Nick Kyrgios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nick Kyrgios
Nick Kyrgios
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Canberra
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1995
Canberra
Wzrost 193 cm
Masa ciała 83 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2013
Zakończenie kariery aktywny
Trener Josh Eagle, Todd Larkham
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 30 (25 maja 2015)
Australian Open QF (2015)
Roland Garros 3R (2015)
Wimbledon QF (2014)
US Open 3R (2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 189 (25 maja 2015)
Australian Open 1R (2013, 2015)
Roland Garros 1R (2015)
US Open 1R (2014)
Strona internetowa

Nick Kyrgios, właściwie Nicholas Hilmy Kyrgios (ur. 27 kwietnia 1995 w Canberze) – australijski tenisista pochodzenia grecko-malezyjskiego, triumfator Australian Open 2013 w grze pojedynczej chłopców i French Open 2012 oraz Wimbledonu w latach 2012 i 2013 w grze podwójnej chłopców, lider rankingu ITF.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP w singlu był na 30. miejscu (25 maja 2015), a w deblu na 189. pozycji (25 maja 2015).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kyrgios rozpoczął grę w tenisa w wieku sześciu lat. Ojciec George pochodzi z Grecji, natomiast matka Norlaila z Malezji. Brat Nicholasa – Christos – jest prawnikiem, a siostra Halimah – aktorką i modelką[1].

Zanim w wieku 14 lat ostatecznie skoncentrował się na tenisie[2], był reprezentantem Australii i Australijskiego Terytorium Stołecznego w koszykówce[3]. Kyrgios od 2012 roku trenuje w Australian Institute of Sport.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku zwyciężył w dwóch juniorskich deblowych turniejach wielkoszlemowych: we French Open oraz na Wimbledonie. W zawodach tych tworzył parę razem z Andrew Harrisem. W pierwszym finale pokonali Adama Pavláska i Václava Šafránka 6:4, 2:6, 10–7, natomiast w drugim meczu mistrzowskim zwyciężyli z Matteo Donatim i Pietro Licciardim 6:2, 6:4. Na US Open wspólnie z Jordanem Thompsonem przegrali w finale z parą Kyle EdmundFrederico Ferreira Silva wynikiem 7:5, 4:6, 7–10.

W finale gry pojedynczej chłopców podczas Australian Open 2013 pokonał Thanasi Kokkinakisa 7:6(4), 6:3. Na Wimbledonie w tym samym sezonie triumfował w rywalizacji gry podwójnej. Razem ze swoim partnerem deblowym, Kokkinakisem, pokonali w finale 6:2, 6:3 parę Enzo CouacaudStefano Napolitano.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku podczas Australian Open Kyrgios zadebiutował w kwalifikacjach do wielkoszlemowego turnieju zawodowego. W pierwszej rundzie eliminacji przegrał z Bradleyem Klahnem 3:6, 2:6. W tych samych zawodach w konkurencji gry podwójnej razem z Kokkinakisem przegrali w pierwszej rundzie 2:6, 4:6 z rozstawioną z numerem dwunastym parą Rohan BopannaRajeev Ram.

W lutym zwyciężył w Melbourne w swoim pierwszym turnieju rangi ITF Men's Circuit w grze podwójnej w parze z rodakiem Alexem Boltem. Wkrótce potem w zawodach cyklu ATP Challenger Tour w Sydney zanotował singlowe zwycięstwo i deblowy finał. W kwietniu uczestniczył w dwóch finałach rozgrywek ITF Men's Circuit w Chinach – w Chengdu i w Yuxi. Udział w drugim zwieńczył triumfem.

W kolejnym turnieju Wielkiego Szlema – na kortach French Open występował z dziką kartą. W pierwszym meczu pokonał Radka Štěpánka 7:6(4), 7:6(8), 7:6(11). W następnym spotkaniu uległ rozstawionemu z numerem dziesiątym Marinowi Čiliciowi 4:6, 2:6, 2:6.

W kwalifikacjach do US Open pokonał Grega Jonesa, João Souzę i Malika al-Dżaziriego, dzięki czemu uzyskał możliwość gry w głównych rozgrywkach. W pierwszej rundzie przegrał z turniejową czwórką, Davidem Ferrerem 5:7, 3:6, 2:6.

Rok zakończył na 182. miejscu w rankingu singlowym ATP World Tour.

Sezon 2014[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2014 Kyrgios dostał dziką kartę do zawodów wielkoszlemowych w Melbourne. W pierwszej rundzie singla wygrał z Benjaminem Beckerem 6:3, 6:7(5), 6:2, 7:6(2), a w kolejnym spotkaniu przegrał z rozstawionym Benoîtem Pairem 7:6(5), 7:6(5), 4:6, 2:6, 2:6. W grze mieszanej, wspólnie z Ariną Rodionową ulegli w pierwszym meczu Kvěcie Peschke i Marcinowi Matkowskiemu 5:7, 4:6.

