Nicki Minaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nicki Minaj
Ilustracja
Nicki Minaj w 2019
Imię i nazwisko Onika Tanya Maraj-Petty
Pseudonim Nicki Minaj
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1982
Port-of-Spain
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Gatunki pop, trap, R&B, hip-hop, dance
Zawód raperka, piosenkarka, autorka tekstów piosenek, modelka, aktorka
Aktywność od 2004
Wydawnictwo Young Money Entertainment, Cash Money Records, Republic Records
Powiązania Lil Wayne, Drake, Ariana Grande, Little Mix, Jessie J
Strona internetowa

Nicki Minaj, właśc. Onika Tanya Maraj-Petty (ur. 8 grudnia 1982 w Port-of-Spain) – amerykańska raperka, piosenkarka, autorka tekstów piosenek, modelka i aktorka pochodzenia trynidadzkiego[1][2][3].

Na początku swojej kariery Minaj stała się znana ze swoich kolorowych kostiumów i peruk, charakterystycznego flow oraz użycia alter ego i akcentów, głównie brytyjskiego cockney[4]. Po podpisaniu kontraktu z Young Money Entertainment Lil Wayne'a w 2009 roku, Minaj wydała swój pierwszy album studyjny Pink Friday (2010), który zajął pierwsze miejsce na liście US Billboard 200 i uzyskał potrójną platynę przyznaną przez Recording Industry Association of America (RIAA)[5]. Album zaowocował pierwszym singlem Minaj, który znalazł się w pierwszej piątce listy Billboard Hot 100 - „Super Bass”, który zajął trzecie miejsce. Jej drugi album, Pink Friday: Roman Reloaded (2012), ukazał Minaj w bardziej taneczno-popowym brzmieniu, koncentrując się na śpiewaniu. Album zadebiutował na pierwszym miejscu na liście Billboard 200, z głównym singlem „Starships”, osiągającym piąte miejsce na liście Hot 100 i docierającym do pierwszej piątki list przebojów w kilku krajach.

Następne dwa albumy Minaj: The Pinkprint (2014) i Queen (2018) były odejściem od taneczno-popowego stylu jej poprzednich płyt i wracały do bardziej hiphopowych korzeni. The Pinkprint został doceniony przez krytyków[6][7] oraz zawierał hit „Anaconda”, który zajął drugie miejsce na liście Billboard Hot 100. Queen zawiera „Chun-Li”, który osiągnął 10. miejsce na liście Hot 100. W 2019 roku Minaj wydała współpracę z kolumbijską piosenkarką Karol G pt. „Tusa”, która zadebiutowała na pierwszym miejscu listy „Hot Latin Songs” i stała się najdłużej występującym singlem numer jeden na Argentina Hot 100, spędzając 6 miesięcy na pierwszym miejscu listy[8][9][10]. Jej udział w remiksie „Say SoDojy Cat i jej współpraca z 6ix9ine pt. „Trollz” (obie wydane w 2020 roku), zapewniły jej pierwsze dwa numery jeden na liście przebojów Hot 100, a ten drugi dał jej tytuł drugiej raperki, która zadebiutowała na szczycie listy od czasów Lauryn Hill w 1998 roku[11]. Minaj jest pierwszą artystką dowolnego gatunku, która osiągnęła 100 pozycji na liście Hot 100 i jest jedną z niewielu artystek ze wszystkich gatunków, które mają ponad 100 utworów na tej liście[12][13].

Uznawana za jedną z najbardziej wpływowych i najlepiej sprzedających się artystów rapowych wszechczasów[14][15][16][17][18] i nazywana „królową rapu” przez kilka mediów[19][20][21], Minaj otrzymała liczne wyróżnienia w całej swojej karierze, w tym sześć American Music Awards, dwanaście BET Awards, cztery MTV Video Music Awards, cztery Billboard Music Awards, jedna ASCAP Latin Music Award[22] i dwie Billboard Women in Music Awards. Była również nominowana do 10 nagród Grammy. Minaj była najwyżej notowaną raperką na liście Billboardu najlepszych artystek lat 2010[23]. W 2016 roku Minaj znalazła się na corocznej liście magazynu Time 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie[24].

Poza muzyką, Nicki obejmowała role głosowe w filmach animowanych: Epoka lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów (2012) i Angry Birds 2 (2019), a także role drugoplanowe w filmach komediowych: Inna kobieta (2014) i Barbershop 3: Na ostro (2016). Wystąpiła także jako juror w dwunastym sezonie American Idol w 2013 roku. Jest najczęściej obserwowanym raperem na Instagramie[25]. W 2021 roku na antenie HBO Max ukaże się sześcioczęściowy miniserial dokumentalny będący kulisami tworzenia Queen[26].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

2004-2009: Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Minaj na krótko podpisała kontrakt z brooklyńską grupą Full Force, w której rapowała w kwartecie The Hoodstars, w skład którego wchodzili: Lou$tar (syn "Bowlegged Lou"), Safaree Samuels (Scaff Beezy) i 7even Up[27][28]. W 2004 roku grupa nagrała piosenkę wejściową dla WWE Diva Victoria „Don't Mess With”, która znalazła się na składance ThemeAddict: WWE The Music, Vol.6. Minaj później opuściła Full Force i umieściła piosenki na swoim profilu na Myspace, wysyłając kilka swoich piosenek do ludzi z branży muzycznej. W tym czasie była zarządzana przez Debrę Antney. Później Fendi, dyrektor generalny brooklyńskiej wytwórni Dirty Money Entertainment, w 2007 roku podpisał z Nicki 180-dniowy kontrakt[29]. Pierwotnie przyjęła pseudonim sceniczny Nicki Maraj, ale ostatecznie zmieniła je na Nicki Minaj stwierdzając, że "moje prawdziwe imię to Maraj. Fendi zmienił je, kiedy mnie spotkał, ponieważ miałam takie sprośne flow!"[30]

Minaj wydała swój pierwszy mixtape, Playtime Is Over, 5 lipca 2007[31], a drugi, Sucka Free, 12 kwietnia 2008[32]. W tym samym roku otrzymała tytuł Artystki Roku 2008 Underground Music Awards[33]. Wydała swój trzeci mixtape, Beam Me Up Scotty, 18 kwietnia 2009[34]. Uzyskał przychylne zainteresowanie BET i MTV. Jeden z utworów, który się w nim znajduje - „I Get Crazy”, osiągnął 20 miejsce na liście U.S. Billboard Hot Rap Songs i 37 na liście Hot R&B/Hip-Hop Songs[35]. Po tym, jak Minaj została odkryta przez innego rapera - Lil Wayne'a[36], w sierpniu 2009 roku doniesiono, że podpisała kontrakt nagraniowy z jego Young Money Entertainment[37]. W listopadzie pojawiła się wraz z Gucci Mane i Triną w remiksie „5 Star BitchYo Gottiego[38]. Minaj pojawiła się także w "BedRock" i "Roger That" na kompilacji We Are Young Money (2009)[39]. Singiel osiągnął odpowiednio drugie i 56 miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA[40]. Ich album osiągnął dziewiątą pozycję na liście Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych i uzyskał złoty certyfikat przyznany przez Recording Industry Association of America (RIAA)[41][42]. Zgodnie z sugestią Jay-Z, Robin Thicke umieścił Minaj w swoim singlu „Shakin 'It 4 Daddy[43].

2010-2011: Przełom z Pink Friday[edytuj | edytuj kod]

Nicki Minaj występująca w 2010 roku

29 marca 2010 roku Minaj wydała „Massive Attack[44]. Utwór ten, który miał być głównym singlem z jej nadchodzącego debiutanckiego albumu, Pink Friday[45], został usunięty z albumu z powodu słabych wyników komercyjnych[46] a następny singiel „Your Love”, wydany 1 czerwca, stał się głównym singlem albumu[47], osiągając szczyt 14 na liście Billboard Hot 100 i numer jeden na liście Billboard Rap Songs[48]. We wrześniu Minaj wydała „Check It Out” i „Right Thru Me” jako kolejne single[49][50]. Została także pierwszą artystką rapową, która kiedykolwiek wystąpiła na Yankee Stadium w 2010 roku[51]. W październiku Minaj pojawiła się w "Monster" Kanye Westa i otrzymała szerokie uznanie, a wielu krytyków uznało jej wers za najlepszą zwrotkę.Sean Fennessey z The Village Voice stwierdził, że „Monster” był utworem, który zapowiadał „błyskotliwość” Minaj dla większości ludzi[52]. W listopadzie 2010 roku Minaj otrzymała swoją pierwszą nominację do nagrody Grammy za gościnną zwrotkę w piosence LudacrisaMy Chick Bad[53].

Pink Friday ukazał się 19 listopada 2010 roku[54], debiutując na drugim miejscu listy Billboard 200, ze sprzedażą 375 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu[55]. Album po wydaniu otrzymał generalnie pozytywne recenzje od krytyków. Sam Wolfson z NME pochwalił "popową wrażliwość" Minaj i stwierdził, że jej "zmienność i dziwactwa...przypominają rozkwit Lil Wayne'a". Brad Wete z Entertainment Weekly pochwalił jej „talent do melodii” i „szczycącymi się tekstami”[56]. Allison Stewart z The Washington Post napisała, że album „skubie granice tego, co wolno robić raperkom, nawet jeśli zapewnia stałą pomoc w popowych hitach”. Album uzyskał status platyny w grudniu i ostatecznie osiągnął numer jeden w Stanach Zjednoczonych w lutym 2011 roku[57].

Moment 4 Life” został wydany jako czwarty singiel z Pink Friday wkrótce po wydaniu albumu - 7 grudnia 2010[58]. Minaj wykonała „Right Thru Me” i „Moment 4 Life” jako gość muzyczny 29 stycznia 2011 na odcinku Saturday Night Live[59]. „Super Bass”, piąty singiel z albumu, został wydany w kwietniu 2011 roku i stał się przebojem i sukcesem komercyjnym; ostatecznie osiągnął trzecie miejsce na liście Billboard Hot 100 i ostatecznie uzyskał certyfikat ośmiokrotnej platyny w USA[60][61].

