Nibynóżki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Różne formy pseudopodiów

Nibynóżki, pseudopodia (pseudo- + gr. poús, podós ‘noga’)[1] – ruchliwe wypustki cytoplazmatyczne o zmiennym kształcie, występujące u niektórych pierwotniaków[1][2][3][4], np.: korzenionóżek (ameb)[2][3], otwornic[2][3], promienic[3], a także w niektórych komórkach eukariotycznych[1][2][3][4], np. leukocytach[1][3][4] i archeocytach[3]. Spełniają zasadniczo trzy funkcje:

Podział[edytuj]

Ze względu na kształt, wyróżnia się cztery typy pseudopodiów:

  • lobopodia – płatowate i szerokie, występują np. u Amoebozoa;
  • filopodia[4] – cienkie i nitkowate, występują np. u promienic;
  • retikulopodia[4] – siateczkowate, mogą tworzyć między sobą poprzeczne połączenia tworząc rodzaj siateczki, występują np. u otwornic;
  • aksopodia – cienkie i nitkowate, podobne do filopodiów, ale dodatkowo wzmocnione kompleksem mikrotubuli, występują u słonecznic.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h pseudopodia. Encyklopedia WIEM. [dostęp 2017-09-04].
  2. a b c d e f g h nibynóżki. Encyklopedia PWN (internetowa). [dostęp 2017-09-04].
  3. a b c d e f g h i j Encyklopedia Biologia. Agnieszka Nawrot (red.). Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 359. ISBN 978-83-7327-756-4.
  4. a b c d e f g h i Nibynóżki. Encyklopedia WIEM. [dostęp 2017-09-04].