W lutym w zawodach ATP World Tour 250 w Memphis Australijczyk dostał dziką kartę, lecz w pierwszej rundzie został wyeliminowany przez Tima Smyczka wynikiem 7:6(5), 4:6, 3:6.

W kwietniu Australijczyk wygrał dwa amerykańskie turnieje ATP Challenger Tour – w Sarasocie i Savannah. W finale pierwszego wygrał z Filipem Krajinoviciem, a drugiego – z Jackiem Sockiem.

We French Open Kyrgios ponownie wystąpił dzięki dzikiej karcie. W pierwszej rundzie uległ grającemu z numerem ósmym Milosowi Raonicowi 3:6, 6:7(1), 3:6.

W zawodach ATP Challenger Tour w Nottingham, poprzedzających trzeci turniej Wielkiego Szlema, Kyrgios odniósł końcowe zwycięstwo, wygrywając w meczu mistrzowskim z Samem Grothem.

Udział na trawiastej nawierzchni Wimbledonu zainaugurował zwycięstwem ze Stéphane’em Robertem 7:6(2), 7:6(1), 6:7(6), 6:2. W kolejnym meczu pokonał Richarda Gasqueta 3:6, 6:7(4), 6:4, 7:5, 10:8, pomimo tego, że Francuz miał dziewięć piłek meczowych[4]. W trzecim spotkaniu Kyrgios wygrał z Jiřím Veselým 3:6, 6:3, 7:5, 6:2, a w pojedynku czwartej rundy pokonał aktualnego lidera rankingu singlowego, rozstawionego z numerem drugim Rafaela Nadala 7:6(5), 5:7, 7:6(5), 6:3. Australijczyk był pierwszym zawodnikiem urodzonym w latach 90. XX wieku, który wygrał z Hiszpanem[5]. W ćwierćfinale przegrał z Milosem Raonicem 7:6(4), 2:6, 4:6, 6:7(4).

W lipcu poinformował o zakończeniu współpracy z dotychczasowym trenerem, Simonem Reą. Australijczyk zawiadomił, że jego trenerami zostaną Josh Eagle i Todd Larkham[6].

W turnieju rangi ATP World Tour Masters 1000 w Toronto Kyrgios pokonał w pierwszej rundzie Santiago Giraldo 7:6(3), 7:5, a następnie uległ Andy'emu Murray'owi 2:6, 2:6. Podczas US Open pokonał w pierwszej rundzie po czterosetowym pojedynku rozstawionego Michaiła Jużnego. W kolejnym spotkaniu okazał się lepszy od Andreasa Seppiego. W trzeciej rundzie został pokonany przez Tommy'ego Robredo 6:3, 3:6, 6:7(4), 3:6. W deblu nie wygrał spotkania. Na turnieju w Kuala Lumpur rozstawiony Australijczyk przegrał w pierwszej rundzie z Marinkiem Matoševiciem 6:7(4), 6:7(3). Ten sam rezultat osiągnął w grze podwójnej.

Rok zakończył na 52. miejscu w rankingu singlowym ATP World Tour.

Sezon 2015[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2015 Kyrgios miał zainaugurować udziałem w Pucharze Hopmana, z którego ostatecznie wycofał się przed rozpoczęciem rozgrywek[7]. W Sydney przegrał w pierwszej rundzie z Jerzym Janowiczem 1:6, 7:6(6), 6:7(5), a pojedynek pierwszej rundy debla razem z Matoševiciem oddali walkowerem. Na Australian Open reprezentant gospodarzy awansował do ćwierćfinału, pokonując m.in. w pięciosetowych pojedynkach Federica Delbonisa, Édouarda Rogera-Vasselina i Andreasa Seppiego. W spotkaniu o półfinał nie zdołał wygrać z Andym Murrayem, przegrywając 3:6, 6:7(5), 3:6. Pierwszą rundę zanotował w grze podwójnej.

W maju 2015 roku zanotował pierwszy w karierze finał rozgrywek ATP Word Tour, w Estoril przegrywając Richardem Gasquetem 3:6, 2:6.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kyrgios zadebiutował w Pucharze Davisa w 2013 roku w rozgrywkach play-off o Grupę Światową. W spotkaniu deblowym razem z Chrisem Guccione przegrali z parą Mariusz FyrstenbergMarcin Matkowski 7:5, 4:6, 2:6, 7:6(5), 4:6. Mecz gry pojedynczej przeciw Michałowi Przysiężnemu zakończył się kreczem Polaka przy stanie 4:1 dla rywala. W całej konfrontacji Australia triumfowała 4:1.

