10,2‰ 63 km/h
[1]

Egzemplarze wyposażone w napęd ABB dedykowane są do prowadzenia pociągów o masie do 5000 t przy nachyleniu nie przekraczającym 6‰, a w testach jeden z nich prowadził skład 3905 t przy nachyleniu do 10,7‰[5].

Wnętrze[edytuj | edytuj kod]

Poza standardowym wyposażeniem kabina wyposażona jest w monitory pokazujące obraz z 6 kamer zastępujących lusterka zewnętrzne[1]. Dwie z tych kamer przysyłają obraz z tyłu i przodu lokomotywy, co jest wykorzystywane np. podczas spinania i rozpinania składu[1]. Kabina prototypowej jednostki nie jest wyposażona w WC, jednakże jednostki seryjne mają taką opcję[1].

Przedział maszynowy zabudowany jest modułowymi maszynami, które mogą być wymieniane w przypadku awarii. Pozostawione zostało również miejsce do zabudowy urządzeń systemu ETCS[1].

E6ACTd[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywę E6ACTd od lokomotywy E6ACT odróżnia obecność modułu Dual Power – dodatkowego silnika spalinowego o mocy 540 kW wraz ze zbiornikami paliwa o pojemności 1500 l[39], który umożliwia obsługę klientów również na niezelektryfikowanych końcówkach linii oraz na bocznicach bez wykorzystywania dodatkowych lokomotyw manewrowych[40]. Elektrowóz poprzez zainstalowanie tych elementów jest cięższy od E6ACT o około 3 t. W chwili wprowadzenia do eksploatacji w połowie 2016 była to pierwsza sześcioosiowa lokomotywa elektryczna z silnikiem dojazdowym oraz najmocniejsza lokomotywa jednoczłonowa w Polsce[39].

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Państwo Przewoźnik Seria Numery Liczba
 Polska Industrial Division E6ACT 001 ÷ 004 4 [41]
Lotos Kolej E6ACT 005 ÷ 009 5 [42]
Freightliner PL E6ACTd 101 ÷ 105 5 [43][30]
Budokrusz E6ACTd 106 1 [44]

STK[edytuj | edytuj kod]

E6ACT-001 przewoźnika STK

W styczniu 2011 rozpoczęły się jazdy dozorowane prowadzone przez spółkę STK z Wrocławia. W czasie ich trwania podpisano list intencyjny w sprawie zakupu 7 Dragonów po zakończeniu testów prototypu[45]. E6ACT-001 m.in. zapewniał obsługę trakcyjną na odcinku GnieznoWęgliniec[16].

Ostatecznie 12 października 2011 podpisano umowę z STK na dostawę 4 Dragonów typu E6ACT[25], wliczając w to egzemplarz testowy, który został włączony na stałe do taboru STK w marcu 2012[46].

W maju 2013 rozpoczął się końcowy montaż pierwszego seryjnego Dragona – E6ACT-002[47], a 21 września gotowa już lokomotywa udała się na testy na tor doświadczalny w Węglewie[48], a 6 grudnia rozpoczęła jazdy testowe w STK[31]. W marcu 2014 na stanie STK znajdowały się 3 Dragony[49]. Na początku listopada 2016 elektrowozy zostały zakupione przez Industrial Division[41].

Lotos Kolej[edytuj | edytuj kod]

E6ACT-009 Lotosu

W sierpniu 2011 rozpoczęły się półroczne jazdy dozorowane prowadzone przez spółkę Lotos Kolej[50]. E6ACT-001 m.in. zapewniał obsługę trakcyjną na odcinku Gdańsk OlszynkaZduńska Wola Karsznice[50].

19 września 2012 podczas targów InnoTrans w Berlinie podpisano umowę ze spółką Lotos Kolej na dostawę w formie leasingu 5 Dragonów typu E6ACT, partnerem w realizacji leasingu jest ING Bank Śląski[26][51]. W styczniu 2014 praktycznie gotowy był pierwszy egzemplarz, a 2 kolejne były na końcowym etapie montażu[52]. Od 7 do 10 lutego pierwszy egzemplarz był testowany na odcinku JaszczówŚwierże Górne[53], 26 lutego został przekazany[54], a 3 marca Lotos Kolej rozpoczął jego eksploatację[32]. Kilka dni później dostarczono 2. egzemplarz[49]. Dostawy zakończono w maju[42].

