Nie-miejsca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nie-miejsca (non-lieux, non-places) – termin stworzony przez francuskiego etnologa i antropologa kulturowego Marca Augé, wyznaczający cechy będące odwrotnością właściwości miejsca. Nie-miejsca to przestrzeń niczyja (nie ze względu na brak właściciela, ale na brak emocjonalnego powiązania jej z ludźmi). To nie tylko przestrzeń rozumiana jako zaprzeczenie miejsca, ale też zawiera w sobie relacje społeczne i stosunek, sposób patrzenia człowieka na dane nie-miejsce w relacji z percepcją miejsca.

Według Marca Augé nie-miejsce to termin odpowiadający współczesności, podczas gdy miejsce nie ma całkowitego zastosowania ze swoimi cechami, którymi są m.in. przestrzeń w użyciu codziennym, oswojona, blisko człowieka.

Nie-miejsce cechuje się czasem, w którym nie obserwuje się zmienności, więc jego upływ zostaje zawieszony. Przykładami takich przestrzeni są lotniska, centra handlowe, supermarkety czy stacje benzynowe, czyli przestrzenie w których przebywa się bardziej z konieczności niż z własnej woli i gdzie zazwyczaj codziennie użytkuje je relatywnie duża liczba osób niepowiązanych ze sobą.

Bibliografia[edytuj]

  • Hall Edward T. 1978, „Ukryty wymiar”, Warszawa: PIW