W 2014 roku tenisista brał udział w przegranym 0:5 spotkaniu pierwszej rundy Grupy Światowej z Francją. Kyrgios uległ w meczach singlowych Richardowi Gasquetowi 6:7(3), 2:6, 2:6 i Gaëlowi Monfilsowi 6:7(5), 4:6.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Statystyki zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Historia występów wielkoszlemowych w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1Q 2R QF 0 / 2 5–2
Francja French Open 2R 1R 0 / 2 1–2
Wielka Brytania Wimbledon QF 0 / 1 4–1
Stany Zjednoczone US Open 1R 3R 0 / 2 2–2
Wygrane turnieje 0 / 2 0 / 4 0 / 1 0 / 6 N/A
Bilans spotkań 1–2 7–4 4–1 N/A 12–7

Historia występów wielkoszlemowych w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 1R 0 / 2 0–2
Francja French Open 0 / 0 0–0
Wielka Brytania Wimbledon 0 / 0 0–0
Stany Zjednoczone US Open 1R 0 / 1 0–1
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 1 0 / 1 0 / 3 N/A
Bilans spotkań 0–1 0–1 0–1 N/A 0–3

Historia występów wielkoszlemowych w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 0 / 1 0–1
Francja French Open 0 / 0 0–0
Wielka Brytania Wimbledon 0 / 0 0–0
Stany Zjednoczone US Open 0 / 0 0–0
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 1 N/A
Bilans spotkań 0–1 N/A 0–1

Statystyki juniorskie[edytuj | edytuj kod]

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w singlu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010 2011 2012 2013
Australia Australian Open 1Q 3R 2R W
Francja French Open A A 2R 2R
Wielka Brytania Wimbledon A 1R QF 3R
Stany Zjednoczone US Open A A QF A

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w deblu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010 2011 2012 2013
Australia Australian Open 1R 2R SF QF
Francja French Open A A W 1R
Wielka Brytania Wimbledon A 1R W W
Stany Zjednoczone US Open A A F A

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1-0)[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Australian Open (1–0)
French Open (0–0)
Wimbledon (0–0)
US Open (0–0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (1–0)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 2013 Australia Australian Open Twarda Australia Thanasi Kokkinakis 7:6(4), 6:3
Gra podwójna (3-1)[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Australian Open (0–0)
French Open (1–0)
Wimbledon (2–0)
US Open (0–1)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (0–1)
Ceglana (1–0)
Trawiasta (2–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 2012 Francja French Open Ceglana Australia Andrew Harris Czechy Adam Pavlásek
Czechy Václav Šafránek
6:4, 2:6, 10–7
Zwycięzca 2012 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Australia Andrew Harris Włochy Matteo Donati
Włochy Pietro Licciardi
6:2, 6:4
Finalista 2012 Stany Zjednoczone US Open Twarda Australia Jordan Thompson Wielka Brytania Kyle Edmund
Portugalia Frederico Ferreira Silva
7:5, 4:6, 7–10
Zwycięzca 2013 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Australia Thanasi Kokkinakis Francja Enzo Couacaud
Włochy Stefano Napolitano
6:2, 6:3

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (0-1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 3 maja 2015 Estoril Ceglana Francja Richard Gasquet 3:6, 2:6

Przypisy

  1. Tom Decent: 10 things you should know about Nick Kyrgios (ang.). The Sydney Morning Herald, 2014-07-02. [dostęp 2014-07-04].
  2. Bridie Jabour: Nick Kyrgios's Wimbledon success no surprise to his family (ang.). The Guardian, 2014-07-02. [dostęp 2014-07-04].
  3. Isabel Sanhueza: The Breakout Star of Wimbledon: 5 Things to Know About Nick Kyrgios (ang.). People, 2014-07-03. [dostęp 2014-07-04].
  4. Vivienne Christie: Kyrgios saves nine match points in comeback win over Gasquet (ang.). wimbledon.com, 2014-06-26. [dostęp 2014-07-01].
  5. Marcin Motyka: Wimbledon: Niesamowity Nick Kyrgios pokonał Rafaela Nadala, pierwszy ćwierćfinał Milosa Raonicia (pol.). W: Wimbledon [on-line]. sportowefakty.pl, 2014-07-01. [dostęp 2014-07-01].
  6. Marcin Motyka: Nick Kyrgios rozstał się z trenerem (pol.). sportowefakty.pl, 2014-07-12. [dostęp 2014-07-12].
  7. Michał Pochopień: Nick Kyrgios nie wystąpi w Pucharze Hopmana (pol.). sportowefakty.pl, 2014-12-31. [dostęp 2014-12-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]