Lokomotywy przez pierwszy rok przejechały 850 tys. km, a ich średni współczynnik niezawodności wyniósł 99,3%. Obsługiwały one przede wszystkim trasy z Gdańska Olszynki do Zduńskiej Woli Karsznic i w mniejszym zakresie Emilianowa[54]

Freightliner PL[edytuj | edytuj kod]

E6ACTd-101 Freightlinera

30 stycznia 2015 podpisano umowę ze spółką Freightliner PL na dostawę 5 Dragonów w formie leasingu, w którego realizacji partnerem będzie ING Lease. Pierwsze trzy lokomotywy mają zostać dostarczone do końca maja 2016, czwarta w czerwcu 2016, a ostatnia w lipcu 2016[27].

6 lutego 2016 w gliwickiej fabryce Newagu ukończono produkcję pierwszego egzemplarza, który otrzymał oznaczenie E6ACTd-101. Tego samego dnia został on przetransportowany na tor doświadczalny Instytutu Kolejnictwa w Żmigrodzie, gdzie rozpoczął testy wymagane do otrzymania dopuszczenia do ruchu[55]. W marcu lokomotywę testowano w różnych miejscach w Polsce, m.in. w Warszawie i Nowym Sączu. Były one przeprowadzane w celu potwierdzenia właściwego zachowania pojazdu na torach. Producent sprawdzał m.in. zachowanie lokomotywy m.in. na łukach o małym promieniu oraz torowiskach o najniższej kategorii i o największym nachyleniu pionowym[56]. Testy pierwszej lokomotywy zakończono w marcu[57].

30 maja 2016 UTK wydał zezwolenie na dopuszczenia do eksploatacji pierwszych trzech lokomotyw[34], a na początku czerwca przewoźnik rozpoczął ich użytkowanie. 9 czerwca pierwszy egzemplarz został zaprezentowany na stacji Warszawa Wschodnia i nadano mu imię Ernesta Malinowskiego[58]. 30 czerwca do eksploatacji wszedł czwarty elektrowóz[59], a pod koniec lipca ostatni egzemplarz był testowany przed przekazaniem przewoźnikowi[43].

Industrial Division[edytuj | edytuj kod]

Industrial Division, po zakupie 4 Dragonów od STK w listopadzie 2016, wynajmowało je różnym przewoźnikom, m.in. Orlen KolTrans i STK. Pod koniec stycznia 2017 dzierżawione były 3 lokomotywy o numerach 002, 003 i 004, zaś prototyp o numerze 001 był przewidziany do modernizacji. Wówczas właściciel planował również, że wszystkie jego Dragony zostaną przemalowane w barwy jego nowej marki handlowej Cargo Unit[41].

Budokrusz[edytuj | edytuj kod]

