Nicki Minaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nicki Minaj
Ilustracja
Występ Nicki Minaj podczas MTV Video Music Awards w 2018.
Imię i nazwisko Onika Tanya Maraj
Pseudonim Nicki Minaj
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1982
Port-of-Spain, Trynidad i Tobago
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Typ głosu Sopran Soubrette
Gatunki pop, trap, R&B, hip-hop, dance
Zawód raperka, wokalistka, autorka tekstów piosenek, modelka, aktorka
Aktywność od 2004 do 2019
Wydawnictwo Young Money EntertainmentCash Money RecordsRepublic Records
Powiązania Lil WayneDrakeGucci ManeChris BrownAriana GrandeJessie JKaty PerryMeek Mill6ix9ineLittle MixMigos ATL Iggy Azalea
Strona internetowa

Onika Tanya Maraj (ur. 8 grudnia 1982 r. w Trynidadzie i Tobago), znana też jako Nicki Minaj – amerykańska raperka, wokalistka, autorka tekstów piosenek, modelka i aktorka[1][2][3]. Artystka urodzona w Saint James i wychowana w dzielnicy Queens w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork. Zdobyła większe uznanie wydając od 2007 do 2009 roku mixtape'y, a później podpisując kontrakt z wytwórnią Young Money Entertainment w 2009 roku.

Debiutancki i drugi studyjny album Minaj, Pink Friday z 2010 roku, oraz Pink Friday: Roman Reloaded z 2012 roku zdobyły szczyt listy w USA, oraz były promowane przez główne single, „Super Bass” i „Starships”, które zostały wydane odpowiednio. W 2010 roku, raperka została pierwszą solową, żeńską artystką mającą siedem singli równocześnie notowanych na liście Billboard Hot 100. Jej trzeci, studyjny album, The Pinkprint wydany w 2014 roku był promowany przez główny singiel, „Anaconda”, który osiągnął swoją najwyższą pozycję na amerykańskiej liście Billboard'u, miejsce drugie, jako jej najwyżej notowany singiel. Artystka zadebiutowała jako aktorka w 2012 roku podkładając głos Steffie w filmie Epoka Lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów, kontynuując na komedii Inna kobieta z 2014 roku oraz Barbershop 3: The Next Cut z 2016 roku. W 2013 roku została jurorką dwunastej edycji amerykańskiego Idola.

Minaj została pierwszą artystką dodaną do listy MTV's Annual Hottest MC List, a wg gazety New York Times uważana jest za „najbardziej wpływową raperką na świecie”[4]. W 2016 roku została wpisana na listę stu najbardziej wpływowych ludzi na świecie stworzonej przez magazyn Time[5]. Jej styl rapowania składa się z szybkiego flow'u, oraz zamieniania się w swoje alter ego, mające inny styl życia, albo styl mowy, tj. gwara brytyjska, tzw. cockney. Wcześniej w swojej karierze, Minaj była znana z zakładania kolorowych ubrań i peruk. Jest czwartym artystą oraz pierwszą artystką mającą największą liczbę wejść do notowania Billboard Hot 100[6]. Przez całą karierę, raperka zdobyła dziesięć nominacji do nagrody Grammy, wygrała sześć statuetek American Music Awards, jedenaście statuetek BET Awards, pięć statuetek MTV Video Music Awards, cztery statuetki Billboard Music Award, oraz otrzymała nagrodę na gali Billboard Women In Music. Została też twarzą znanych marek, jak MAC Cosmetics, Pepsi, czy Adidas. Do dziś sprzedała ponad 20 mln singli na świecie jako solistka, 60 mln jako gość, i 5 mln albumów[7][8].

9 września 2019 roku Minaj opublikowała na Twitterze wpis, w którym poinformowała o tym ze zamierza zakończyć karierę, ponieważ chce skupić się na założeniu rodziny[9].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze 5 lat swego życia mieszkała u babki na Trynidadzie, potem w Queens u rodziców. Jej nazwisko Maraj jest hinduistycznym terminem, który pochodzi od słowa „maharaj” i oznacza „wielki król”[10].

W 2009 dołączyła do Young Money Entertainment, wytwórni muzycznej zarządzanej przez Lil Wayne'a[11]. Powstały wówczas singel „BedRock”, nagrany przez Minaj we współpracy z Lloydem, zajął drugie miejsce w notowaniu Billboard Hot 100. Od tego momentu raperka nagrała wiele duetów z artystami amerykańskiej branży fonograficznej, między innymi Christiną Aguilerą, Mariah Carey, Usherem, Ludacrisem, Katy Perry, Arianą Grande, Jessie J Lil Wayne'em czy Robinem Thicke.