Minaj była jednym z artystów otwierających trasę koncertową Britney Spears 2011 Femme Fatale Tour[62]. Ona i Kesha pojawilły się w remiksie „Till the World Ends”, który zajął trzecie miejsce na liście Billboard Hot 100[63]. 7 sierpnia 2011 r. Nicki doświadczyła tzw. „nip slipu”, czyli odsłoniła przypadkiem sutek podczas występu na żywo w programie Good Morning America. Minaj została skrytykowana za noszenie koszuli z dużym dekoltem podczas występu, co doprowadziło do krótkiej ekspozycji jej piersi podczas transmisji na żywo. ABC przeprosiła za incydent[64]. Minaj, podczas wywiadu w programie Nightline, przeprosiła za incydent i zaprzeczyła, że celowo próbowała ujawnić się w telewizji na żywo jako chwyt reklamowy[65]. Incydent wywołał protesty ze strony tzw. Rady Telewizji Rodziców. Mimo to Minaj nadal występował na prestiżowych imprezach przez cały 2011 rok. Donatella Versace zaprosiła ją do występu z Prince podczas prezentacji kolekcji Versace dla H&M i wykonała „Super Bass” podczas Victoria's Secret Fashion Show w 2011. W grudniu 2011 roku Minaj była nominowana do trzech nagród Grammy, w tym dla najlepszego nowego artysty i najlepszego albumu rapowego za Pink Friday. W tym samym roku zdobyła nagrodę MTV Video Music Award dla najlepszego teledysku hip-hopowego za „Super Bass”, co oznaczało jej pierwsze zwycięstwo na VMA[66].

2012–2013: Pink Friday: Roman Reloaded oraz The Re-Up[edytuj | edytuj kod]

Nicki Minaj występująca w 2012 roku

Starships” zostało wydane w lutym 2012 roku jako singiel z nadchodzącego drugiego albumu Minaj Pink Friday: Roman Reloaded[67]. Piosenka osiągnęła 5. miejsce na liście Billboard Hot 100 i stała się piątym najlepiej sprzedającym się singlem 2012 roku i jednym z najlepiej sprzedających się cyfrowych singli wszechczasów[68]. Przejście Minaj do muzyki pop było krytykowane przez niektórych, pomimo jej komercyjnego sukcesu[69]. Minaj została pozwana przez chicagowskiego artystę Clive'a Tanakę we wrześniu 2013 roku za rzekome naruszenie praw autorskich[70]. Kolejne single „Beez in the Trap” i „Right by My Side” zostały wydane wkrótce potem[71][72]. Pink Friday: Roman Reloaded został ostatecznie wydany 2 kwietnia 2012 roku, dwa miesiące później niż planowano[73]. Album poprzedziły promocyjne single „Roman in Moscow” i „Stupid Hoe”. Album zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard 200, ze sprzedażą 253 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu[74], a w czerwcu 2012 r. uzyskał status platyny przez RIAA. „Pound the Alarm” i „Va Va Voom” zostały później wydane jako ostatnie single z albumu[75]. Minaj i raperka M.I.A. dołączyły do Madonny, aby wykonać singiel „Give Me All Your Luvin'” podczas półmetku Super Bowl XLVI 6 lutego 2012 roku[76]. Minaj była pierwszą solową raperką, która wystąpiła na rozdaniu nagród Grammy, premierowo z „Roman Holiday” podczas ceremonii 12 lutego 2012[77]. Jej występ o tematyce egzorcyzmów był kontrowersyjny. Amerykańska Liga Katolicka skrytykowała Minaj za sprowadzenie fałszywego „papieża”, który eskortował ją na czerwonym dywanie. Scena „egzorcyzmów”, która miała miejsce podczas jej wystąpienia, również została skrytykowana[78][79]. Prezydent Ligi Katolickiej Bill Donohue nazwał występ Minaj „wulgarnym”[80].

Nicki Minaj występująca w 2012 roku

Minaj rozpoczęła swoją trasę Pink Friday Tour 16 maja 2012 roku[81]. Po której nastąpiła Pink Friday: Reloaded Tour, rozpoczęta się 14 października 2012 roku[82]. Chociaż miała być główną gwiazdą Hot 97 Summer Jam na MetLife Stadium w New Jersey 3 czerwca, o na prośbę Lil Wayne'a odwołała swój występ w dniu koncertu po tym, jak Peter Rosenberg ze stacji nazwał jej singiel „Starships” jako „nie prawdziwy hip-hop”[83].

W następnym miesiącu Minaj udzieliła głosu Steffie w filmie animowanym Epoka Lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów (2012)[84]. Zdobyła nagrody za najlepszy kobiecy teledysk (za „Starships”) na 2012 MTV Video Music Awards oraz za najlepszy hip-hop na 2012 MTV Europe Music Awards[85]. Jej współpraca z Pearl Future z piosenką „Looking At Me” znalazła się w pierwszej dwudziestce w BBC Radio 1[86]. Rozszerzona wersja Pink Friday: Roman Reloaded, z podtytułem The Re-Up, została wydana 19 listopada 2012 roku[87]. W tym miesiącu, Minaj była tematem trzyczęściowego dokumentu E! zatytułowanego Nicki Minaj: My Truth. Ogłosiła plany własnej wytwórni po podpisaniu kontraktu z Parker Ighile, Brinx, Keisha i Blackout Movement[88].

We wrześniu Minaj dołączył do panelu jurorów dwunastego sezonu American Idol z Mariah Carey, Keithem Urbanem i Randym Jacksonem[89]. Przez cały czas występowały nieporozumienia między Carey i Minaj[90][91]. Nicki opuściła serię pod koniec sezonu[92].

2014–2017: The Pinkprint i inne przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy teatralny film Minaj Inna kobieta został nakręcony wiosną 2013 roku i miał premierę 25 kwietnia 2014[93]. Zagrała Lydię, asystentkę Carly (w tej roli Cameron Diaz)[94][95]. W 2013 roku Minaj opisała swój trzeci album, The Pinkprint, który ma się ukazać, jako „kontynuację The Re-Up z dużo więcej” i powiedziała, że będzie się koncentrować na jej „hip-hopowych korzeniach”[96][97]. Podczas wywiadu dla MTV powiedziała, że jej trzeci album to będzie „następny poziom” i że ma „wiele do omówienia”[98].

W lutym 2014, córka Malcolma X, Ilyasah Shabazz, wyraziła swoje niezadowolenie z powodu grafiki jej zabitego ojca, użytej „niewłaściwie” w singlu „Lookin' Ass Nigga[99]. Oświadczenie z posiadłości Malcolma X brzmiało: „Grafika pani Minaj na jej singlu nie przedstawia prawdy o spuściźnie Malcolma X, jest całkowicie lekceważąca i w żaden sposób nie jest popierana przez rodzinę [Shabazz lub Malcolma X]”[99]. Minaj wydała przeprosiny, jednak raperka spotkał się z negatywną reakcją po uwagach pod adresem Shabazz w nagraniu mixtape („Chi-Raq”), które brzmiało: „Córka Malcolma X zmierzyła się ze mną/wyglądające jak dupa czarnuchy nie są szczęśliwe/działam tu z Latin Kingsami i kilkoma innymi gangami w zwykłych khaki"[100].

Nicki Minaj (po lewej) występująca z Arianą Grande w 2016

„Pills n Potions” został wydany jako główny singiel The Pinkprint w maju 2014 roku[101]. „Anaconda” został wydany w sierpniu jako drugi singiel, osiągając drugie miejsce na liście Billboard Hot 100, stając się jej najlepiej notowanym singlem w Stanach Zjednoczonych w tamtej chwili[102]. Teledysk do „Anaconda” wzbudził poważne kontrowersje w konserwatywnych mediach i stał się viralem po ukazaniu się w Internecie. Ustanowił 24-godzinny rekord Vevo, gromadząc 19,6 miliona wyświetleń w pierwszym dniu premiery, bijąc rekord Miley Cyrus z „Wrecking Ball[103]. W grudniu tego roku Minaj otrzymała dwie nominacje do nagrody Grammy, za najlepszą piosenkę rapową („Anaconda”) i za najlepszy występ duetu/grupy pop („Bang Bang” z Jessie J i Arianą Grande)[104].

The Pinkprint został oficjalnie wydany 15 grudnia 2014 roku i zadebiutował na drugim miejscu na amerykańskiej liście Billboard 200, ze sprzedażą w pierwszym tygodniu równą 244 000 egzemplarzy[105]. Po wydaniu album zyskał uznanie krytyków. Na 58. ceremonii rozdania nagród Grammy Minaj otrzymał trzy kolejne nominacje, w tym drugą nominację do najlepszego albumu rapowego za The Pinkprint[106].

W listopadzie 2014 roku Minaj opublikowała wideo z tekstem (lyrics video), zawierające obrazy w stylu nazistowskim, do swojego trzeciego singla „Only”. Liga Antydefamacyjna od razu wyraziła sprzeciw, twierdząc, że „niepokojące jest to, że nikt z grupy producentów, publicystów i menadżerów Minaj nie podniósł czerwonej flagi w sprawie wykorzystania takich obrazów przed udostępnieniem filmu”. Nazwali to wideo „niewrażliwym na ocalonych z Holokaustu i banalizacją historii tamtej epoki”[107]. Minaj nie miała twórczej kontroli nad wideo[108].

9 listopada 2014 roku Minaj była gospodarzem MTV Europe Music Awards 2014 w The SSE Hydro w Glasgow w Szkocji. Po raz drugi zdobyła również nagrodę Best Hip-Hop Award[109]. W marcu 2015 r. Minaj wyruszyła w swoją trzecią światową trasę koncertową zatytułowaną The Pinkprint Tour, a także została pierwszą artystką, która jednocześnie notowała cztery piosenki w pierwszej dziesiątce listy przebojów Billboard's Mainstream R&B/Hip-Hop. Na BET Awards 2015 Minaj zdobyła szóstą z rzędu nagrodę dla najlepszej artystki hip-hopowej, stając się raperką z największą liczbą zwycięstw w tej kategorii[110].

W sierpniu 2015 roku Madame Tussauds odsłoniło woskową figurkę Minaj, która przedstawiała ją pochyloną na dłoniach i kolanach - pozę z teledysku „Anaconda[111]. Atrakcja spotkała się z krytyką ze strony niektórych, w tym raperki Azealii Banks i The Independent, którzy nazwali ją „seksistowską” i „rasistowską”[112]. Mimo to Minaj wyraziła aprobatę dla figury woskowej w mediach społecznościowych[113]. Po tym, jak wielu odwiedzających zaczęło robić seksualnie sugestywne zdjęcia z posągiem Minaj, muzeum wprowadziło dodatkowe zabezpieczenia[114]. We wrześniu 2015 roku ogłoszono, że Minaj będzie producentem wykonawczym i pojawi się w serialu komediowym dla ABC Family (obecnie Freeform) opartym na jej życiu w Queens w Nowym Jorku[115]. Program nosił tytuł Nicki, a odcinek pilotażowy został nakręcony w rodzinnym mieście Minaj w styczniu 2016 r. W październiku 2016 r. Minaj stwierdziła, że kręcenie filmu zostało przełożone z nieujawnionych powodów[116].