E6ACTd-106 dla Budokruszu

W styczniu 2017 dobiegał końca montaż pierwszego Dragona po przeniesieniu produkcji do Newagu w Nowym Sączu. Lokomotywa została pomalowana w barwy producenta i nie było wiadomo dla kogo jest budowana[30]. 28 lutego pojazd oznaczony jako E6ACTd-106 został zaprezentowany i przekazany przedsiębiorstwu Budokrusz działającemu w branży budowlanej. Lokomotywę obsługują maszyniści PKP Cargo[44].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l E6ACT – pierwsza polska lokomotywa elektryczna od 19 lat. inforail.pl, 2009-10-20. [dostęp 2012-10-19].
  2. a b Maciej Michnej. Rynek lokomotyw elektrycznych w Polsce. „KZA express”. 5/2010, s. 30-34. Kraków: Feniks Media Group. ISSN 1889-5705. 
  3. E6ACT DRAGON- 006 LOTOS. youtube.com, 2014-03-02. [dostęp 2014-03-04].
  4. LOKOMOTYWA E6ACT „DRAGON” CoCo 5MW 3000V. iel.waw.pl. [dostęp 2014-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].
  5. a b c d Majid Belkhayat, Thomas Lüttin. Newag’s Dragon Locomotives Powered By ABB. . 1/2014, s. 49-52. M-presse plus. ISSN 9000-0063 (ang.). 
  6. a b c Dragon. newag.pl. [dostęp 2014-04-17].
  7. Paweł Terczyński. Nowa lokomotywa E6ACT z ZNLE dla krajowych przewoźników. „Świat Kolei”. 2/2008, s. 12-13. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  8. ET52. W: Paweł Terczyński: Atlas Lokomotyw 2007. Wyd. III. Poznań: Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, 2007, s. 52. ISBN 978-83-920757-7-6.
  9. Lokomotywy elektryczne. W: Paweł Terczyński: Atlas Lokomotyw 2007. Wyd. III. Poznań: Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, 2007, s. 34-73. ISBN 978-83-920757-7-6.
  10. a b c Ryszard Rusak. Od Pafawagu do Bombardiera. 60 lat Państwowej Fabryki Wagonów Pafawag we Wrocławiu. „Świat Kolei”. 10/2005, s. 12-17. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  11. EU11. W: Paweł Terczyński: Atlas Lokomotyw 2002. Wyd. III. Poznań: Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, 2002, s. 39. ISBN 978-83-920757-7-6.
  12. a b Narodziny smoka – jak powstała E6ACT?. kurierkolejowy.eu, 2011-02-04. [dostęp 2012-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-29)].
  13. Polska znowu produkuje lokomotywy. wyborcza.pl, 2011-10-12. [dostęp 2012-10-16].
  14. Prądnice i Silniki z Magnesami Trwałymi. komel.katowice.pl. [dostęp 2012-10-17].
  15. Paweł Korcz. TRAKO 2009. „Świat Kolei”. 11/2009, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  16. a b c Paweł Korcz. Dragon w STK. „Świat Kolei”. 4/2011, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  17. E6ACT Dragon w IPS Tabor. Rynek Kolejowy, 22 marca 2010. [dostęp 2 kwietnia 2010].
  18. Arkadiusz Lubka. InnoTrans 2010. „Świat Kolei”. 10/2010, s. 3. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  19. a b E6ACT przetestowana. rynek-kolejowy.pl, 2012-03-15. [dostęp 2012-10-25].
  20. Paweł Terczyński. Międzynarodowe Targi Kolejowe TRAKO 2011. „Świat Kolei”. 11/2011, s. 12-15. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  21. Dragon z bezterminowym świadectwem. rynek-kolejowy.pl, 2012-01-05. [dostęp 2012-10-19].
  22. InnoTrans: Newag pokazał trzy pojazdy. inforail.pl, 2014-09-26. [dostęp 2014-09-26].
  23. Startuje rekordowy InnoTrans 2016. Cały kolejowy świat w Berlinie (zdjęcia). rynek-kolejowy.pl, 2016-09-19. [dostęp 2016-09-21].
  24. InnoTrans 2018: Tak wygląda przyszłość kolei (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2018-09-17. [dostęp 2018-09-19].
  25. a b STK Wrocław kupiło 4 Dragony. rynek-kolejowy.pl, 2011-10-12. [dostęp 2012-09-19].
  26. a b InnoTrans 2012: 5 Dragonów dla Lotos Kolej. kurierkolejowy.eu, 2012-09-19. [dostęp 2012-09-19].
  27. a b Newag dostarczy 5 Dragonów dla Freightliner PL. inforail.pl, 2015-02-02. [dostęp 2015-02-02].
  28. Radio Kraków: Koniec Gliwic (pol.). inforail.pl, 2016-06-28. [dostęp 2017-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-03)].
