Nick Cave

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nick Cave
Ilustracja
Nick Cave (2012)
Imię i nazwisko Nicholas Edward Cave
Data i miejsce urodzenia 22 września 1957
Warracknabeal, Wiktoria, Australia
Instrumenty gitara, saksofon, harmonijka ustna, instrumenty klawiszowe, instrumenty perkusyjne
Gatunki rock alternatywny[1], indie rock[1], post rock[1], pop alternatywny[1], muzyka filmowa[1]
Zawód muzyk, aktor, poeta, pisarz
Aktywność od 1973
Zespoły
Nick Cave and the Bad Seeds (od 1984)
Grinderman (2006–2011, 2013)
The Birthday Party (1980–1983)
The Boys Next Door (1976–1980)
Strona internetowa

Nick Cave, właśc. Nicholas Edward Cave (ur. 22 września 1957 w Warracknabeal w Australii[1]) – australijski muzyk, poeta, pisarz i aktor, znany przede wszystkim z występów w zespole Nick Cave and the Bad Seeds[2]. Był także członkiem zespołów Grinderman, The Birthday Party i The Boys Next Door[3][4][5].

Kariera[edytuj]

Założyciel i członek The Boys Next Door – zespołu, który w późnych latach siedemdziesiątych zmienił nazwę na The Birthday Party. W 1984 The Birthday Party uległo rozwiązaniu, a dwóch jego członków – Nick Cave i Mick Harvey założyło grupę Nick Cave and the Bad Seeds. Pozostałymi muzykami zakładającymi tę grupę byli Blixa Bargeld, gitarzysta w Einstürzende Neubauten, Barry Adamson i Hugo Race. Inspiracją dla tekstów wykorzystanych na płycie była ówczesna dziewczyna Nicka Cave’a, Anita Lane, która została podana jako członkini zespołu (w istocie nie miała ona żadnego muzycznego wkładu w tę płytę).

Przez ponad 20 lat istnienia, zespół Nick Cave and the Bad Seeds osiągnął znaczący sukces komercyjny, a niektóre ich utwory – w szczególności „Where the Wild Roses Grow” z płyty Murder Ballads, zaśpiewany przez Cave’a w duecie z Kylie Minogue – stały się światowymi przebojami.

W chwili obecnej, spośród założycieli zespołu ostał się jedynie on. Blixa Bargeld odszedł w 2003, aby skupić się na pracy w Einstürzende Neubauten, a Mick Harvey opuścił zespół w 2009 roku z powodów osobistych oraz różnicy zdań w kwestiach muzycznych.

Nick Cave wraz z kilkoma osobami ze składu The Bad Seeds (Warren Ellis, Martyn P. Casey, Jim Sclavunos) założył poboczny projekt Grinderman i w 2007 roku wydał pod szyldem tego zespołu płytę (Grinderman).

W 1989 została wydana jego pierwsza powieść pod tytułem "Gdy oślica ujrzała anioła"', zaś w 2009 druga – "Śmierć Bunny’ego Munro".

Nick Cave jest współautorem wielu ścieżek dźwiękowych do filmów m.in. takich jak: Ghosts... of the Civil Dead, Propozycja (do którego był autorem scenariusza), Zabójstwo Jesse’ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda, The Road, The Girls of Phnom Penh, The English Surgeon.

Cave jest członkiem tajnego stowarzyszenia znanego pod nazwą Sons of Lee Marvin.

Dyskografia[edytuj]

 Zobacz więcej w artykule Grinderman, w sekcji Dyskografia.
Inne albumy z udziałem Nicka Cave’a

Publikacje[edytuj]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Nick Cave w roku 2004
  • 2007 ARIA Awards ARIA Hall of Fame
  • 2006 Venice Film Festival: Gucci Award (za scenariusz do The Proposition)
  • 2005 Q magazine: Q Classic Songwriter Award
  • 2005 AFI Awards: Najlepszy soundtrack (The Proposition)
  • 2005 Inside Film Awards: Najlepsza muzyka (The Proposition)
  • 2005 Film Critics Circle Of Australia Awards: Najlepszy soundtrack (The Proposition)
  • 2004 Mojo: Najlepszy album roku 2004 (Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus)
  • 2001 ARIA Awards: Wykonawca roku (No more shall we part)
  • 2001 APRA Music Awards: The Ship Song (Top 30 Best Australian Songs)
  • 1997 APRA Music Awards: Autor roku
  • 1997 ARIA Awards: Najlepszy soundtrack (To have and to hold)
  • 1996 ARIA Awards: Piosenka roku, Singel roku, Najlepsze wydawnictwo pop (Where the Wild Roses Grow)
  • 1990 Time Out Magazine: Książka roku (And The Ass Saw The Angel)

Filmografia[edytuj]

Nick Cave w roku 1986
  • "Niebo nad Berlinem" (jako on sam, 1987, film fabularny)
  • "Ghosts... of the Civil Dead" (jako Maynard, 1988, film fabularny)
  • "Johnny Suede" (jako Freak Storm, 1991, film fabularny)
  • "IDn4" (jako on sam, 1991, film fabularny)
  • "Baby Trouble Hole" (jako piosenkarz, 1996, film fabularny)
  • "Rhinoceros Hunting in Budapest" (jako Jerry, 1997, film fabularny)
  • "Zabójstwo Jesse’ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda" (jako muzyk w barze, 2007, film fabularny)
  • "Koci fortepian" (jako narrator, 2009, film fabularny)
  • "Love and Other Manias: The Story of Malga Kubiak" (jako on sam, 2013, film dokumentalny)
  • "20 000 dni na Ziemi" (jako on sam, 2014, film dokumentalny)[6]
  • "B-MOVIE: Namiętność i dźwięk w Berlinie Zachodnim" (jako on sam, 2015, film dokumentalny)[7]
  • "Les beaux jours d'Aranjuez" (jako on sam, 2016, film fabularny)

Przypisy

  1. a b c d e f Stephen Thomas Erlewine: Nick Cave Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-29].
  2. Mark Deming: Nick Cave & the Bad Seeds Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-29].
  3. Mark Deming: Grinderman Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-29].
  4. Stephen Thomas Erlewine: The Birthday Party Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-29].
  5. Will Lerner: Boys Next Door Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-09-29].
  6. Bartek Chaciński: Recenzja filmu: „20 000 dni na Ziemi”, reż. Jane Pollard, Iain Forsyth Studia nad cool (pol.). www.polityka.pl. [dostęp 2016-09-29].
  7. B Movie: Namiętność i dźwięk w Berlinie Zachodnim (B-Movie: Lust & Sound in West Berlin), reż. Jorg A. Hoppe, Klaus Maeck, Heiko Lange, Niemcy 2015 (pol.). kultura.gazeta.pl. [dostęp 2016-09-29].

Linki zewnętrzne[edytuj]