Nicki w 2016

W maju 2015 roku ogłoszono, że Minaj pojawi się w trzeciej odsłonie serii filmów Barbershop, obok Ice Cube, Cedric the Entertainer, Eve i innych oryginalnych członków obsady[117]. Zatytułowany Barbershop: Na ostro, film został wydany 15 kwietnia 2016 roku i spotkał się z uznaniem krytyków, uzyskując średni wynik 93% na Rotten Tomatoes[118]. Postać Minaj w filmie to "bezczelny" fryzjer o imieniu Draya. Za rolę była nominowana do nagrody Teen Choice Award dla najlepszej aktorki filmowej: komedia[119].

W lutym 2017 roku Minaj pojawiła się na singlu Jasona DeruloSwalla[120], który dotarł do pierwszej dziesiątki w kilku krajach, w tym do szóstego miejsca na brytyjskiej liście singli. W następnym miesiącu Minaj podpisał kontrakt z główną agencją modelek Wilhelmina Models[121]. 20 marca 2017 r., kiedy jednocześnie ukazały się jej single „No Frauds”, „Changed It” i „Regret in Your Tears”, Minaj pobiła rekord największej liczby wejść na Billboard Hot 100 artystki. Rekord należał wcześniej do Arethy Franklin[122]. Rekord ten został później pobity przez Taylor Swift w grudniu 2020 roku[123]. W maju Minaj otworzyła rozdanie Billboard Music Awards 2017 składanką, którą pisarz Rolling Stone opisał jako „ekstrawagancko wyprodukowana” i „zręczna”[124].

Przez pozostałą część 2017 roku Minaj występował gościnnie w kilku singlach, w tym w „MotorSport” Migosów i „Rake It UpYo Gottiego, z których oba znalazły się w pierwszej dziesiątce listy Billboard Hot 100, zajmując odpowiednio miejsca szóste i ósme[125]. Wystąpiła również w utworze Katy PerrySwish Swish”, który dostał się na 46 miejsce listy przebojów i uzyskał status platyny w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie[126].

2018–2019: Queen[edytuj | edytuj kod]

Nicki Minaj występująca na MTV Video Music Awards w 2018

Minaj ogłosiła swój czwarty album, Queen, na czerwonym dywanie podczas Met Gali w 2018 roku[127]. Album miał zostać wydany 15 czerwca 2018 r., ale był wielokrotnie opóźniany, zanim został wydany 10 sierpnia 2018 r[128]. Jego główny singiel „Chun-Li” został wydany 12 kwietnia 2018 r. i zajął 10 miejsce. na liście Billboard Hot 100. Wystąpiła w programie Saturday Night Live oraz na rozdaniu BET Awards 2018[129]. Inny singiel, „Barbie Tingz”, został wydany wraz z „Chun-Li”, ale nie trafił do ostatecznej wersji albumu. Jest jednak zawarty w wersji Target albumu[130]. Drugi singiel z Queen, „Bed”, z udziałem Ariany Grande, został wydany 14 czerwca 2018 r. Wraz z premierą albumu i zajął 42 miejsce na liście Hot 100. 22 lipca 2018 r. singiel Tekashi'ego 6ix9ineFefe”, w którym pojawiła się Minaj, został wydany i zadebiutował na czwartym miejscu listy Billboard Hot 100[131]. „Fefe” było najwyższym gościnnym wykonaniem, pokonując szóste miejsce „Bang Bang” w 2014 roku. Później znalazł się na 3 miejscu i został dodany do Queen w połowie pierwszego tygodnia od wydania[132].

Dzień przed wydaniem albumu Minaj uruchomiła własną audycję radiową Beats 1, Queen Radio[133]. Queen zadebiutował na drugim miejscu na amerykańskiej liście Billboard 200 z 185 000 sprzedanymi egzemplarzami. Zadebiutował również na piątym miejscu w Wielkiej Brytanii i czwartym w Australii, co oznacza najwyższy debiut w karierze Minaj w tym drugim kraju. Debiutując na drugim miejscu na liście Billboard 200, Minaj wyraziła frustrację i skrytykował kilka osób w jej serii tweetów, w tym Travisa Scotta, którego album Astroworld zajął pierwsze miejsce przez drugi tydzień z rzędu, blokując Queen z debiutu na pierwszym miejscu[134]. Wszystko to zostało skrytykowane przez kilka serwisów informacyjnych i komentatorów[135][136][137][138]. Queen otrzymała ogólnie przychylne recenzje[139], choć niektórzy krytycy nie zgadzali się z długością i treścią liryczną albumu[140].

Pomimo mieszanej reakcji krytyków i zauważalnego spadku słuchalności radiowej dla swoich singli[141], album otrzymał platynę od RIAA za sprzedaż ponad 1 miliona egzemplarzy[142].

20 sierpnia Minaj zdobyła swoją czwartą nagrodę MTV Video Music Award za teledysk „Chun-Li” podczas 35. corocznej ceremonii[143]. W tym samym miesiącu ukazał się singiel BTSIdol” z Minaj. Zadebiutował na 11. miejscu na liście Billboard Hot 100, co czyni go drugim co do wielkości utworem tej grupy na listach przebojów[144]. 12 października 2018 roku brytyjska grupa Little Mix wydała singiel z Minaj pt. „Woman Like Me", który zadebiutował na piątym miejscu w Wielkiej Brytanii. Teledysk, w którym Minaj ma na sobie „elżbietańską kryzę i niewiele więcej”, został wydany tego samego miesiąca. Jeden z scenarzystów BBC stwierdził, że teledysk „porusza stereotypy związane z płcią”[145]. Minaj pojawiła się w piosence Tyga'iDip”, która osiągnęła 63 miejsce na liście Hot 100, co uczyniło ją pierwszą artystką, która ma 100 pozycji na liście. Później wzięła udział w corocznym wydarzeniu Billboard Women in Music, otrzymując za to nagrodę Game Changer Award[146].

Nicki Minaj (pośrodku) występująca z Little Mix na MTV Europe Music Awards w 2018

Minaj brał także udział w szeregu festiwali muzycznych. 2 września 2018 r. Minaj była jedną z głównych postaci corocznego festiwalu Made in America i doznała awarii garderoby[147]. W listopadzie 2018 roku Minaj została zaproszony na festiwal muzyczny DWP w Chinach, ale nie wystąpiła z powodu problemów z firmą organizującą to wydarzenie[148]. W kwietniu 2019 roku Minaj wystąpiła gościnnie na festiwalu muzyki i sztuki Coachella Valley w 2019 roku podczas występu Ariany Grande wraz z nią przy ich kolaboracjach „Side to Side” i „Bang Bang”. Jednak wystąpiły problemy techniczne ze słuchawką[149]. W tym samym miesiącu Minaj rozstała się ze swoim wieloletnimi menadżerami po porozumieniu[150].

W czerwcu 2019 roku Minaj wydała swoją pierwszą solową piosenkę z 2019 roku, zatytułowaną „Megatron”. W lipcu dostarczyła informacje o swoim nadchodzącym piątym albumie studyjnym, kiedy pojawiła się w programie The Tonight Show z udziałem Jimmy'ego Fallona, stwierdzając: „Jesteś pierwszy, który się dowie...oczywiście, że jest nowy album”[151]. Wystąpiła w piosence „Hot Girl Summer” u boku Megan Thee Stallion w sierpniu 2019 roku, która zadebiutowała na 11. miejscu listy Billboard Hot 100[152]. Minaj podłożyła głos w Angry Birds 2, wydanym w tym samym miesiącu[153]. 1 listopada 2019 roku Minaj pojawiła się w soundtracku filmu „Aniołki Charliego" w utworze „Bad To You”, wraz z Arianą Grande i Normani. Piosenka zadebiutowała na 51 miejscu w Wielkiej Brytanii[154]. W następnym tygodniu „Tusa” - współpraca Minaj z kolumbijską piosenkarką Karol G, została wydana na platformy streamingowe. Utwór zajął 42 miejsce na liście Billboard Hot 100 i dotarł na szczyty wielu innych list przebojów, w szczególności listy Billboard Hot Latin Songs i Billboard Argentina, gdzie jest to najdłuższy singiel numer 1, który przez 6 kolejnych miesięcy utrzymywał się na szczycie listy przebojów[155][156].

2020–obecnie: Współprace i inne projekty[edytuj | edytuj kod]

Po przerwie w mediach społecznościowych wróciła na Twittera i Instagrama 30 stycznia 2020 r., aby ogłosić swój występ jako gościnna jurorka w premierowym odcinku dwunastego sezonu amerykańskiej serii reality show RuPaul's Drag Race[157]. Następnego dnia ukazała się jej współpraca z amerykańską piosenkarką Meghan Trainor zatytułowana „Nice to Meet Ya”, której towarzyszył teledysk[158]. Wkrótce po opublikowaniu fragmentu nowego, nienazwanego utworu, Minaj ogłosiła, że wróci do muzyki ze swoją pierwszą solową piosenką z 2020 roku, zatytułowaną „Yikes”, która ukazała się 7 lutego 2020 roku[159].

1 maja 2020 roku amerykańska raperka Doja Cat współpracowała z Minaj w dwóch remiksach swojej piosenki „Say So”. W tym tygodniu remiks znalazł się na szczycie listy Billboard Hot 100, stając się pierwszym singlem Minaj, który osiągnął pierwsze miejsce[160]. Oznaczało to również, że po raz pierwszy piosenka dwóch rapujących artystek dotarła na szczyt listy przebojów[161] i była to pierwsza kolaboracja kobiet od czasu „FancyIggy Azalei z udziałem Charli XCX (2014), która znalazła się na szczycie listy przebojów[162]. Minaj pobiła również rekord najdłuższego oczekiwania na wejście na szczyt Hot 100, ponieważ remiks stał się jej 109. pozycją na liście. Minaj przez dwa tygodnie występował jako główny artysta[163]. 12 czerwca 2020 6ix9ine i Minaj wydali "Trollz", który stał się ich trzecią współpracą. Zadebiutował na szczycie Hot 100, stając się drugim numerem jeden Minaj. To uczyniło Minaj drugą raperką, która zadebiutowała na szczycie listy Hot 100 od czasu, gdy Lauryn Hill zrobiła to w 1998 roku z „Doo Wop (That Thing)[164]. Gdy spadł do 34, "Trollz" stał się pierwszym singlem, który spadł o ponad 30 pozycji w drugim tygodniu po debiucie na pierwszym miejscu, bijąc rekord największego spadku z pierwszego w kraju w tamtym czasie[165]. Rekord został pobity przez „WillowTaylor Swift, która po debiucie na szczycie listy spadła do 38[166].

