Nie było słońca tej wiosny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie było słońca tej wiosny
Gatunek dramat wojenny
Rok produkcji 1983
Data premiery 1 stycznia 1984
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 86 min
Reżyseria Juliusz Janicki
Scenariusz Jerzy Ofierski, Juliusz Janicki
Główne role Maciej Kozłowski
Ernestyna Winnicka
Muzyka Janusz Hajdun
Zdjęcia Jerzy Gościk
Scenografia Andrzej Przedworski
Kostiumy Gabriela Star-Tyszkiewicz
Montaż Mirosława Garlicka
Produkcja Studio filmowe Zodiak
Nagrody
1984: Syrenka Warszawska

Nie było słońca tej wiosny – polski film fabularny, dramat wojenny, z roku 1983 w reżyserii Juliusza Janickiego, ukazujący życie codzienne mieszkańców wsi w czasie okupacji. Reżyser filmu został wyróżniony za tę produkcję Syrenką Warszawską w kategorii filmu fabularnego w 1984 r.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu toczy się w 1943 roku podczas II wojny światowej. Z transportu ucieka młoda żydowska lekarka – Chaja (Ernestyna Winnicka). Piotr Worosz (Maciej Kozłowski), młody gospodarz, postanawia zapewnić jej schronienie, chociaż jego żona i rodzice stanowczo się temu sprzeciwiają. Wkrótce we wsi wszyscy wiedzą, że kobieta ukrywa się u Woroszów, a Piotr ma z tego powodu poważne kłopoty. Atrakcyjna dziewczyna fascynuje go coraz bardziej, zdaje sobie jednak sprawę, jak wiele dzieli jego, prostego, wiejskiego chłopa, z wykształconą kobietą pochodzącą z miasta. Pomimo gorącego romansu Chaja odchodzi, by jako lekarka pomagać partyzantom. Piotr ukrywa się w lochu, w którym wcześniej chowała się Żydówka. Kiedy po pewnym czasie z niego wychodzi, okazuje się, że jego dom został doszczętnie spalony wraz z jego rodziną – rodzicami, żoną i synkiem. Nad ruinami stary Żyd Josek śpiewa żałobną pieśń.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]