Nie ma mocnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie ma mocnych
Ilustracja
Dom Pawlaka
Gatunek komedia obyczajowa
Data premiery Polska 28 maja 1974
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 90 min
Reżyseria Sylwester Chęciński
Scenariusz Andrzej Mularczyk
Główne role Wacław Kowalski
Władysław Hańcza
Anna Dymna
Andrzej Wasilewicz
Maria Zbyszewska
Halina Buyno-Łoza
Muzyka Andrzej Korzyński
Zdjęcia Andrzej Ramlau
Jacek Stachlewski
Scenografia Tadeusz Kosarewicz
Kostiumy Marek Mierzejewski
Iza Irena Rutowicz
Montaż Krzysztof Osiecki
Produkcja Zespół Filmowy Iluzjon
Poprzednik Sami swoi (1967)
Kontynuacja Kochaj albo rzuć (1977)

Nie ma mocnych – polski film fabularny, druga część filmowej trylogii Sami swoi, w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego.

Plenery: Dobrzykowice.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o dalszych losach Kargula i Pawlaka, dwóch rodzin zabużańskich. Tym razem Kazimierz Pawlak (Wacław Kowalski) nie ma komu oddać ziemi. Jego syn Witia (Jerzy Janeczek) sam ma jej wystarczająco dużo, a Paweł (Zygmunt Bielawski) nie chce wracać na wieś, dlatego postanawia wydać za mąż swoją 18-letnią wnuczkę Anię (Anna Dymna), trzeba tylko znaleźć jej właściwego męża. Razem z Kargulem (Władysław Hańcza), postanawiają wydać wspólną wnuczkę za Zenka (Andrzej Wasilewicz) młodego technika mechanizacji rolnictwa. Witia i Jadźka nie zgadzają się na ślub swojej córki. Pawlaka i Kargula łączy wspólny cel, ale różnica temperamentów i cechujący każdego z nich nieprzeciętny upór prowadzą do wielu zabawnych i groźnych w skutkach nieporozumień.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]