30 lipca 2020 roku Minaj współpracowała z ASAP Ferg i MadeinTYO przy utworze „Move Ya Hips[167]. Spadając o 80 miejsc w drugim tygodniu z miejsca 19 na 99, singiel pobił rekord największego spadku w historii Hot 100[168]. Prawie miesiąc później Minaj pojawiła się w utworze Ty Dolla SignExpensive” i pojawiła się w teledysku do niego[169]. Nadal pojawiała się jako główna artystka w kilku piosenkach pod koniec 2020 roku i wydała „What That Speed Bout!?” z Mike Will Made It i YoungBoy Never Broke Again 6 listopada[170]. Później tego samego miesiąca Minaj ogłosiła sześcioczęściowy serial dokumentalny, opisujący ostatnie lata jej życia. Będzie miał premierę w HBO Max[171].

7 maja 2021 roku „LLC”, utwór z jej czwartego albumu Queen, znalazł się na szczycie list przebojów iTunes w USA po tym, jak jej fani zorganizowali „LLC Party” w mediach społecznościowych, aby zachęcić innych do słuchania i pobierania utworu. To sprawiło, że Queen stał się albumem raperki z największą liczbą hitów iTunes w historii iTunes w USA[172][173][174].

14 maja 2021 roku Minaj wydała reedycję jej mixtape'u Beam Me Up Scotty z 2009 roku[175]. Piosenka z reedycji, zatytułowana Seeing Green z udziałem raperów Drake'a i Lil Wayne'a, trafiła na szczyt amerykańskich list przebojów iTunes wkrótce po jej wydaniu[176].

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Onika Tanya Maraj urodziła się w Saint James 8 grudnia 1982 roku[177]. Jej ojcem był Robert Maraj (zm. 2021[178]), dyrektor finansowy i piosenkarz gospelowy na pół etatu. Jej matka, Carol Maraj, jest także piosenkarką gospelową o pochodzeniu afro-trynidadzkim[179]. Carol w młodości Minaj pracowała w działach płac i księgowości[180]. Ojciec Minaj był uzależniony od alkoholu, padł ofiarą tzw. „epidemii narkotykowej"[181] i miał gwałtowny temperament, co spowodowało, że spalił ich dom w grudniu 1987 roku. Ma starszego brata imieniem Jelani, młodszego brata imieniem Micaiah i młodszą siostrę imieniem Ming.

Jako dziecko Minaj i jej starszy brat Jelani dorastali z babcią w Saint James w gospodarstwie domowym z jedenastoma kuzynami[182]. Matka Minaj, Carol Maraj, pracowała na wielu posadach w Saint James, zanim otrzymała Zieloną Kartę w wieku 24 lat. Następnie przeniosła się do Bronxu w Nowym Jorku, aby uczęszczać do Monroe College, pozostawiając Minaj i Jelani w Trynidadzie z babcią. W końcu, kiedy Minaj miała pięć lat, Carol dostała swój pierwszy dom przy 147 ulicy w południowej Jamajce w Queens i przeniosła Minaj i Jelaniego, aby zamieszkali z nią i ich ojcem. Minaj wspomina: „Nie sądzę, żebym byał bardzo zdyscyplinowana w moim domu. Moja mama mnie motywowała, ale nie był to surowy dom. Troszkę chciałam mieć surowy dom"[183]. Minaj z powodzeniem przeszła przesłuchanie do szkoły im. Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts, która koncentruje się na sztukach wizualnych i występach[184]. Po ukończeniu studiów Minaj chciała zostać aktorką i została obsadzona w sztuce off-Broadwayu In Case You Forget w 2001 roku[185].

W wieku 19 lat, gdy borykała się z karierą aktorską, pracowała jako kelnerka w restauracji Red Lobster na Bronksie, ale została zwolniona za nieuprzejmość wobec klientów[186]. Powiedziała, że została zwolniona z „co najmniej 15 miejsc” z podobnych powodów[187]. Jej prace obejmowały przedstawiciela obsługi klienta i zarządzanie biurem na Wall Street. Wspomina, że kupiła BMW jako 19-latka za pieniądze z kelnerki[188].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Nicki Minaj podczas trasy The Femme Fatale Tour w 2011

Styl muzyczny[edytuj | edytuj kod]

Minaj jest znana ze swojego niezwykłego stylu rapowania i wyjątkowego flow. Jej rap jest charakterystyczny ze względu na szybkość oraz użycie alter ego i akcentów, głównie brytyjskiego cockney[189]. W swoich piosenkach często zarówno śpiewa, jak i rapuje, łącząc w swojej pracy metafory, puentę i grę słów. Jej alter ego są wkomponowane w jej teksty z brytyjskimi akcentami (Roman Zolanski) lub cichością (Harajuku Barbie). Ice-T powiedział o rapowym stylu Minaj: „[Minaj] robi swoje. Ma swój własny sposób. Ma świetny sposób wokalu. Przypomina mi trochę kobiecą wersję Busta Rhymes, na przykład sposób, w jaki rzuca głosem w różnych kierunkach”[190].

Kiedy zaczęłam rapować, ludzie próbowali zrobić ze mnie typowego nowojorskiego rapera, ale nim nie jestem. Nie mam nic do nowojorskich raperów, ale nie chcę, aby ludzie mnie słyszeli i wiedzieli dokładnie, skąd jestem.

Nicki Minaj, Billboard[191]

Uznana za rapera, lubi gatunki muzyki elektronicznej (zwłaszcza electropop)[192]. Pink Friday oznaczał jej eksplorację gatunków, dając początek piosenkom electro, w tym popowym „Super Bass”. Łącząc także rap z muzyką syntezatorową, drugi album Minaj zawierał kilka piosenek electro-hop i electro pop: „HOV Lane”, „Whip It”, „Automatic”, „Come on a Cone”, „Young Forever”, „Fire Burns[193],„ Roman Holiday ” i „Beez in the Trap”; podczas gdy „Starships” to piosenka eurodance[194]. Współpracowała z innymi artystami, co doprowadziło do powstania bardziej elektronicznych piosenek: „The Boys” z piosenkarką Cassie oraz „Beauty and a Beat” z Justinem Bieberem.

Jej wers z „MonsterKanye Westa spotkał się z uznaniem krytyków i w znacznym stopniu przyczynił się do jej popularności; wielu krytyków twierdziło, że miała w piosence najlepszą zwrotkę[195][196]. Jej zwrotka została uznana przez Complex za najlepszą zwrotkę rapową 2010 roku[197]. West twierdził w pewnym momencie, że rozważał usunięcie jej wersetu z utworu, ponieważ obawiał się, że przyćmi to jego własną pracę:

To był taki moment, kiedy pomyślałem o usunięciu zwrotki Nicki z „Monster”, ponieważ wiedziałem, że ludzie powiedzieliby, że to najlepsza zwrotka na najlepszym albumie hiphopowym wszechczasów lub ewentualnie na jednym z top 10. I wykonałbym całą tę pracę, osiem miesięcy pracy nad „Dark Fantasy”, a ludzie do dziś mówią mi: „Moją ulubioną rzeczą była zwrotka Nicki Minaj”. Więc jeśli pozwolę mojemu ego wyciągnąć ze mnie to, co najlepsze, zamiast pozwolić tej dziewczynie dostać szansę, aby ta platforma była wszystkim, czym mogła być, zdjąłbym ją lub zmarginalizowałbym ją, spróbowałbym powstrzymać ją przed tym błyszczącym momentem…[198]

Alter ego[edytuj | edytuj kod]

Podczas gdy jej rodzice często kłócili się w dzieciństwie, Minaj żyła postaciami, które stworzyła i była to jej droga ucieczki. Przypomniała sobie, że „fantazja była moją rzeczywistością”, a jej pierwszą tożsamością była Cookie, która stała się Harajuku Barbie i (później) Nicki Minaj[199]. W listopadzie 2010 roku Minaj stworzyła alter ego Nicki Teresa, nosząc kolorowe nakrycie głowy i nazywając siebie „uzdrowicielką dla swoich fanów” - podczas wizyty w Fundacji Garden of Dreams w Fuse Studios w Nowym Jorku[200]. Wprowadziła inne alter ego, Rosę (wymawiane z przesadnym R), aby upamiętnić swój występ w grudniu 2010 roku w Lopez Tonight[201].

Jednym z najbardziej znanych alter ego Minaj jest „demon wewnątrz niej” o imieniu Roman Zolanski (imieniem reżysera filmowego Romana Polańskiego ze zmodyfikowanym nazwiskiem), „brat bliźniak” Minaj, którego postać przyjmuje, gdy jest zła[202]. Roman został porównany do alter ego Eminema Slim Shady, a w „Roman's Revenge” Minaj i Eminem współpracują jako swoje alter ego[203]. Powiedziała, że na jej następnym albumie będzie dużo Romana: „A jeśli nie znasz Romana, to wkrótce go poznasz. To chłopiec, który żyje we mnie. Jest wariatem i jest gejem i będzie tam dużo przebywał[204]. " Roman ma matkę, Marthę Zolanski[205], która pojawiła się w „Roman's Revenge” z brytyjskim akcentem[206] i po raz pierwszy zaśpiewała na „Roman Holiday[207]. Martha pojawiła się w teledysku do „Moment 4 Life” jako wróżka chrzestna Nicki[208].

Inspiracje[edytuj | edytuj kod]

Nicki Minaj wymienia raperów: Jay-Z (po lewej) oraz Foxy Brown (po prawej) jako swoje główne inspiracje

Minaj wymienia Foxy Brown i Jay-Z jako główne inspiracje: „Naprawdę kochałam [Foxy] jako rapperkę. Byłam bardzo zainteresowana jej umysłem i jej aurą [i] byłam naprawdę bardzo zaangażowana w Jay-Z. Ja i moi przyjaciele z liceum, recytowaliśmy wszystkie teksty Jay-Z. Jego teksty były naszymi słowami w naszych rozmowach przez cały czas”[209]. Powiedziała dalej: „Nigdy tak naprawdę nie powiedziałam Foxy, jak bardzo na mnie wpłynęła i jak bardzo zmieniła moje życie, a musisz to powiedzieć ludziom, kiedy będą żyli, aby móc nawet przyjąć komplement, zamiast oddawać im hołd, kiedy już ich tu nie ma”[210], dodając, że Foxy Brown była dla niej „najbardziej wpływową raperką”, chociaż początkowo porównywano ją do Lil' Kim, kiedy zadebiutowała. Nicki i Lil Kim, często wymieniani jako główny rywal rapowy Foxy, wymieniali ze sobą słowa w mediach społecznościowych i w swojej muzyce[211]. Minaj i Foxy współpracowali przy utworze „Coco Chanel” z czwartego albumu Minaj - Queen[212].

Jada Pinkett Smith jest jednym z wzorców do naśladowania Minaj w jej karierze aktorskiej[213]. Minaj zainspirowała się Monicą, piosenkarką R&B, śpiewającą „Why I Love You So Much” na każdym pokazie talentów, w którym brała udział. Występując w Atlancie w ramach swojej Pink Friday Tour, nazwała Monicę jednym ze swoich największych muzycznych wpływów wszech czasów. Minaj wymieniała również Madonnę[214], Enyę[215], Lil Wayne'a[216], Eminema[216], Beyoncé, Kanye Westa, Trinę i Drake'a[217].