W kwietniu 2010 wyszedł pierwszy singel Minaj, „Massive Attack”, nagrany z Seanem Garrettem[12]. Singiel nie odniósł większego sukcesu; w zestawieniu Billboard Hot 100 zadebiutował na 122. miejscu, notując je jako najwyższe. Na początku czerwca 2010 premierę miał drugi singiel artystki, „Your Love”. Piosenka zanotowała dużo lepsze pozycje na listach przebojów w USA, na liście Billboard Hot 100 debiutując na 51. pozycji, a osiągając jako najwyższe miejsce 14. W listopadzie 2010 ukazał się debiutancki album Nicki Pink Friday.

W 2014 roku premierę miała komedia romantyczna z udziałem raperki pt. Inna kobieta, w którym zagrała jako Lydia. W tym samym roku wydała swój 3 studyjny album, The Pinkprint, oraz w 2015 wyruszyła w trasę promującą album. 2 lata później Nicki wydała 3 nowe piosenki, które nie znalazły się na żadnym jej albumie: „No Frauds”, „Regret In Your Tears”, oraz „Changed It”. 24 lutego 2019 roku po raz pierwszy wystąpiła w Polsce w Łodzi na Atlas Arenie w ramach swojej trasy koncertowej The Nicki Wrld Tour 2019[13][14]. 9 września ogłosiła zakończenie kariery[15].

Dochody[edytuj | edytuj kod]

Minaj jest jedyną żeńską raperką, która znajduje się na liście Hip Hop Cash Kings magazynu Forbes. Zadebiutowała na niej w 2011 roku, zarabiając od maja 2010 roku do kolejnego roku sześć i pół miliona dolarów. Po osiągnięciu konta 15,5 mln dolarów, w czerwcu 2012 roku raperka znalazła się na pozycji ósmej, natomiast w 2013 – na pozycji czwartej z 29 mln dolarami. W 2014 roku uplasowała się czwarty raz, zarabiając od czerwca 2013 roku do tego samego miesiąca następnego roku 14 mln dolarów.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Główny artykuł: Dyskografia Nicki Minaj.

Trasy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nicki Minaj, Biography.com [dostęp 2018-01-05] (ang.).
  2. Nicki Minaj | Biography & History | AllMusic, AllMusic [dostęp 2018-01-05].
  3. Nicki Minaj | Trinidadian-born singer, songwriter, and television personality, „Encyclopedia Britannica” [dostęp 2018-01-05] (ang.).
  4. Brent Staples, Opinion | Nicki Minaj Crashes Hip-Hop’s Boys Club, „The New York Times”, 7 lipca 2012, ISSN 0362-4331 [dostęp 2018-01-05] (ang.).
  5. The 100 Most Influential People | TIME, TIME.com [dostęp 2018-01-05].
  6. Drake Breaks Hot 100 Records: Most Hits Among Solo Artists & Most Simultaneously Charted Songs, „Billboard” [dostęp 2018-01-05].
  7. CaribPress » Nicki Minaj signs up as spokesperson and investor for Moscato wine, www.caribpress.com [dostęp 2018-01-05] (ang.).
  8. Nicki Minaj and Ariana Grande set for April 7 at T-Mobile, „LasVegasSun.com”, 24 marca 2016 [dostęp 2018-01-05] (ang.).
  9. A look at Nicki Minaj's Turbulent Relationship With Attention and Fame (ang.). m.eonline.com. [dostęp 2019-09-12].
  10. Ben Arogundade. 200,000 Google Questions About Nicki Minaj's Race, Ethnicity, Nationality & Parents Robert & Carol
  11. FEATURE: Nicki Minaj:Climax (ang.). www.xxlmag.com. [dostęp 2012-05-31].
  12. New Music: Nicki Minaj f/ Sean Garrett – 'Massive Attack' (ang.). www.rap-up.com. [dostęp 2012-05-31].
  13. Karol Sakosik, Nicki Minaj zaśpiewa w Atlas Arenie. Czym zaskoczy królowa rapu?, Gazeta Wyborcza (Łódź), 24 lutego 2019 [dostęp 2019-06-24].
  14. Bartosz Sąder, Królowa na jednorożcu. Pierwszy polski koncert Nicki Minaj [RELACJA], Onet Kultura, 25 lutego 2019 [dostęp 2019-06-24] (pol.).
  15. Is Nicki Minaj retiring from music? (ang.). refinery29.com. [dostęp 2019-09-12].
  16. Barbershop 3: Na ostro w bazie Filmweb