Nic śmiesznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nic śmiesznego
Gatunek tragikomedia
Rok produkcji 1995
Data premiery 2 lutego 1996
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 95 min
Reżyseria Marek Koterski
Scenariusz Marek Koterski
Główne role Cezary Pazura,
Ewa Błaszczyk,
Maciej Kozłowski,
Agnieszka Wagner
Muzyka Bernard Kawka
Zdjęcia Bogdan Stachurski
Scenografia Jacek Osadowski
Kostiumy Magdalena Jadwiga Rutkiewicz-Luterek, Maria Wiłun
Montaż Wanda Zeman
Produkcja Studio Filmowe Zebra
Dystrybucja Kinoplex-Silesia
Kwestia z filmu odsłonięta podczas promocji 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 2009 roku

Nic śmiesznego – polska tragikomedia filmowa z 1995 roku w reżyserii Marka Koterskiego, zrealizowana na podstawie własnego scenariusza.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Film przedstawia kolejny wariant fikcyjnej postaci Adama Miauczyńskiego (alter ego Koterskiego), tym razem pełniącego funkcję reżysera filmowego. Miauczyński (Cezary Pazura), absolwent szkoły filmowej w Łodzi i od około dwudziestu lat obywatel tego miasta, jest niespełniony zawodowo, emocjonalnie i rodzinnie. Każda jego ścieżka kariery naznaczona jest porażką, włączając w to nieudaną karierę drugiego reżysera oraz porażkę jego filmu autorskiego. Ostatecznie, gdy gardząca Adasiem żona Beata żartobliwie wykonuje na nim egzekucję, doznaje on śmiertelnego zawału serca[1].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Katarzyna Kebernik z portalu Film.org.pl oceniła Nic śmiesznego jako formalnie „drugi najlepszy film Koterskiego” (po Dniu świra), ale przyznawała, że bardziej podobał się jej film z 1995 roku:

Nic śmiesznego jest prześmieszne, od kultowej sceny z mostem po równie kultową z lasem krzyży, to jeden z tych filmów, które można sobie powtarzać wielokrotnie. Jego gorycz jest dużo łagodniejsza i bardziej czuła od tej z Dnia świra. Jego wymowa nie aż tak depresyjna, a główny bohater – sympatyczny, nieantypatyczny[2].

Inną opinię wyraziła Małgorzata Fiejdasz-Kaczyńska, krytykując rolę Pazury, ten bowiem „odebrał Adasiowi jego inteligencką twarz, czyniąc zeń błazna mrugającego do publiczności okiem: »jestem fajtłapą, ale swój chłop«”[3]. Kaczyńska zauważała, że Nic śmiesznego najbardziej podobało się młodym widzom, podczas gdy „puryści językowi byli załamani ilością wulgaryzmów, a wielbiciele »wczesnego Koterskiego« humorem jak z bawarskich komedii erotycznych”[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Mazierska, Domesticating Madness, Revisiting Polishness: The Cinema of Marek Koterski, „Journal of Film and Video”, 56 (3), 2004, s. 31.
  2. Kataryzna Kebernik, NIC ŚMIESZNEGO. Drugi najlepszy film Koterskiego, film.org.pl, 6 listopada 2020 [dostęp 2021-09-08] (pol.).
  3. a b Małgorzata Fiejdasz-Kaczyńska, Marek Koterski, Culture.pl, listopad 2006 [dostęp 2021-09-08] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]