Nazwała Betsey Johnson inspiracją modową: „[Betsey] jest wolnym duchem. Kiedy spotkałam ją pewnego dnia, czułam, że znam ją przez całe życie. Jest taka ciepła, troskliwa i opiekuńcza. Jest niesamowicie utalentowana, a ja nosiłam jej ubrania od zawsze, więc spotkanie z nią było jak: „Yay!”, kłaniałam się jej, ona jest zajebista![218]" Minaj wyraziła również uznanie dla stylu Cyndi Lauper i tego, jak jej filmy zainspirowały ją jako nastolatkę: „Kiedy po raz pierwszy poszłam na farbowanie włosów, miałam około 14 lat i chciałam blond pasemka. Kosmetyczka powiedziała:„ Nie, musisz dać matkę do telefonu”, a ja tylko płakałam i błagałam. Zawsze eksperymentowałam. Filmy Cyndi Lauper - to mnie zaintrygowało”[219].

Wizerunek[edytuj | edytuj kod]

Na początku swojej kariery Minaj często nosiła kolorowe kostiumy, kosmetyki i peruki

W 2012 roku redaktor New York Timesa powiedział, że niektórzy uważają ją za „najbardziej wpływową raperkę wszechczasów”[220]. Minaj została nazwana „czarną Lady Gagą” ze względu na jej kolorowe kostiumy i peruki. W jednym wywiadzie Minaj odrzuciła porównanie[221], ale w innym powiedziała, że inspiruje ją kreatywność Gagi[222]. Minaj wymieniła Alexandra McQueena, Gianniego Versace i Christiana Louboutina jako swoich ulubionych projektantów[223]. The Huffington Post opisał jej styl jako „podejmujący ryzyko” i „daleko idący”, z „odważnymi wyborami krawieckimi”[224]. Yahoo! nazwał jej sukienkę „kolorową” i „szaloną” oraz napisał, że „świat mody i muzyki z pewnością byłby bardzo cichy bez pani Minaj”[225]. Minaj była kilkakrotnie umieszczana na corocznej liście Maxim Hot 100[226][227]. Jej budowa ciała, zwłaszcza pośladki, przyciągnęły uwagę mediów.

Minaj mówiła o feminizmie w wywiadzie dla Vogue w 2015 roku, mówiąc: „Są rzeczy, które robię, których feministki nie lubią, i są rzeczy, które robię, które im się podobają. Nie nazywam tak siebie”[228]. W 2018 roku wywiad z Elle, w którym omawiała prostytutki, swój własny seksapil i seksualność w muzyce i mediach społecznościowych, spotkał się z krytyką[229][230]. W magazynie The New York Times krytyk muzyczny Vanessa Grigoriadis powiedziała, że Minaj „stała się ekspertem w modelowaniu sposobów, w jakie kobiety mogą sprawować władzę w branży dla siebie i mówi własnym zdaniem[231]."

Na początku swojej kariery uczyniła autografy na piersi częścią swojego ruchu, aby wzmocnić pozycję kobiet[232]. W 2010 roku powiedziała, że chociaż początkowo czuła się zobowiązana do naśladowania prowokacyjnych zachowań „raperek tamtych czasów”, zamierzała ujarzmić swoją seksualność, ponieważ „chce, aby ludzie - zwłaszcza młode dziewczyny - wiedzieli o tym, że w życiu, nic nie będzie oparte na seksapilu. Musisz mieć coś innego do tego"[233] Jednak później w swojej karierze Minaj wykorzystała swoją seksualność i często przyciągała uwagę mediów ze względu na swoje jednoznacznie seksualne i prowokujące teksty, występy i obecność w mediach społecznościowych. Komentatorzy i krytycy często debatują, czy praca Minaj wzmacnia pozycję kobiet, czy też je uprzedmiotawia[234].

Okładka i teledysk do jej singla „Anaconda” z 2014 roku wywołały poważne kontrowersje po wydaniu[235]. Teledysk został obejrzany 19,6 miliona razy w ciągu pierwszych 24 godzin od wydania, co pobiło ówczesny rekord Vevo (wcześniej ustanowiony również przez nią)[236]. Krytycy nazwali wideo i okładkę „zbyt nieprzyzwoitymi”[237], podczas gdy inni chwalili Minaj za „posiadanie swojej seksualności”[238], przyglądając się jej pracy z perspektywy feministycznej[239][240][241][242]. Pisarz dla The Guardian powiedział o piosence i teledysku „Anaconda”: „Minaj dosłownie wciska się w odę Sir Mix-A-Lota do pośladków z Anacondą, zamieniając klasyczną piosenkę w rozmowę i nie pozwalając kamerze na obiektywizację jej tańca na kolanach, utrzymując go w oddaleniu, na odległość”[243].

Billboard umieścił Minaj na czwartym miejscu najbardziej aktywnych muzyków w mediach społecznościowych na liście Social 50 z marca 2011 roku[244]. Minaj jest także najczęściej obserwowanym raperem na świecie na Instagramie z 133 milionami obserwujących[245][246]. Na Twitterze jest jedną z najczęściej obserwowanych raperów, z 22 milionami obserwujących ją osób[247].

Dobroczynność[edytuj | edytuj kod]

Katy Perry (po lewej) i Minaj występujące dla członków służby podczas koncertu VH1 Divas Salute the Troops w 2010 roku

W 2010 roku Minaj wykonała coverGirls Just Wanna Have Fun” wraz z piosenkarką Katy Perry dla członków zespołu podczas koncertu VH1 Divas Salute the Troops w 2010 roku[248][249]. W 2011 roku Mattel stworzyło lalkę Barbie z podobizną Minaj na aukcję dla Project Angel Food, organizacji charytatywnej dostarczającej żywność osobom dotkniętym HIV i AIDS[250]. W 2012 roku, w następstwie huraganu Sandy, Minaj przekazała 15 000 dolarów bankowi żywności Nowego Jorku i zorganizowała tzw. turkey drive na swojej macierzystej uczelni PS 45[251].

W maju 2017 roku Minaj zaoferowała za pośrednictwem Twittera opłacenie czesnego za studia i pożyczek studenckich dla 30 swoich fanów. Spełnia ich prośby, ofiarując od 500 dolarów na przybory szkolne do 6000 dolarów na czesne, obiecując odpowiedzieć na więcej próśb w ciągu miesiąca lub dwóch[252]. Ogłosiła również, że w najbliższej przyszłości uruchomi oficjalną organizację charytatywną na rzecz pożyczek studenckich i opłacania czesnego. W tym samym miesiącu Minaj ujawniła na Instagramie, że od kilku lat przekazuje pieniądze wiosce w Indiach za pośrednictwem swojego pastora Lydii Sloley. Te darowizny pomogły wiosce uzyskać centrum komputerowe, instytut krawiecki, program do czytania i dwie studnie wodne. „Z tego jestem najbardziej dumna” - powiedziała o nowych przybudówkach do wioski[253].

W sierpniu 2017 r. po huraganie Harvey, który uderzył w miasto Houston w Teksasie, Minaj odpowiedziała na wyzwanie w mediach społecznościowych komika i aktora Kevina Harta i przekazała 25000 dolarów Czerwonemu Krzyżowi, mówiąc, że „modli się za wszystkich tam”[254][255].

4 września 2018 roku Minaj wystąpiła jako gość i wykonała kilka piosenek w programie The Ellen Degeneres Show[256]. Przez cały odcinek Minaj i Degeneres, z udziałem Walmarta, przekazali fanom ponad 150000 dolarów darowizn[257].

W 2019 roku Minaj wycofała się z koncertu w Arabii Saudyjskiej po tym, jak „działacz na rzecz praw kobiet Loujain al-Hathloul został zatrzymany i aresztowany za wypowiadanie się przeciwko saudyjskiemu reżimowi”. Minaj została pochwalona przez Fundację Praw Człowieka i wydała oświadczenie, w którym powiedziała: „Po dokładnej refleksji [...] uważam, że ważne jest, aby jasno wyrazić swoje poparcie dla praw kobiet, społeczności LGBTQ i wolności słowa[258][259]. W 2020 roku, po wydaniu utworu Minaj i 6ix9ine, „Trollz”, Minaj ogłosiła, że część dochodów z piosenki, wraz z zyskami ze wszystkich towarów, zostanie przeznaczona na Projekt Bail w czasie protestów Black Lives Matter wywołanych śmiercią George'a Floyda"[260].

Dochody[edytuj | edytuj kod]

Jest jedyną raperką, która znajduje się na liście Hip Hop Cash Kings magazynu „Forbes”. Zadebiutowała na niej w 2011, zarabiając od maja 2010 do kolejnego roku 6,5 mln dolarów. Po osiągnięciu konta 15,5 mln dolarów w czerwcu 2012 znalazła się na 8. miejscu listy, a w 2013 – na 4. miejscu z dorobkiem 29 mln dolarów. W 2014 jej zarobki od czerwca 2013 do czerwca 2014 oszacowano na 14 mln dolarów. Jej wartość netto w 2021 jest szacowana na ok. 150 mln dolarów[261].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Główny artykuł: Dyskografia Nicki Minaj.

