Nicolas Flamel

Nicolas Flamel także Nicholas Flamel (ur. 1330 w Pontoise, zm. 22 marca 1416 w Paryżu) – francuski prawnik i skryba. W 1612 roku opublikowany został traktat alchemiczny, który mu przypisano. Na podstawie tego traktatu uważano Flamela za alchemika. Źródła historyczne nie potwierdzają jednak, by Flamel miał jakiekolwiek związki z alchemią. Brak jest również manuskryptu traktatu przypisywanego Flamelowi datowanego na okres, w którym żył^[1].

Życiorys

Urodził się najprawdopodobniej w 1330 roku, choć dokładna data nie jest pewna. Jako miejsce urodzenia podawany jest Paryż lub Pontoise. Prowadził dwa sklepy. Jego majątek zwiększył się dzięki małżeństwu. Jego żona Perrenelle stała się zamożna poprzez dwa poprzednie małżeństwa. Nie ma wątpliwości, że para była bogata. Dowodzi tego fakt, iż fundowali liczne rzeźby w kościołach i prowadzili aktywną działalność charytatywną. Posiadali również liczne nieruchomości. Niektórzy historycy sugerują, że Flamel wzbogacił się poprzez zawłaszczenie mienia Żydów wygnanych z Paryża^[1].

Flamel zmarł 22 marca 1416 roku. Zachował się jego testament. Prawdopodobnie większość majątku pochodziła z pracy zawodowej pisarza sądowego i mąjątku żony. Po śmierci żony w 1397 odziedziczył po niej 5300 liwrów. Do spadku zgłaszała pretensje rodzina jego żony, toczyły się w tej sprawie długie procesy sądowe, dzięki którym zachowała się dokumentacja na temat majątku żony Flamela^[1].

Prawie 200 lat po śmierci Flamela, w 1612 roku opublikowano traktat „Livre des figures hiéroglyphiques”, który mu przypisano. Nie zachował się żaden manuskrypt o takim tytule, którego autorem byłby Flamel. Brak jest również informacji o istnieniu takiego pisma przed publikacją książki z 1612 roku. Traktat cytuje źródła, które pojawiły się po śmierci Flamela. Legenda oparta na tym traktacie głosi, że Flamel jako pierwszy stworzył kamień filozoficzny – substancję zmieniającą m.in. metal w czyste złoto oraz główny składnik eliksiru długowieczności^[1]. Według legendy jego żona, Perenelle, przez 20 lat pomagała Flamelowi w odczytaniu manuskryptu alchemicznego, jednak wysiłki te nie zostały zwieńczone sukcesem. Antoine Lavoisier, osiemnastowieczny chemik francuski, obalił metodami naukowymi trwające kilkaset lat przekonanie, że można metodami chemicznymi przemienić jeden pierwiastek w inny (obecnie wiemy, że taki proces jest możliwy w przemianach jądrowych).

Nicolas jest bohaterem książki pod tytułem Sekrety Nieśmiertelnego Nicholasa Flamela.

Nicolas Flamel w kulturze

Postać Nicolasa Flamela pojawiła się między innymi w:

grze Assassin’s Creed: Unity
Boży bojownicy – Andrzej Sapkowski
Century: Miasto wiatru – Pierdomenico Baccalario
Czara wyroczni – Judith Merkle Riley
Fullmetal Alchemist – Hiromu Arakawa
Harry Potter i Kamień Filozoficzny – J.K. Rowling
filmie Jako w piekle tak i na Ziemi
Katedra Marii Panny w Paryżu – Wiktor Hugo
Kod Leonarda da Vinci – Dan Brown
Lux perpetua – Andrzej Sapkowski
Sekrety nieśmiertelnego Nicholasa Flamela – Michael Scott
Mistrz kaligrafii – Edward Docx
Kroniki Archeo. Sekret Wielkiego Mistrza – Agnieszka Stelmaszyk
Fantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grindelwalda – J.K. Rowling
Żarna niebios – Maja Lidia Kossakowska
Szmaragdowa tablica (ISBN 978-83-7510-999-3) – Carla Montero

Zobacz też

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d Laurinda S. Dixon: Nicolas Flamel: His Exposition of the Hieroglyphicall Figures (1624). Milton: Routledge, 2019, s. xii-xvii, seria: Routledge Revivals Ser. ISBN 978-0-367-18897-9.

Bibliografia

Bronisław Geremek: Ludzie marginesu w średniowiecznym Paryżu XIV–XV wiek. Poznań: Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 2003, s. 73–74.

[dixon-1] Laurinda S. Dixon: Nicolas Flamel: His Exposition of the Hieroglyphicall Figures (1624). Milton: Routledge, 2019, s. xii-xvii, seria: Routledge Revivals Ser. ISBN 978-0-367-18897-9.

[1]