Ngô Ðình Nhu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej wietnamskie nazwisko Ngô.
Lyndon B. Johnson (po lewej) i Ngô Ðình Nhu

Ngô Ðình Nhu (ur. 7 października 1910, zm. 2 listopada 1963) – generał i polityk Wietnamu Południowego.

Życiorys[edytuj]

Był bratem m.in. dyktatorskiego prezydenta Ngô Đình Diệma oraz kardynała Ngô Đình Thụca. Z tym pierwszym blisko współpracował jako szef wojsk specjalnych tajnej policji Wietnamu Południowego i "szara eminencja"[1]. Pod koniec wojny wietnamskiej w 1963 był podejrzewany przez brata o nielojalność i zamiar zdrady w związku z niepokojami w armii południowowietnamskiej[1]. W ramach uspokojenia zamieszek represjonowanych buddystów został wyznaczony przez Ngô Đình Diệma do spotkania z Thích Tịnh Khiếtem, zwierzchnikiem buddystów Wietnamu Południowego[1]. Buddyści domagali się zdymisjonowania Ngô Ðình Nhu, który był celem najbardziej zajadłej krytyki[1].

Ngô Ðình Nhu zarzucał Stanom Zjednoczonym chęć pozbycia się ich rządów, gdyż razem z bratem nie chciał prowadzić marionetkowej względem USA polityki[1]. Wierzył w zwycięstwo natarcia armii Wietnamu Południowego, po których nastąpią rozmowy pokojowe z północnowietnamskim przywódcą Hồ Chí Minhem - szefem Demokratycznej Republiki Wietnamu (Wietnamu Północnego)[1]. Zdawał sobie sprawę z buntu własnej armii. Te poglądy, rzucone podczas rozmowy z francuskim przyjacielem rankiem 1 listopada 1963 zostały zarejestrowane przez kontrwywiad Francji, były one jednak fantastyczne wobec rzeczywistej sytuacji podczas konfliktu.

Razem z Ngô Đình Diệmem został zdradzony przez swego "wiernego przyjaciela"[1] - generała Tôn Thất Đínha, który dokonał skutecznego przewrotu przeciwko ich rządom. Obaj uciekli wobec przewagi wroga z siedziby prezydenckiej tajnym tunelem celem połączenia się z generałem Huỳnh Văn Cao, który przeszedł jednak na stronę wroga. Znaleźli się wobec tego w Chợ Lớn - chińskiej dzielnicy w Sajgonie - gdzie schronienia udzielił im szef chińskich wspólnot wyznaniowych. Przedstawił im plan ucieczki na sampanach w workach wypełnionych ryżem. Skorzystawszy z tego rodzaju ucieczki, bracia 2 listopada 1963 wczesnym rankiem zawędrowali do kościoła świętego Franciszka Ksawerego, gdzie schronili się, wyspowiadali i przyjęli komunię[1]. W tym czasie pałac prezydencki został zdobyty przez generała Nguyễn Văn Thiệu. Na wieść o tym bracia zadzwonili z plebanii, w której obiecali przestać uciekać i oddać się w ręce wroga w zamian za zapewnienie azylu za granicą[1]. W trybie natychmiastowym przysłano po niego konwój. Wiózł on ich do sztabu generalnego, gdy podczas podróży Ngô Ðình Nhu popadł w kłótnię z Nguyễn Văn Nhungiem - adiutantem generała Dương Văn Minha. Podczas bójki z użyciem noży Ngô Đình Diệm i Ngô Ðình Nhu zostali rozstrzelani. Przed śmiercią obydwaj się pogodzili[1].

Jego żoną była Trần Lệ Xuân, zwana "Madame Nhu", która pełniła funkcję pierwszej damy Wietnamu Południowego.

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 73–78.

Bibliografia[edytuj]

  • Pierre Journod, Ngo Dinh Diem. Odejście prezydenta w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak
  • A. J. Langguth, Our Vietnam: the war 1954–1975, 2002, Nowy Jork, New York: Simon & Schuster, ISBN 0-684-81202-9.