Trasy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

  • Lil Wayne – America's Most Wanted Tour (2008) (support)
  • Lil Wayne – I Am Still Music Tour (2011) (support)
  • Britney Spears – femme Fatale Tour (2011) (support)
  • Pink Friday Tour (2012)
  • Pink Friday: Reloaded Tour (2012)
  • The Pinkprint Tour (2015)
  • Nickihndrxx (2019) (anulowane) (z Future)
  • The Nicki WRLD Tour (2019) (z Juice WRLD)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nicki Minaj, Biography.com [dostęp 2018-01-05] (ang.).
  2. Nicki Minaj | Biography & History | AllMusic, AllMusic [dostęp 2018-01-05].
  3. Nicki Minaj | Trinidadian-born singer, songwriter, and television personality, „Encyclopedia Britannica” [dostęp 2018-01-05] (ang.).
  4. Jon Caramanica, A Singular Influence, „The New York Times”, 30 marca 2012, ISSN 0362-4331 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  5. Gold & Platinum, RIAA [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  6. Joe Echevarria, Nicki Minaj Drops ‘The Pinkprint’ Album – Today in Hip-Hop - XXL, XXL Mag, 15 grudnia 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  7. Brittany Spanos, Brittany Spanos, How Nicki Minaj Courted Controversy, Expanded Empire in 2015, Rolling Stone, 22 grudnia 2015 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  8. See the winners list for the 2020 Latin Grammys, EW.com [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  9. Karol G & Nicki Minaj's 'Tusa' Becomes First Song by Two Lead Female Artists to Debut at No. 1 on Hot Latin Songs, Billboard, 20 listopada 2019 [dostęp 2021-04-15].
  10. 'Tusa' Hits 13 Weeks on Top of Billboard Argentina Hot 100, Matching 'Otro Trago' Record, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  11. Nicki Minaj Reacts to Going Number One in 2020 — Again, PAPER, 22 czerwca 2020 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  12. Nicki Minaj Passes Aretha Franklin for Most Billboard Hot 100 Hits of Any Female Artist, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  13. Nicki Minaj Makes History as First Woman With 100 Appearances on Billboard Hot 100, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  14. Jon Caramanica, A Singular Influence, „The New York Times”, 30 marca 2012, ISSN 0362-4331 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  15. Genius | Song Lyrics & Knowledge, Genius [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  16. Nicki Minaj Is The 21st Century's Insatiable Hip-Hop Monarch, NPR.org [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  17. Nicki Minaj: Is the queen of rap's crown fading?, „BBC News”, 22 sierpnia 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  18. Michael Arceneaux, Nicki Minaj is the queen of rap. She needs to start acting like it., Mic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  19. Genius | Song Lyrics & Knowledge, Genius [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  20. Michael Arceneaux, Nicki Minaj is the queen of rap. She needs to start acting like it., Mic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  21. Happy, birthday Nicki Minaj! Here's the queen of rap through the years, www.usatoday.com [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  22. Daddy Yankee Named Songwriter of the Year at 2021 ASCAP Latin Music Awards: Full Winners' List, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  23. Top Artists - Decade-End, Billboard [dostęp 2021-04-15].
  24. The 100 Most Influential People | TIME, TIME.com [dostęp 2021-04-15].
  25. Roger Krastz, 50 Most Followed Rappers on Instagram - XXL, XXL Mag, 8 sierpnia 2015 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  26. Nicki Minaj is getting her own HBO documentary series, NME, 21 listopada 2020 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  27. LOU$TAR- H.O.O.D.S.T.A.R.S Feat. Nicki Minaj & 7even-up | LISTEN, Def Pen, 12 września 2010 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  28. Nicki Minaj As A “Hood$tar” Before The Glitz, The T*ts, The Glam, And The CAKES!, Bossip, 19 lipca 2010 [dostęp 2021-04-15].
  29. Big Fendi Calls Nicki Minaj "a Groupie", Blasts Her on The Breakfast Club | 24urban.com, web.archive.org, 6 września 2015 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-06].
  30. NICKI MINAJ | HIP HOP | RAPINDUSTRY.COM, web.archive.org, 18 lipca 2012 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-18].
  31. Nicki Minaj - Playtime Is Over, HotNewHipHop [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  32. Nicki Minaj - Sucka Free (Hosted By Lil Wayne) Mixtape Hosted by Young Money Ent., LiveMixtapes [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  33. Underground Music Awards - UMA's, web.archive.org, 30 marca 2014 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2014-03-30].
  34. Beam Me Up Scotty Mixtape by Nicki Minaj Hosted by DJ Holiday & The Trapaholics - // Free Mixtapes @ DatPiff.com, DatPiff [dostęp 2021-04-15].
  35. Artist Search for "nicki minaj", AllMusic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  36. Nicki Minaj: Artists To Watch 2010, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  37. XXL Staff, XXcLusive: Nicki Minaj Signs With Young Money/Universal - XXL, XXL Mag, 31 października 2009 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  38. 5 Star (Remix) [feat. Gucci Mane, Trina & Nicki Minaj - Single by Yo Gotti]. [dostęp 2021-04-15].
  39. We Are Young Money by Young Money. [dostęp 2021-04-15].
  40. Artist Search for "young money", AllMusic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  41. Artist Search for "young money", AllMusic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  42. Gold & Platinum, RIAA [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  43. Shaheem Reid, Nicki Minaj Gets 'Stamp Of Approval' From Jay-Z, MTV News [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  44. New Music: Nicki Minaj f/ Sean Garrett – 'Massive Attack', Rap-Up [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  45. Nicki Minaj Announces Album Title, Rap-Up [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  46. Sean Garrett: Nicki Minaj's Failed Single Was 'Out Of My Control', Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  47. Single Cover: Nicki Minaj – 'Your Love', Rap-Up [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  48. Artist Search for "nicki minaj", AllMusic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  49. Check It Out - Single by will.i.am & Nicki Minaj. [dostęp 2021-04-15].
  50. Nicki Minaj’s “Right Thru Me” Asks, “How Do You Do That Sh*t?”, idolator, 22 września 2010 [dostęp 2021-04-15].
  51. Nicki Minaj Says Kanye West's 'Monster' Almost Didn't Make His 'MBDTF' Album, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  52. Kanye West, Finally Unraveled, The Village Voice, 17 listopada 2010 [dostęp 2021-04-15].
  53. Nicki Minaj, GRAMMY.com, 15 grudnia 2020 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  54. Pink Friday. Nicki Minaj Universal (Universal Music). [dostęp 2021-04-15].
  55. Nicki Minaj's 'Roman Reloaded' Debuts at No. 1 on Billboard 200, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  56. Nicki Minaj's 'Pink Friday': Read EW's review, EW.com [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  57. Nicki Minaj's 'Pink Friday' Certified Platinum, Rap-Up [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  58. FMQB: Radio Industry News, Music Industry Updates, Arbitron Ratings, Music News and more!, web.archive.org, 5 lipca 2011 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-05].
  59. Nicki Minaj Dominates ‘Saturday Night Live’, Spin, 30 stycznia 2011 [dostęp 2021-04-15].
  60. Artist Search for "nicki minaj", AllMusic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  61. Gold & Platinum, RIAA [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  62. Jocelyn Vena, Britney Spears To Tour With Nicki Minaj, MTV News [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  63. Britney Spears | Awards, AllMusic [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  64. The 10 Most Controversial Moments of Nicki Minaj's Career, Pg. 8 | Vibe, web.archive.org, 16 czerwca 2012 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-16].
  65. Nicki Minaj Addresses Good Morning America Nip Slip: It Wasn't a Stunt!, Us Weekly, 10 kwietnia 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  66. Archive-James-Dinh, Nicki Minaj Wins Best Hip-Hop Video VMA, MTV News [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  67. WORLD PREMIERE: Listen To Nicki Minaj’s New Single ‘Starships’ [AUDIO] | Ryan Seacrest - The official entertainment news site of American Idol host and American Top 40 on air radio personality!, web.archive.org, 16 lutego 2012 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-16].
  68. Gotye has best-selling single of 2012, The Nation, 2 grudnia 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  69. Gil Kaufman, Nicki Minaj Looking For Ultimate Hip-Hop/Pop Crossover, MTV News [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  70. Haley Blum, Nicki Minaj sued by musician over 'Starships', USA TODAY [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  71. HipHopDX-, Nicki Minaj f. 2 Chainz - Beez In The Trap, HipHopDX, 21 marca 2012 [dostęp 2021-04-15].
  72. New Music: Nicki Minaj f/ Chris Brown – 'Right By My Side', Rap-Up [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  73. Colin Daniels, Nicki Minaj delays 'Roman Reloaded', Digital Spy, 21 stycznia 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  74. Nicki Minaj's 'Roman Reloaded' Debuts at No. 1 on Billboard 200, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  75. Nicki Minaj And Cover Drive's New Songs Join Capital FM Playlist (15th June), Capital [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  76. Super Bowl: Madonna gives 'shot of brass', „BBC News”, 6 lutego 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  77. Nicki Minaj Comes in First: A Look at Her Milestones, BET.com [dostęp 2021-04-15].
  78. The 10 Most Controversial Moments of Nicki Minaj's Career, Pg. 2 | Vibe, web.archive.org, 11 czerwca 2012 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-11].
  79. Nicki Minaj's "Vulgar" Grammys Exorcism Angers Catholic League, E! Online, 13 lutego 2012 [dostęp 2021-04-15].
  80. Bill, IS NICKI MINAJ POSSESSED?, Catholic League [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  81. Nicki Minaj’s Pink Friday World Tour Pops Open In Sydney: Concert Review, idolator, 16 maja 2012 [dostęp 2021-04-15].
  82. Colin Daniels, Nicki Minaj extends UK arena tour, Digital Spy, 5 lipca 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  83. http://okmagazine.com/get-scoop/*nicki-minaj-defends-decision-drop-out-hot-97-summer-jam-concert-lil-wayne-radio/.goły link w tytule
  84. Justin Harp, Nicki Minaj: 'Ice Age 4 is an honour', Digital Spy, 4 lipca 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  85. Sam Rigby, MTV EMAs winners unveiled in Frankfurt, Digital Spy, 11 listopada 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  86. Pearl Future feat. Nicki Minaj “Lookin’ At Me” (Download) – The Nicki Minaj Network – The ultimate Nicki Minaj fansite for your 24/7 daily dose of Nicki news!, web.archive.org, 28 stycznia 2018 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-28].
  87. iTunes - Music - Pink Friday: Roman Reloaded the Re-Up by Nicki Minaj, web.archive.org, 2 czerwca 2014 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2014-06-02].
  88. Nicki Minaj launching record label - Story - Entertainment - 3 News, web.archive.org, 5 listopada 2013 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-05].
  89. Rolling Stone, Rolling Stone, Nicki Minaj and Keith Urban Confirmed As American Idol Judges, Rolling Stone, 16 września 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  90. Jocelyn Vena, Nicki Minaj, Mariah Carey: A Timeline To Their 'American Idol' Beef, MTV News [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  91. Mariah Carey and Nicki Minaj's American Idol Feud: 5 Best Moments, E! Online, 14 marca 2013 [dostęp 2021-04-15].