  29. Jakub Madrjas: Newag buduje nową halę dla lokomotyw (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-01-07. [dostęp 2017-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-08)].
  30. a b c Jakub Madrjas: Newag buduje tajemniczego Dragona. rynek-kolejowy.pl, 2017-01-20. [dostęp 2017-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-20)].
  31. a b Dragon nr 2 w końcowej fazie testów. inforail.pl, 2013-12-20. [dostęp 2013-12-20].
  32. a b Dragon już w Lotos Kolej (zdjęcia). rynek-kolejowy.pl, 2014-03-03. [dostęp 2014-03-03].
  33. Dragon zmienia oznaczenie. Dla Freightlinera E6DCF–DP. rynek-kolejowy.pl, 2015-03-02. [dostęp 2015-03-02].
  34. a b Wykaz zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji. utk.gov.pl, 2016-06-03. [dostęp 2016-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-04)].
  35. Dragon. newag.pl. [dostęp 2014-02-23].
  36. Voith Turbo Sp. z o.o.. katalogkolejowy.pl. [dostęp 2012-12-22].
  37. Aleksandra Rudzińska-Rdzanek. Griffin – złudne odbicie "Smoka". „Kurier Kolejowy”. 45-3239, s. 12-15, 2012-11-04. Warszawa: KOW. ISSN 2081-4755. 
  38. A. T.. "Smoka" na testach w Węglewie. „Rynek Kolejowy”. 5/2010, s. 16. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych "TOR". ISSN 1644-1958. 
  39. a b Jakub Madrjas: Nowe lokomotywy Freightlinera – Newag Dragon (dane i zdjęcia). rynek-kolejowy.pl, 2016-06-11. [dostęp 2016-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-12)].
  40. FPL o Dragonach: Cena i niezawodność. rynek-kolejowy.pl, 2015-02-03. [dostęp 2015-02-03].
  41. a b c Jakub Madrjas: Industrial Division przemaluje kupione od STK Dragony. rynek-kolejowy.pl, 2017-01-25. [dostęp 2017-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-25)].
  42. a b Komplet Dragonów Lotos Kolej. inforail.pl, 2014-05-12. [dostęp 2014-05-12].
  43. a b [PL] The last Dragon for Freightliner PL (ang.). railcolor.net, 2016-07-25. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-26)].
  44. a b Nicolas Biały: [PL] Budokrusz receives a Dragon locomotive from Newag (ang.). railcolornews.com, 2017-02-28. [dostęp 2017-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-01)].
  45. Smok z Gliwic podbije kolej? Radzi sobie wyśmienicie. 2011-02-03. [dostęp 2012-09-19].
  46. J. Chiżyński. Dragon E6ACT-001 W STK. „Świat Kolei”. 12/2012. s. 5. ISSN 1234-5962. 
  47. First Serial Dragons (ang.). railvolution.net, 2013-06-12. [dostęp 2013-06-21].
  48. E6ACT #E6ACT-002. 2013-09-23. [dostęp 2013-09-24].
  49. a b Drugi Dragon w Lotos Kolej. inforail.pl, 2014-03-10. [dostęp 2014-03-10].
  50. a b Sierpień Dragona w Lotos Kolej: 10132 km. rynek-kolejowy.pl, 2011-09-08. [dostęp 2012-10-24].
  51. Inwestycje przewoźników: lokomotywy czy platformy?. kurierkolejowy.eu, 2013-04-02. [dostęp 2013-04-02].
  52. Progress With Dragon Orders (ang.). railvolution.net, 2014-01-20. [dostęp 2014-01-25].
  53. Udane testy Dragona dla Lotos Kolej. inforail.pl, 2014-02-17. [dostęp 2014-02-18].
  54. a b Dragony w Lotos Kolej niezawodne. rynek-kolejowy.pl, 2015-02-27. [dostęp 2015-02-28].
  55. Jakub Madrjas: Pierwszy Dragon dla FPL gotowy (zdjęcia). rynek-kolejowy.pl, 2016-02-08. [dostęp 2016-02-08].
  56. Jakub Madrjas: Dragon dla FPL jeździ po najgorszych i najtrudniejszych liniach. rynek-kolejowy.pl, 2016-03-03. [dostęp 2016-03-03].
  57. Jakub Madrjas: Wkrótce przekazanie Dragonów dla FPL. rynek-kolejowy.pl, 2016-05-25. [dostęp 2016-05-25].
  58. Jakub Madrjas: Dragony jeżdżą w FPL. Pierwszy otrzymał imię Malinowskiego. rynek-kolejowy.pl, 2016-06-09. [dostęp 2016-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-09)].
  59. [PL] In service since 30.06.2016: Freightliner PL Dragon no.4 (ang.). railcolor.net, 2016-07-07. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-26)].