Niż Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roślinność nad Bzurą
Bagno Serebryskie, powiat chełmski

Niż Polskipolska część prowincji Niziny Środkowoeuropejskiej; pas nizin między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i pasem wyżyn na południu.

Określenie Niż Polski lub Polska niżowa jest stosowane w publikacjach biologicznych odnoszących się do terenów położonych poza pasmami Sudetów i Karpat[1]. W podziale geobotanicznym Polski według Władysława Szafera i Bogumiła Pawłowskiego Polska podzielona jest na dwie główne prowincje – obejmującą „działy niżowe” Prowincję Środkowoeuropejską Niżowo-Wyżynną i Prowincję Środkowoeuropejską Górską[2]. W podziale Jana Marka Matuszkiewicza obszary górskie to dwie prowincje (sudecka i karpacka), podczas gdy pozostały obszar Polski to rozległa Prowincja Środkowoeuropejska. Wyróżnianie Polski niżowej i przeciwstawianie jej obszarom górskim wynika z odrębności środowiska przyrodniczego i przez to jest użyteczne w biogeografii. Flora Polski niżowej obejmuje ok. 2 tysiące gatunków roślin, podczas gdy w powierzchniowo znacznie mniejszych górach występuje 500 gatunków niewystępujących na niżu[1].

Przypisy

  1. a b Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 10. ISBN 8301143428.
  2. Leszek Starkel (red.): Geografia Polski. Środowisko przyrodnicze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999, s. 467. ISBN 8301128038.