  92. Erin Coulehan, Erin Coulehan, Nicki Minaj and Mariah Carey Leaving 'American Idol', Rolling Stone, 31 maja 2013 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  93. Nicki Minaj to make movie debut in new Cameron Diaz comedy, NME, 29 kwietnia 2013 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  94. Nicki Minaj Makes Film Debut in Cameron Diaz's 'The Other Woman', The Hollywood Reporter, 25 kwietnia 2013 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  95. Nicki Minaj 'To Star In Movie With Brad Pitt' | MTV UK, www.mtv.co.uk [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  96. Nicki Minaj Will 'Focus On Rap' For Upcoming Album, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  97. Nicki Minaj Says Third Album Will Be an Extension of The Re-Up, BET.com [dostęp 2021-04-15].
  98. Rob Markman, Nicki Minaj 'Delving Into Deep Sh--' On 2014 Album, MTV News [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  99. a b MICHAEL J. FEENEY, Harlem and Malcolm X’s daughter slam Nicki Minaj for online artwork that they call 'disrespectful', nydailynews.com [dostęp 2021-04-15].
  100. Was Nicki Minaj Out Of Line With Jab At Malcolm X’s Daughter On “Chi-Raq” Track?, The Latest Hip-Hop News, Music and Media | Hip-Hop Wired, 8 kwietnia 2014 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  101. Nicki Minaj Reveals New Single Title at 2014 Billboard Music Awards, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  102. Nicki Minaj Previews Steamy 'Anaconda' Video, Unleashes Full Track, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  103. Nicki Minaj's 'Anaconda' Video Breaks Vevo Record, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  104. Facebook i inni, Grammys 2015: Complete list of winners and nominees, Los Angeles Times, 9 lutego 2015 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  105. Taylor Swift Back at No. 1 on Billboard 200, Nicki Minaj Debuts at No. 2, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  106. Nicki Minaj, GRAMMY.com, 15 grudnia 2020 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  107. Watch Nicki Minaj's Totalitarian 'Only' Lyric Video With Drake, Lil Wayne, Chris Brown, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  108. Kory Grow, Kory Grow, Nicki Minaj Addresses Controversial 'Nazi' Video, Rolling Stone, 11 listopada 2014 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  109. Nadeska Alexis, Nicki Minaj Dropped Endless F-Bombs While Hosting The 2014 MTV EMA, MTV News [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  110. Dan Rys, Nicki Minaj Wins Best Female Hip-Hop Artist at the 2015 BET Awards - XXL, XXL Mag, 28 czerwca 2015 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  111. Music Icons | Madame Tussauds Las Vegas at the Venetian, Madame Tussauds Las Vegas [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  112. Azealia Banks was right about the Nicki Minaj waxwork: it's a sexist,, The Independent, 26 sierpnia 2015 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  113. Nicki Minaj’s Wax Figure Gets Extra Security And The Museum Explains Why They Chose That Pose, The FADER [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  114. Nicki Minaj’s Wax Figure Gets Extra Security And The Museum Explains Why They Chose That Pose, The FADER [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  115. Nellie Andreeva, Nellie Andreeva, Nicki Minaj Comedy Gets ABC Family Series Commitment, Deadline, 29 września 2015 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  116. Noah Yoo, Nicki Minaj’s ABC Show Postponed, Pitchfork [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  117. Nicki Minaj Headed for the Big Screen in 'Barbershop 3', Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  118. Barbershop: The Next Cut (2016). [dostęp 2021-04-15].
  119. Teen Choice Awards 2016 Nominations Announced: See the "First Wave" of Potential Winners, E! Online, 24 maja 2016 [dostęp 2021-04-15].
  120. Nicki Minaj and Her Visor Star in the Video For Jason Derulo’s “Swalla”, Complex [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  121. Janelle Okwodu, Nicki Minaj Just Signed a Major Modeling Contract, Vogue [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  122. Nicki Minaj Passes Aretha Franklin for Most Billboard Hot 100 Hits of Any Female Artist, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  123. Taylor Swift Sends All 15 Songs From ‘Evermore’ Onto Hot 100, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  124. Elias Leight, Elias Leight, Watch Nicki Minaj Open BBMAs With Star-Studded Medley, Rolling Stone, 22 maja 2017 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  125. Nicki Minaj, Billboard [dostęp 2021-04-15].
  126. RIAA PRESENTS KATY PERRY WITH RECORD-BREAKING THREE DIAMOND SONG AWARDS DURING D.C. STOP OF WITNESS: THE TOUR, RIAA, 26 września 2017 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  127. Nicki Minaj Announces New Album 'Queen' at Met Gala, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  128. Nicki Minaj Delays 'Queen' Album Release to August, Spin, 24 maja 2018 [dostęp 2021-04-15].
  129. 'SNL': Nicki Minaj Performs 'Chun-Li' and 'Poke it Out,' Appears in Unaired Sketch, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  130. Nicki Minaj's 'Barbie Tingz' Single Is Missing From 'Queen' And Fans Are Outraged, www.bet.com [dostęp 2021-04-15].
  131. Drake Dominates Hot 100 for Fourth Week With 'In My Feelings,' DJ Khaled's All-Star 'No Brainer' Debuts at No. 5, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  132. Nicki Minaj Adds 6ix9ine Collaboration 'Fefe' to 'Queen' Tracklist, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  133. Nicki Minaj Launches 'Queen Radio', PAPER, 8 sierpnia 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  134. Nicki Minaj Tells Ellen That She 'Wanted to Punch' Travis Scott After 'Queen' Failed to Go No. 1, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  135. Spencer Kornhaber, Nicki Minaj Guards a Shrinking Kingdom, The Atlantic, 15 sierpnia 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  136. Bryan Rolli, Nicki Minaj Is Blaming All The Wrong People For Her 'Queen' Debacle, Forbes [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  137. Jon Caramanica, Nicki Minaj and Travis Scott Fumble Toward Yesterday’s Prize: A No. 1 Album, „The New York Times”, 20 sierpnia 2018, ISSN 0362-4331 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  138. Rob Harvilla, Nicki Minaj’s ‘Queen’ May Not Survive Its Own Rollout, The Ringer, 20 sierpnia 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  139. Queen by Nicki Minaj. [dostęp 2021-04-15].
  140. Bryan Rolli, First Listen: Nicki Minaj's 'Queen' Is A Great 10-Song Album Hiding Inside A Messy 19-Song Album, Forbes [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  141. VIBE VIBE, DJ Envy Admits To Intentionally Omitting Nicki Minaj From His Rotation, VIBE.com, 4 lutego 2019 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  142. Gold & Platinum, RIAA [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  143. Peter A. Berry, Nicki Minaj's "Chun-Li" Wins Best Hip-Hop at 2018 MTV VMAs - XXL, XXL Mag, 20 października 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  144. BTS' 'IDOL,' Featuring Nicki Minaj, Debuts at No. 11 on Billboard Hot 100, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  145. Little Mix tackle gender stereotypes in new video, BBC Music Events [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  146. Alanis Morissette, Nicki Minaj, Brandi Carlile & Desiree Perez to Be Honored at Billboard's 2019 Women in Music, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  147. Zeynep Yenisey, Nicki Minaj Had a Major Wardrobe Malfunction and the Internet is Loving It, Maxim [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  148. Nicki Minaj flew 6,000 miles to China for a counterfeit music festival, Consequence, 21 listopada 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  149. Stuart Oldham, Stuart Oldham, Sound Fails Nicki Minaj and Ariana Grande During Coachella Performance, Variety, 15 kwietnia 2019 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  150. Roman White, Nicki Minaj and Management Team Mutually Part Ways, The Source, 19 kwietnia 2019 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  151. Nicki Minaj teases new album, The List, 3 lipca 2019 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  152. https://twitter.com/billboardcharts/status/1163546773383798785, Twitter [dostęp 2021-04-15] (pol.).goły link w tytule
  153. Dave McNary, Dave McNary, Nicki Minaj Joins ‘Angry Birds Movie 2’ Voice Cast (EXCLUSIVE), Variety, 25 grudnia 2018 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  154. Hugh McIntyre, Ariana Grande, Nicki Minaj, Sam Smith And ‘Drag Race’: 5 Major Moves On This Week’s U.K. Singles Chart, Forbes [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  155. https://twitter.com/chartdata/status/1277818392771166208, Twitter [dostęp 2021-04-15] (pol.).goły link w tytule
  156. Nicki Minaj & Karol G's "Tusa" Creates Billboard History, Urban Islandz, 19 listopada 2019 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  157. https://twitter.com/nickiminaj/status/1222946610298130439, Twitter [dostęp 2021-04-15] (pol.).goły link w tytule
  158. Meghan Trainor Links Up With Nicki Minaj at the Office for Colorful 'Nice to Meet Ya' Video, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  159. Nicki Minaj Slammed For Rosa Parks Reference in Preview of New Song 'Yikes', Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  160. Doja Cat's 'Say So,' Featuring Nicki Minaj, Tops Billboard Hot 100, Becoming the First No. 1 For Each, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  161. Five Burning Questions: Doja Cat and Nicki Minaj Score a Historic No. 1 With Remixed 'Say So', Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  162. Doja Cat's 'Say So,' Featuring Nicki Minaj, Tops Billboard Hot 100, Becoming the First No. 1 For Each, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  163. Doja Cat's 'Say So,' Featuring Nicki Minaj, Tops Billboard Hot 100, Becoming the First No. 1 For Each, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  164. Nicki Minaj Reacts to Going Number One in 2020 — Again, PAPER, 22 czerwca 2020 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  165. DaBaby & Roddy Ricch's 'Rockstar' Returns to No. 1 on Hot 100, Jack Harlow & Lil Mosey Earn Their First Top 10s, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  166. Mariah Carey's 'Christmas' Back Atop Hot 100, As Dean Martin, Wham! & Chuck Berry Hit Top 10, „Billboard” [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  167. Madison Bloom, ASAP Ferg Enlists Nicki Minaj and MadeinTYO for New Song “Move Ya Hips”, Pitchfork [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  168. Hugh McIntyre, Nicki Minaj And A$AP Ferg’s New Single Breaks The Record For The Biggest Fall In Hot 100 History, Forbes [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  169. Jon Powell, Watch Ty Dolla $ign and Nicki Minaj’s new video for "Expensive", REVOLT, 28 sierpnia 2020 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  170. Madison Bloom, Nicki Minaj and YoungBoy Never Broke Again Join Mike WiLL Made-It on New Song, Pitchfork [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  171. Matthew Strauss, Nicki Minaj Announces New HBO Max Documentary Series, Pitchfork [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  172. Nicki Minaj's 'LLC' Hits No. 1 After Fan Campaign, Rap-Up [dostęp 2021-05-16] (ang.).
  173. HipHopDX-, Nicki Minaj Has A Hit Single In 2021 Without Dropping New Music, HipHopDX, 7 maja 2021 [dostęp 2021-05-16].
  174. https://twitter.com/theaffinitymag/status/1390882756817784833, Twitter [dostęp 2021-05-16] (pol.).goły link w tytule
