Nicolò Maria Lercari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicolò Maria Lercari
Kardynał prezbiter
Nicolò Maria Lercari
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1675
Taggia
Data i miejsce śmierci 21 marca 1757
Rzym
sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 1724-1730
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 7 grudnia 1704
Nominacja biskupia 12 czerwca 1724
Sakra biskupia 18 czerwca 1724
Kreacja kardynalska 9 grudnia 1726
Benedykt XIII
Kościół tytularny San Pietro in Vincoli

Nicolò Maria Lercari (ur. 9 listopada 1675 w Taggia, zm. 21 marca 1757 w Rzymie[1]) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze znanego genoańskiego rodu; był synem Giovanniego Tommaso Lercariego[1]. W 1686 roku wyjechał do Rzymu, gdzie zaczął studiować na Sapienzy i uzyskał w 1696 doktorat utroque iure[1]. Trzy lata później zaczął pracować jako referendarz Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, a w okresie 1701-1704 był gubernatorem Todi[1]. 7 grudnia 1704 przyjął święcenia kapłańskie[2]. Dzięki głębokiej religijności i protekcji papieża Benedykta XIII pełnił także rolę gubernatora Benewentu (1705-1707), Camerino (1708-1710) Ankony (1711-1714), Civitavecchii (1714-1717) i Perugii (1717)[1].

12 czerwca 1724 został wybrany arcybiskupem tytularnym Nanziano, a sakrę przyjął sześć dni później[2]. Dwa dni po nominacji, 14 czerwca został sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej i pełnił tę rolę do 21 lutego 1730[2]. 9 grudnia 1726 został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Ss. Giovanni e Paolo[2]. Rok później został także protektorem zakonu kanoników laterańskich[1]. Zmarł w pałacu Campo Marte w Rzymie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Lercari, Niccolò Maria (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-09-13].
  2. a b c d Nicolò Maria Cardinal Lercari (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-09-13].