  175. Beam Me Up Scotty. [dostęp 2021-05-16].
  176. https://twitter.com/talkofthecharts/status/1393317626957471751, Twitter [dostęp 2021-05-16] (pol.).goły link w tytule
  177. Nicki Minaj, Biography [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  178. Associated Press in New York, Nicki Minaj's father, Robert Maraj, killed after hit-and-run collision, the Guardian, 14 lutego 2021 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  179. New Music: Carol Maraj – 'God's Been Good', Rap-Up [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  180. Carol Maraj Exclusive: Nicki Minaj's Mom Says Tithing Helped Rapper, Shares Gospel Music, Abuse, www.christianpost.com [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  181. Nicki Minaj, My Time Again, dokument MTV z 2014
  182. WebCite query result, www.webcitation.org [dostęp 2021-04-15].
  183. Nicki Minaj advises parents to parent | S2SMagazine.com, web.archive.org, 12 listopada 2014 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2014-11-12].
  184. Nicki Minaj, Biography [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  185. Desi Radio, Videos and MP3s, Bollywood Hindi Songs, Bhangra Music and Podcasts at Desi Hits.com, web.archive.org, 4 marca 2016 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04].
  186. Clover Hope, Clover Hope, Nicki Minaj Does Jay Leno Performance, Discusses Red Lobster Job, VIBE.com, 15 lipca 2012 [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  187. Nicki Minaj: The Billboard Cover Story, Billboard [dostęp 2021-04-15] (ang.).
  188. Episode 245: Nicki Minaj & Leslie Jones. [dostęp 2021-04-15].
  189. Kate Beaudoin, 13 Lyrics That Prove Nicki Minaj Is One of the Greatest Rappers of All Time, Mic [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  190. Sowmya Krishnamurthy, Sowmya Krishnamurthy, Q&A: Ice-T on 'The Art of Rap,' Why Nicki Minaj Is 'Real Hip-Hop', Rolling Stone, 11 czerwca 2012 [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  191. Nicki Minaj - The Billboard Cover Story.
  192. Charley Rogulewski, Nicki Minaj's 'Pink Friday: Roman Reloaded' Album Track-by-Track Preview, The Boombox, 2 kwietnia 2012 [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  193. Nicki Minaj’s ‘Pink Friday: Roman Reloaded’ Leaks: Listen, idolator, 29 marca 2012 [dostęp 2021-04-16].
  194. Nicki Minaj Debuts New Single 'Starships': Listen, Billboard [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  195. Keith Murphy, Keith Murphy, 3 Reasons Nicki Minaj Crushes All The Boys On Kanye West’s “Monster”, VIBE.com, 31 sierpnia 2010 [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  196. Shaheem Reid, Rick Ross Says 'Monster' Proves Nicki Minaj Is 'One Of The Greatest', MTV News [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  197. The 25 Best Rap Verses of the Last 5 Years, Complex [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  198. Kanye West Talks Potentially Cutting Nicki Minaj's "Monster" Verse & His Issues With Nike, AllHipHop.com, 27 listopada 2013 [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  199. Summer Guide 2010 - Why Hip-Hop Needs Female Rapper Nicki Minaj -- New York Magazine - Nymag, New York Magazine [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  200. Nicki Minaj Has Healing Powers, Rap-Up [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  201. Nicki Minaj Introduces New Alter-Ego, Rap-Up [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  202. Was That Nicki Minaj's Alter Ego in the Now Classic "Ate the Box" Video?, Sandra Rose, 14 lipca 2010 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  203. Nicki Minaj Gets 'Revenge' with Eminem, Rap-Up [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  204. Jocelyn Vena, Nicki Minaj's Alter Ego Roman Zolanski Makes Grammy Debut, MTV News [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  205. Blogstodiefor | Nicki Minaj Turns Heads In London, web.archive.org, 8 lipca 2011 [dostęp 2021-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-08].
  206. - YouTube, www.youtube.com [dostęp 2021-04-18].
  207. Jim Farber, Nicki Minaj tries to do it all: Hip-hop radical and dance-pop queen, nydailynews.com [dostęp 2021-04-18].
  208. Was That Nicki Minaj's Alter Ego in the Now Classic "Ate the Box" Video?, Sandra Rose, 14 lipca 2010 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  209. Nicki Minaj Talks Arena Tour, Hints at 'Big Surprise', Rap-Up [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  210. Nadeska Alexis, Nicki Minaj Calls Foxy Brown 'The Most Influential Female Rapper', MTV News [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  211. Lil Kim Attacks Nicki Minaj on Twitter, BET.com [dostęp 2021-04-18].
  212. Queen, utwór 18. Coco Chanel, Nicki Minaj ft. Foxy Brown
  213. Archive-Mawuse-Ziegbe, Nicki Minaj Dedicates BET Award To Lil Wayne, Shouts Out Female Rappers, MTV News [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  214. Nicki Minaj: 'I'm inspired by Madonna', NME, 7 kwietnia 2012 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  215. Ben Lee, Enya inspired Nicki Minaj's new album, Digital Spy, 7 listopada 2014 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  216. a b Here's a Timeline of Eminem & Nicki Minaj's Relationship, Billboard [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  217. Exclusive: Nicki Minaj on Image, Criticism and Success, Essence [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  218. Christina Garibaldi, Nicki Minaj Is Betsey Johnson's 'Most Favorite Girl', MTV News [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  219. Nicki Minaj's Style Inspired By Cyndi Lauper, Contactmusic.com, 17 lutego 2012 [dostęp 2021-04-18].
  220. Brent Staples, Opinion | Nicki Minaj Crashes Hip-Hop’s Boys Club, „The New York Times”, 7 lipca 2012, ISSN 0362-4331 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  221. Nicki Minaj Rejects Gaga Comparison: 'Getting Tired', HuffPost, 10 kwietnia 2012 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  222. Archive-Mawuse-Ziegbe, Nicki Minaj Open To Lady Gaga Collaboration, MTV News [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  223. m, 10 Questions with Nicki Minaj, Teen Vogue [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  224. Nicki Minaj: The Good, The Bad And The Ugly (PHOTOS), HuffPost, 5 października 2011 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  225. Nicki Minaj’s fashion extends to pink zebra-print body stocking – we love it! | 110% pop - Yahoo! omg! UK, web.archive.org, 12 października 2012 [dostęp 2021-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-12].
  226. Maxim Staff, 2011 Hot 100 List, Maxim [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  227. Camila Cabello, Taylor Swift, Dua Lipa, Rihanna, More Make Maxim's Hot 100 List, Headline Planet, 14 czerwca 2018 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  228. Alex Frank, Newly Single Nicki Minaj on Feminism, Meek Mill, and Rapping at 50, Vogue [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  229. Nicki Minaj Goes Off on Critics Who Claim Her Lyrics Are ‘Hypocritical’, Complex [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  230. Jessica McKinney, Jessica McKinney, Nicki Minaj Responds To Claims That Her Sexual Lyrics Are Hypocritical, VIBE.com, 17 czerwca 2018 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  231. Vanessa Grigoriadis, The Passion of Nicki Minaj, „The New York Times”, 7 października 2015, ISSN 0362-4331 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  232. Nicki Minaj: "I Think Boobs Are Very Empowering" | MTV UK, www.mtv.co.uk [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  233. VIBE VIBE, Nicki Minaj & Friends Cover Vibe Magazine, VIBE.com, 2 czerwca 2010 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  234. Rachel Segal, Does Nicki Minaj Empower or Objectify women?, theperspective.com/, 2 października 2020 [dostęp 2021-04-18].
  235. Nicki Minaj's Feminism Isn't About Your Comfort Zone: On "Anaconda" and Respectability Politics, Autostraddle, 25 sierpnia 2014 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  236. Nicki Minaj's 'Anaconda' Video Breaks Vevo Record, Billboard [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  237. Nicki Minaj's Anaconda cover artwork: too racy for its own good?, the Guardian, 25 lipca 2014 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  238. Nicki Minaj Doesn't Need Your Advice or Input, Jezebel [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  239. Nicki Minaj's Feminism Isn't About Your Comfort Zone: On "Anaconda" and Respectability Politics, Autostraddle, 25 sierpnia 2014 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  240. Envisioning Black Girl Futures Nicki Minaj's Anaconda Feminism and New Understandings of Black Girl Sexuality in Popular Culture | Aria S Halliday - Academia.edu, www.academia.edu [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  241. Derrick Clifton, Nicki Minaj's 'Anaconda' Is the Fiercest Take on Female Sexuality of the Year, Mic [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  242. Nicki Minaj, Feminism and the Message Behind 'Anaconda' | The Young Folks, 30 sierpnia 2014 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  243. Michelle Lhooq, Shocked and outraged by Nicki Minaj’s Anaconda video? Perhaps you should butt out, the Guardian, 23 sierpnia 2014 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  244. Nicki Minaj, Billboard [dostęp 2021-04-18].
  245. Aleia WoodsZoe Johnson, Here Are the Most Followed Rappers on Instagram, XXL Mag, 20 października 2020 [dostęp 2021-04-18] (ang.).
  246. Stan na 18 kwietnia 2021 - https://www.instagram.com/nickiminaj/
  247. Nicki Minaj: Most Followed Rapper on Twitter, BET.com [dostęp 2021-04-18].
  248. Katy Perry Leads All-Star Cast at 'VH1 Divas Salute the Troops', Billboard [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  249. Nicki Minaj and Katy Perry cover "Girls Just Wanna Have Fun" for the troops, Consequence, 6 grudnia 2010 [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  250. Matthew Perpetua, Matthew Perpetua, Nicki Minaj Barbie Doll Made for Charity, Rolling Stone, 2 grudnia 2011 [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  251. Nicki Minaj Donates $15,000 To Aid New York Hunger Charity, Contactmusic.com, 20 listopada 2012 [dostęp 2021-04-23].
  252. Home, „Time”, ISSN 0040-781X [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  253. Nicki Minaj Donates Money to Struggling Village in India, Billboard [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  254. Lindsey IndiaPublished: August 29, 2017, Here’s What Drake, Nicki Minaj and More Are Doing to Help Houston After Hurricane Harvey Hit - XXL, XXL Mag [dostęp 2021-04-23] (ang.).!!!
  255. Jacinta HowardPublished: August 29, 2017, Chris Brown, Nicki Minaj, T.I. and DJ Khaled Answer Kevin Hart's Challenge to Donate $25K to Hurricane Harvey Relief, The Boombox [dostęp 2021-04-23] (ang.).!!!
  256. Nicki Minaj Explains Why She Doesn't Need a Man to Be Happy, Entertainment Tonight [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  257. Anna HopkinsPublished: September 5, 2018, Nicki Minaj Gives Away $150,000 to Students on 'Ellen' - XXL, XXL Mag [dostęp 2021-04-23] (ang.).!!!
  258. A.B.C. News, Nicki Minaj pulls out of Saudi Arabia performance following backlash from human rights activists, ABC News [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  259. Associated Press, Nicki Minaj pulls out of Saudi Arabia concert after backlash, the Guardian, 9 lipca 2019 [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  260. Tekashi 6ix9ine, Nicki Minaj drop ‘Trollz,’ proceeds going to Bail Project, Global News [dostęp 2021-04-23] (ang.).
  261. FoxyBlueSKy, Nicki Minaj Net Worth 2021 Forbes - NeoLife International [dostęp 2021-04-07] (ang.).
  262. Barbershop 3: Na ostro w bazie Filmweb